به وضوح مشهود بود که زبان کارشناسان ضدجاسوسی در بیان جزئیات پرونده ها بسته است و گاه که یک همکار رسانه ای با ۲-3سوال متوالی قصد گودبرداری!و کسب اطلاعات بیشتر را داشت، با کوچه علی چپ مواجه می شد و گاه نیز به وضوح می شنید که بدلیل طبقه بندی حفاظتی، حرف بیشتری نمی تواند بشنود.
برابر آنچه آنها گفتند عوامل نفوذی و یا چهره هایی که فریب سازمانهای اطلاعاتی را خورده بودند، گرچه به قشرخاصی محدود نمی شدند اما ویژگی مشترکشان،نخبگی و دسترسی شان به اطلاعات بود.همچنین نفوذی ها، هم در لباس روحانیت بودند و هم پزشک،مهندس،دانشجو،کارمند نظامی و غیرنظامی و …
همچنین نفوذی ها، هم در لباس روحانیت بودند و هم پزشک،مهندس،دانشجو،کارمند نظامی و غیرنظامی و …
کارشناسان می گفتند روش جذب افراد هم بسته به انگیزه آنها متفاوت است. یکی عاشق زندگی در غرب است؛دیگری دانشگاه خوب و تحصیلات عالی می خواهد؛ آن یکی شغل پردرآمد دوست دارد؛و یکی هم با اعتقاد به ضربه زدن به نظام ،اطلاعات می فروشد.
اما نکته مهمی که در لابلای حرفهای کارشناسان به اشاره ای اکتفا شد، اطلاعاتی است که حریف،بدون هیچ هزینه ای آنها را از دست مان می قاپد. این برمی گردد به اظهارنظرهای برخی مسئولان کشور در رده های مختلف مدیریتی که گاه و بیگاه در یک دعوای سیاسی، نه پته همدیگر که منافع ملی کشور را روی آب می ریزند و برای اینکه در مشاجره،دست بالا را داشته باشند،اطلاعات طبقه بندی شده را فاش می کنند.
و نهایتا،خواسته کارشناسان ضدجاسوسی وزارت از رسانه ها، هم روشن بود و هم ساده: اولا شما هیزم بیار اختلافاتی که منجر به افشای اطلاعات مهم می شود نباشید و ثانیا با ایجاد هوشیاری در جامعه، شهروندان را وشگون بگیرید تا مبادا برای مثلا درخواست یک ویزا برای خود یا عضوی از خانواده شان،مملکت فروشی کنند.
