در دل دشت‌های گسترده ترکمن‌سرای ایران، جایی که باد برگه‌های زندگی را از روی خاک می‌خواند و هر دانه شن، داستانی از صبر، اصالت و هنر را در خود دارد، زنی ایستاده است که با هر گره‌ای که در فرش می‌زند، یک بخش از هویت ملی را دوباره زنده می‌کند. او تنها یک بافنده نیست؛ او فرهنگ‌ساز است، آینده‌ساز است، و مهندس امید در میان روستاهایی که سال‌ها در سایه فراموشی مانده‌اند.

قربان تاج‌پوری، زنی با چشمانی پر از رویا و قلبی سرشار از عشق به سرزمین، نه تنها به عنوان یک کارآفرین زن در حوزه صنایع دستی جایگاه دارد، بلکه به عنوان نمادی از مقاومت در برابر تضعیف فرهنگ محلی، احیای هنرهای ریشه‌ای و ایجاد امید برای جوانان روستایی، نامش را در تارپود فرش تاریخ حک می‌کند.

این داستان، روایتی است از عشق به خاک، وفاداری به ریشه‌ها، و مبارزه‌ای آرام اما پرشور برای حفظ هویت ملی در برابر جهانی‌شدنِ بی‌روح. داستان زنی که با دستانی خسته اما پر از ایمان، نه فقط فرش می‌بافد، بلکه آینده‌ای پایدار برای نسل‌های آینده می‌بافد.

ترکمن‌سرای اصیل، سرزمینی از عشق، هنر و مهربانی 

در گفت‌وگویی صمیمی و پر از احساس، قربان تاج‌پوری با عرض سلامی گرم به دوستان و هموطنان، از عشقش به ترکمن‌سرای اصیل سخن می‌گوید:  «من به عنوان یک ترکمن، به میهن‌ام ایران افتخار می‌کنم. جایی که مردمش خالصانه، مهربان و با شخصیت هستند. اینجا نه فقط خاکی است که زندگی می‌کنیم، بلکه سرزمینی از ارزش، ایمان و هنر است.»

او که بیش از چهل سال در حوزه‌های هنری و صنایع دستی فعالیت داشته و در ده رشته تخصصی فعال است، با افتخار از نقش فرش دستباف به عنوان نمادی از هویت ملی می‌گوید:  «قالی، تنها یک شیء تزئینی نیست؛ قالی قلب بیننده را تسخیر می‌کند. زمان از قدمت آن کم نکرده، بلکه هر روز ارزشش را بیشتر کرده است. قالی، فرهنگ ملت‌ها را زیبا می‌کند، به ویژه فرهنگ ما ایرانیان که در هر گره آن، تاریخ  نفس می‌کشد.»

اما تاج‌پوری فقط به گذشته نمی‌نگرد؛ چشمانش به سوی آینده است. او درباره چالش‌های جوانان و ضرورت ایجاد بستر مناسب برای اشتغال و ارتقای هویت ایرانی می‌گوید:  «ما ایرانی‌ها همه ثروتمند هستیم، اما پولدار نیستیم. چرا؟ چون پولدار شدن نیازمند سواد مالی، آگاهی و برنامه‌ریزی است. ما باید یاد بگیریم چگونه از ثروت‌های فرهنگی و طبیعی خود، درآمدزایی کنیم.»

در این راه، او با کمک تیم فنیِ متعهد و دلسوز، در منطقه مراوه‌تپه و دیگر نقاط روستایی، پروژه‌هایی را راه‌اندازی کرده تا زیرساخت‌های لازم برای اشتغال جوانان فراهم شود.

«ما نمی‌خواهیم جوانان از روستاها بگریزند. می‌خواهیم بستری بسازیم که از خانه بیرون بیایند، در مجموعه‌های محلی کار کنند، و با دستان خود، هنر پدران و مادربزرگ‌هایشان را زنده نگه دارند.»

اما نگرانی او فراتر از اشتغال است. او از سردرگمی جوانان امروز سخن می‌گوید و با صدایی لرزان می‌گوید:  وقتی به جوانان نگاه می‌کنم، خجالت می‌کشم که چه پیامی به آن‌ها بدهم. چه راهی به آن‌ها نشان دهم؟ اما یک چیز را می‌دانم باید روستاهایمان را بشکافیم. باید به سرزمین‌های قدیمی خود برگردیم، هنرهای پنهان در آن را بیرون بیاوریم. ما در این زمینه هیچ رقیبی در جهان نداریم، جز خودمان.»

او در ادامه با اشاره به بازارهای جهانی، از جمله چین و ژاپن، تأکید می‌کند که هنر ایرانی، به ویژه فرش دستباف، در تمام دنیا مورد احترام و تقاضاست:«چینی‌ها فرش ایرانی را می‌خرند، می‌فروشند و به عنوان دارایی ملی خود معرفی می‌کنند. اما فرش ما جان دارد، قلب تپنده دارد. من با جان و دل خود را در هر گره آن می‌گذارم، چون می‌دانم که هر گره، یک نفس از فرهنگ ماست.»

اما در میان تمام این امیدها، صدایی تلخ هم از دل تاج‌پوری بیرون می‌آید: ناامیدی از برخی مسئولین. او با لحنی شکسته و صادقانه، از رفتارهای سطحی و بی‌ثبات برخی مسئولان انتقاد می‌کند:«متاسفانه بعضی مسئولین فقط برای عکس گرفتن و رزومه‌سازی می‌آیند. هر چند وقت یک‌بار سری می‌زنند، عکس می‌گیرند، وعده می‌دهند، و دوباره ناپدید می‌شوند. کاری از آن‌ها بر نمی‌آید. ما از این رفتارها خسته‌ایم.»

اما او ناامید نیست. در میان این تلخی، پنجره‌ای به سوی امید باز می‌کند:«البته بعضی مسئولین هستند که دلسوزند، دلسوز واقعی. آن‌ها نه به دنبال عکس و عنوان، بلکه به دنبال تغییر واقعی هستند. به آن‌ها امیدوارم. امیدوارم که روزی را ببینیم مسئولیت نه فقط یک عنوان، بلکه یک تعهد باشد.»

 “برند ایرانی با نام دیگری به دنیا عرضه می‌شود” 

اما درد دیگری هم در دل تاج‌پوری است؛ دردی که از قلب صنعت و فرهنگ ایرانی می‌آید. او درباره اینکه فرش‌های اصیل ایرانی با نام برند پاکستانی، هندی، اماراتی و… با قیمتی ناچیز به بازار جهانی عرضه می‌شوند، می‌گوید: «درد دارد که ببینی برند ایرانی، با نام دیگری و با قیمتی نامناسب به دنیا فروخته می‌شود. اما من ناراحت نیستم. چرا؟ چون می‌دانم آینده خواهد فهمید که این هنر، این گره، این رنگ، و این نقش، ایرانی است. چرا که فقط ایرانی خواهد ماند.»

او با قاطعیت تأکید می‌کند:«برای من مهم این نیست که فرش با چه نامی و چه قیمتی فروخته شود. مهم این است که تولید شود، و به دست مردم برسد، که درآمدزایی کند، که به زنان روستایی کشورم معیشت بدهد. این، اولویت من است.»

اما سپس لحن او تیز می‌شود و به سمت مسئولین نشانه می‌رود: «اما مسئولین باید ناراحت باشند. آن‌هایی که سوگند خورده‌اند به خدمت به مردم و به ایران. آن‌ها باید بپرسند چرا نیاز است که هنر ما با نام دیگری به دنیا عرضه شود؟ چرا برند اصیل ایرانی نمی‌تواند در بازار جهانی ایستادگی کند؟ چرا باید از پشت درها فروخته شود؟»

«آن‌ها باید نگران باشند که چرا در حال حیف‌کردن بیت‌المال، گرفتن عکس یادگاری و رزومه‌سازی هستند، در حالی که فرهنگ و اقتصاد کشورشان از زیر پا می‌رود.»

 پیام به جوانان: بازگشت به ریشه، بازسازی آینده 

در پایان، پیام تاج‌پوری به جوانان و دختران و زنان ایران، فراخوانی است به سوی ریشه‌ها: «فقط یک کار از شما می‌خواهم روستاهایمان را بشکافید. به گوشه‌های دورافتاده بروید، با پیرها صحبت کنید، الگوهای قدیمی را جمع‌آوری کنید، و این هنرهای زیبا را احیا کنید. جهان به این هنرها نیاز دارد. ما محتاج این هستیم که فرهنگمان را فراموش نکنیم.»

قربان تاج‌پوری، با دستانی که سال‌ها گره زده و قلبی که برای سرزمینش می‌تپد، نه تنها یک صنعتگر، بلکه نمادی از مقاومت در برابر فراموشی، و نمادی از امید به آینده‌ای روشن با ریشه در گذشته است.

نکته قابل تأمل بازار کسب و کار:

در عصری که جهانی‌شدن و بازارهای رقابتی، فرهنگ‌های محلی را به سوی یکنواختی و فراموشی سوق می‌دهند، هنر دستی ایرانی — به ویژه فرش دستباف — نه تنها یک کالای اقتصادی، بلکه سندی زنده از هویت ملی است. قربان تاج‌پوری با تبدیل هر گره به گره‌ای از مقاومت فرهنگی، نشان می‌دهد که توسعه اقتصادی پایدار، تنها از طریق احیای ریشه‌های فرهنگی و تقویت مشارکت زنان و جوانان روستایی ممکن است.

اما اینجاست که تناقضی تلخ آشکار می‌شود: هنر ما ارزش جهانی دارد، اما برند ما ضعیف است. فرش ایرانی در بازارهای بین‌المللی با نام دیگر و قیمت ناعادلانه فروخته می‌شود، در حالی که مسئولین بیشتر به «عکس گرفتن از کارگاه» علاقه دارند تا «ایجاد زیرساخت برای عرضهٔ مستقل». این نه تنها یک معضل اقتصادی، بلکه شکستی ساختاری در مدیریت فرهنگ و اقتصاد است.

وقتی یک زن روستایی ساعت‌ها برای گره زدن به فرش وقت می‌گذراند، او فقط درآمدزایی نمی‌کند؛ هویت ملی را حفظ می‌کند . اما وقتی این فرش با نام دیگری به فروش می‌رسد، فرهنگ ما سرقت می‌شود و اقتصاد ما تضعیف می‌شود .

پس سؤال اساسی این است:
آیا توسعه یعنی فروش هنر ما با نام دیگران؟ یا توسعه یعنی اینکه با افتخار بگوییم: «این فرش، ایرانی است» و آن را با ارزش واقعی‌اش به جهان عرضه کنیم؟

قربان تاج‌پوری با دستانی خسته اما پرافتخار، به ما یادآوری می‌کند که آینده اقتصاد ایران در گرو حفظ فرهنگ است، نه فروش آن به صورت تخفیف‌خورده. و شاید روزی برسد که نه فقط فرش، بلکه هر محصول ایرانی، با نام ایران و با افتخار ایرانی، در دنیا شناخته شود.
تا آن روز، مثل تاج‌پوری، باید گره بزنیم؛ نه فقط به فرش، بلکه به امید

«قربان تاج‌پوری»؛ از گره‌زنی فرش تا بازگویی عشق به ترکمن‌سرای اصیل و آینده‌سازی با هنرِ پا به سرزمین ایران

گزارش ویدئو : نرگس حسین‌زاده

به گزارش بازار کسب و کار از ایرنا جلسه توانمندسازی اقتصادی زنان گلستان، با حضور معاون هماهنگی امور اقتصادی استاندار و جمعی از مدیران و کارشناسان، نقطه عطفی برای شتاب بخشیدن به این حرکت بود و بستری برای هم‌افزایی و ترسیم نقشه راهی از روستاها تا بازارهای جهانی فراهم کرد.

این جلسه بستری برای هم‌افزایی، شناسایی ظرفیت‌های محلی و ترسیم نقشه راهی بود که از روستاهای دورافتاده تا بازارهای جهانی امتداد می‌یابد.

معاون هماهنگی امور اقتصادی استاندار گلستان در این نشست بر ضرورت هماهنگی بین دستگاه‌های اجرایی تأکید کرد و گفت: برای توانمندسازی اقتصادی، به‌ویژه در روستاها و مناطق محروم، باید با دقت آسیب‌ها را شناسایی و ظرفیت‌های محلی را احصا کنیم.

عبدالعلی کیانمهر خواستار ایجاد بانک اطلاعاتی جامع از کارآفرینان، نیازسنجی دقیق هر شهرستان و بهره‌گیری از تجربیات موفق شد و افزود: اقتصاد روستامحور، با تکیه بر توانمندی‌های بانوان و اقشار آسیب‌پذیر، می‌تواند معیشت این مناطق را دگرگون کند.

وی تأکید کرد: برنامه‌ریزی جامع، رصد مستمر و پیگیری بی‌وقفه، ستون‌های این تحول هستند.

گلستان، با میراثی غنی از صنایع دستی، از سوزن‌دوزی ترکمن گرفته تا ابریشم‌بافی و گلیم‌بافی، گویی تابلویی زنده از هنر و فرهنگ است.

بیش از ۷۵ درصد فعالان این حوزه را بانوان تشکیل می‌دهند که با انگشتان هنرمندشان، نه‌تنها هویت فرهنگی این سرزمین را حفظ می‌کنند، بلکه به اقتصاد محلی جان می‌بخشند.

کارگاه‌های سوزن‌دوزی در بندرترکمن نمونه‌ای درخشان از توانمندی‌های بانوان است. طرح‌های آموزشی در زمینه‌هایی مانند رنگرزی سنتی، طراحی بازارمحور و بسته‌بندی حرفه‌ای، به این بانوان کمک کرده تا محصولاتشان را به بازارهای داخلی و حتی بین‌المللی عرضه کنند. از بافت تاریخی گرگان تا روستاهای ساحلی گمیشان، این هنرها به‌عنوان موتور محرکه اقتصاد محلی، در حال شکوفایی‌اند.

با ۶۶۷ هزار هکتار زمین کشاورزی و تولید ۴.۵ میلیون تن محصولات، روستاهای گلستان قلب تپنده اقتصاد این استان‌اند.

کیانمهر در این نشست تأکید کرد: توسعه کسب‌وکارهای خرد، از زراعت چوب تا گردشگری کشاورزی و تولید محصولات بومی مانند دمنوش‌های گیاهی، می‌تواند اشتغال پایدار را در روستاها رقم بزند.

معاون هماهنگی امور اقتصادی استاندار گلستان دستگاه‌های اجرایی خواست تا با شناسایی ظرفیت‌های هر منطقه، زمینه را برای خودکفایی فراهم کنند.

خانه خلاق و نوآوری تقوی در گرگان که با حمایت معاونت علمی و فناوری ریاست‌جمهوری تأسیس شده، نمونه‌ای موفق از تبدیل ظرفیت‌های فرهنگی به محصولات تجاری است.

این خانه، با استقرار ۱۱ واحد خلاق در حوزه‌های صنایع دستی، گردشگری و اقتصاد دیجیتال، بستری برای جهانی شدن هنرهای بومی گلستان فراهم کرده و به‌ویژه برای بانوان و روستاییان، فرصتی بی‌نظیر برای ورود به بازارهای رقابتی ایجاد کرده است.

گلستان، با موقعیت استراتژیک منطقه آزاد اینچه‌برون، بافت تاریخی گرگان و تنوع قومی بی‌نظیر، پتانسیل تبدیل شدن به قطب اقتصاد خلاق را دارد.

کیانمهر تأکید کرد: سرمایه‌گذاری در توانمندسازی بانوان و روستاییان، کلید توسعه پایدار است. این برنامه‌ها، ضمن بهبود معیشت، به رونق اقتصادی استان و کاهش فقر کمک می‌کنند.

میناکاری روی مس، هنری با رنگ‌های فیروزه‌ای و آسمانی، نه‌تنها بخشی از هویت فرهنگی ایران بلکه در جهان نیز شناخته شده است. این هنر که در اصفهان به شکوفایی رسیده، در استان گلستان هنوز جایگاه واقعی خود را پیدا نکرده اما سمانه اصغرنژاد، هنرمندی گرگانی با تلاش‌های بی‌وقفه‌ در حال تغییر این وضعیت است.

شهر کلاله در شرق گلستان، با مناظر طبیعی بکر و تاریخ غنی، به‌عنوان یک دروازه به شگفتی‌های طبیعت شناخته می‌شود. منطقه گردشگری خالدنبی، که در ارتفاعات «تانگری داغ» قرار دارد، به‌عنوان یک جواهر سبز با جذابیت‌های خاص خود، سالانه حدود نیم میلیون بازدیدکننده را از سرتاسر ایران و جهان جذب می‌کند.

به گزارش بازار کسب و کار، با ورود فصل بهار، تپه‌ماهورهای خالدنبی با فرشی از سبزه‌های تازه و گل‌های وحشی رنگارنگ پوشیده می‌شوند. شقایق‌ها در دامنه‌ها به رقص درآمده و نسیم ملایم عطر زندگی را به مشام می‌رساند.

این منطقه با مناظر جذابش شما را مسحور خواهد کرد. در مسیر رسیدن به زیارتگاه، هر قدم به‌مانند یک قاب عکس است که دل‌تان نمی‌آید از آن چشم بردارید.

در نزدیکی زیارتگاه، گورستانی باستانی با حدود ۶۰۰ سنگ‌مزار وجود دارد. این سنگ‌ها که ارتفاعشان به ۲ متر می‌رسد، با فرم و تزئینات خاص خود از دیگر گورستان‌های منطقه متمایز بوده و به قرون میانی اسلامی تعلق دارند.

گشت و گذار میان این تندیس‌های سنگی، شما را به سفری ذهنی در زندگی و فرهنگ مردمان گذشته می‌برد. برخی محققان بر این باورند که این سنگ‌ها نمادهایی از فرهنگ و اعتقادات قوم‌های باستانی منطقه هستند که هنوز رازهایشان به‌طور کامل فاش نشده است.

زیارتگاه خالدنبی (ع)، که به اعتقاد برخی، مدفن خالد بن سنان، پیامبری پیش از اسلام است، مورد احترام اقوام مختلف گلستان، به‌ویژه ترکمن‌های اهل سنت قرار دارد. این مکان با ۲۵ اتاق زائرسرا، در مناسبت‌های ملی و مذهبی میزبان زائرانی است که برای ساعاتی آرامش و معنویت را در آغوش طبیعت تجربه می‌کنند.

در کنار این زیارتگاه، مقبره‌های «عالم بابا» و «چوپان عطا» و چشمه «خضر دندان» نیز وجود دارند که به جذابیت این مجموعه افزوده و آن را خاص‌تر می‌کنند.

شهرستان کلاله با جمعیتی بیش از ۱۳۰ هزار نفر از اقوام و مذاهب مختلف، تنها به منطقه خالدنبی محدود نمی‌شود. این شهرستان در نزدیکی پارک ملی گلستان، یکی از قدیمی‌ترین پارک‌های ملی ایران با تنوع زیستی فوق‌العاده و بخشی از دیوار تاریخی گرگان قرار دارد؛ این دیوار یادگاری از دوران ساسانیان به شمار می‌آید.

روستای «صوفیان»، زادگاه اسب‌های اصیل ترکمن، با مراتع سرسبز و مردمان مهمان‌نواز خود، فرصتی عالی برای سوارکاری و تماشای کره‌های تازه‌متولدشده این نژاد اصیل فراهم می‌کند.

تفرجگاه آق‌سو که در فاصله هفت کیلومتری از شهر کلاله واقع شده، با چشمه پرآب آق‌سو و آبشار ۷۰ متری خود، بهشتی برای دوستداران طبیعت به شمار می‌رود. همچنین چشمه زاو در ۴۵ کیلومتری کلاله، با مناظر خیره‌کننده‌اش، ارزش یک سفر کوتاه را دارد و تالاب سولوک‌لی و ارتفاعات بیلی‌کوه نیز مقاصدی ایده‌آل برای عکاسی و کمپینگ محسوب می‌شوند.

دیگر جاذبه‌های طبیعی کلاله، از جمله دره پنج‌شیر، آتشکده یاساقلیق و سدهای بوستان و چمران، هر یک داستانی از طبیعت و تاریخ این سرزمین را روایت می‌کنند.

کلاله با داشتن ۴۵ اقامتگاه بوم‌گردی فعال، در این زمینه رتبه نخست را در گلستان به خود اختصاص داده است. این اقامتگاه‌ها در روستاهایی با طبیعت بکر، فرصتی برای فرار از شلوغی شهر و لذت بردن از غذاهای ارگانیک، صنایع‌دستی محلی و زندگی ساده روستایی را فراهم می‌کنند.

در این منطقه، هشت مزرعه گردشگری فعال هستند که می‌توانید میوه‌های تازه بهاری را به‌طور مستقیم از درختان بچینید و لذت ببرید.

به نقل از محمدعلی سرگزی، دبیر ستاد خدمات سفر کلاله، این شهرستان با ظرفیت پذیرش روزانه ۲ هزار و ۵۵۰ نفر (شامل اقامتگاه‌های بوم‌گردی، خانه‌های مسافر و زائرسراها) و نظارت مداوم بر خدمات رفاهی، برای نوروز ۱۴۰۴ آماده‌سازی شده است.

در نوروز ۱۴۰۳، حدود ۳۷۰ هزار نفر از کلاله بازدید کردند که ۲۷ هزار نفر در اقامتگاه‌ها اقامت داشتند. نمایشگاه‌های صنایع‌دستی و سوغاتی که در مسیر خالدنبی و روستای یلی بدراق برپا شده‌اند، حال و هوای سفر شما را دلپذیرتر می‌کنند.

کلاله با ارائه تجربیات متنوع از طبیعت‌گردی و تاریخ‌گردی گرفته تا زیارت و زندگی سنتی، برای هر مسافری جذابیت‌های خاصی دارد. چه بخواهید در دل طبیعت آرامش پیدا کنید، چه به گورستان خالدنبی سفر کنید یا با اسب‌های ترکمن در مراتع به گشت و گذار بپردازید، این دیار شما را ناامید نخواهد کرد.

فاطمه روزخوش | بازار کسب و کار | گنبد کاووس|  گنبدکاووس شهر تاریخی و مذهبی که دارای پیشینه ای از فرهنگ، تمدن و هنر بشمار می آید، باداشتن “برج قابوس” بعنوان بلندترین بنای آجری جهان باقامتی بلند و نامی پرآوازه همواره برسرزبانها بوده و این اثر تاریخی باهمه ی جذابیتهای جهانی درشهری بنام گنبدکاووس محروم و مظلوم از همه ی افتخاراتش با داشتن حتی نام  پرآوازه اش، سالها در حصار میله ها حبس شده و با بهانه ها و دلایلی ظاهرا موجه همواره دربحث ها و پیگیریهای متعدد بی نتیجه از اقدامی جدی رها شده است.

سیل سئوالات و مطالبات مردمی از متولیان مربوطه میراث و حتی شهرداری و شورای شهر چندین بار پای مدیرکل جدید میراث فرهنگی را به این شهرستان باز کرد و در آخرین مطالبه و دغدغه ی شهروندان، شهرداری و شورای شهر مبنی برنداشتن سرویس های بهداشتی که بقول مدیرکل میراث حداقل های معمول و پیش پا افتاده بشمار می آید، تصمیماتی اتخاذ گردید .

متولیانی که به گفته ی شهردار گنبدکاووس طی چندین ماه تلاش و جلسات متعدد با آنان نتوانستند به نتیجه ای مطلوب در این خصوص برسند باحضور در این جلسات و دستور مدیرکل مصوباتی را به تصویب نهایی رساندند.

حال سئوال اینجاست که اگر به این سرعت مصوبه احداث سرویس ها و برداشتن داربست ها تائید می شود، چه مانع و چه اتفاق سختی باعث عدم تحقق این موضوعات بوده که سالیان سال علاوه براینکه هیچ اقدامی انجام نشد، بلکه همواره سنگ اندازی ها و موانعی پیچیده را برسر راه ایجاد می نمودند که اعضای شورای شهر و شهردار علی رغم آمادگی کامل جهت محوطه سازی و یا ایجاد سرویس های بهداشتی با مانعی بنام میراث فرهنگی مواجه بوده و مورد انتقاد مردم بودند.

فریدون فعالی مدیر کل میراث فرهنگی گلستان اخبار امیدبخشی را در جلسه مشترک با فرماندار، شهردار، اعضای شورای شهر و همکاران اداری شان عنوان نمودند و همه ی اعضای دغدغه مند شهرستان موضوعات و مشکلات مرتبط را بیان نمودند وحتی راه حل ها و مصوبات نیز اعلام شد اما متولیان مربوط به میراث فرهنگی حتی کمترین و کوچکترین نظر و یا توضیحی درمورد این همه قصور نداشتند.

گنبدکاووس که فرصت های فرهنگی، تاریخی و مذهبی عمیقی را در دل نهفته دارد فریادهایی به بلندای تاریخ کهنش برسرکسانی دارد که غیر مسئولانه در پاسداشت این میراث های ارزشمند بر جایگاههایی تکیه زدند که گمان می رود اهدافی بدور از رونق تاریخی این شهرستان را در بر دارد و حاصل این ناتوانی های مسئولیتی را امروز اینگونه شاهد هستیم که به جای چشمهای زیادی که این برج را مشاهده کنند و باعث رونق وتوسعه گردشگر شود، چشمهایی را خسته از دیدن حصارهای آهنی می کند.

به گفته ی هاشمی سرپرست فرمانداری گنبدکاووس چشمهای زیادی که این برج را مشاهده کنند به همان نسبت توسعه گردشگری را در شهرستان بدنبال خواهد داشت.

حال باید دید تابستان پیش رو چه تحولاتی را چشمها به نظاره می نشینند و چه قدمهایی در عمر کوتاه مدیرکل میراث جهت ثبت دیوار تاریخی و مجموعه سوارکاری برداشته می شود؟! وآیا کاوش های شهر تاریخی جرجان پس از سالها توقف وخاموشی جانی دوباره خواهد گرفت؟!

استان گلستان، ناحیه‌ای سرسبز در دامنه‌های البرز و سواحل دریای خزر، گنجینه‌ای از زیبایی‌های طبیعی، تاریخ و فرهنگ است که هر نقطه‌اش داستانی منحصر به فرد دارد. این استان با وسعت تقریبی ۲۰ هزار کیلومتر مربع و جمعیتی نزدیک به ۲ میلیون نفر، محل زندگی اقوام مختلفی است که تنوع فرهنگی خاصی را به آن افزوده‌اند.

به گزارش بازار کسب و کار، استان گلستان، جواهری در شمال ایران، با وسعتی حدود ۲۰ هزار کیلومتر مربع و جمعیتی نزدیک به ۲ میلیون نفر، منطقه‌ای است که طبیعت بکر، تاریخ غنی و فرهنگ متنوعی را در خود جای داده است.

این استان در دامنه‌های سرسبز البرز و سواحل آرام دریای خزر واقع شده و هر نقطه‌اش، از دشت‌های وسیع ترکمن تا جنگل‌های انبوه هیرکانی، داستانی برای روایت دارد.

تنوع قومی این ناحیه، با وجود اقوامی چون ترکمن‌ها، فارس‌ها، سیستانی‌ها و بلوچ‌ها، به آن جلوه‌ای خاص بخشیده است؛ از لباس‌های رنگارنگ ترکمنی و موسیقی محلی گرفته تا آداب و رسوم منحصربه‌فرد هر قوم که در بازارها، روستاها و جشنواره‌ها نمایان است.

گلستان مقصدی است که می‌تواند هر نوع گردشگری را راضی کند: طبیعت‌دوستان در جنگل‌ها و آبشارهایش غرق می‌شوند، تاریخ‌پژوهان در آثار باستانی‌اش به گذشته سفر می‌کنند و ماجراجویان در مسیرهای بکر و ناشناخته‌اش هیجان را تجربه می‌کنند.

برج گنبد قابوس؛ نماد معماری تاریخی ایران

در مرکز شهر گنبدکاووس، برج گنبد قابوس به صورت باشکوهی ایستاده است. این سازه که با ارتفاع ۷۰ متر، بلندترین برج آجری در جهان محسوب می‌شود، در قرن چهارم هجری (سال ۳۹۷ قمری) به دستور قابوس بن وشمگیر، حاکم زیاری، ساخته شده است.

این برج که در سال ۲۰۱۲ به عنوان میراث جهانی یونسکو ثبت شده، با سادگی ظاهری و استحکام ساختاری‌اش، نشانه‌ای از هنر و مهندسی پیشرفته دوران اسلامی است.

بدنه آجری آن با الگوهای هندسی زیبا تزئین شده و گنبد مخروطی ۱۸ متری‌اش، بدون هیچ گونه تزیین اضافی، شکوهی خالص و بی‌تکلف را به نمایش می‌گذارد.

برخی بر این باورند که این برج محل آرامگاه قابوس بوده، هرچند که عده‌ای از محققان معتقدند ممکن است این سازه کاربردهای نجومی یا نمایشی نیز داشته باشد.

موقعیت این برج بر روی تپه‌ای باستانی، منظره‌ای ۳۶۰ درجه‌ای از شهر گنبدکاووس و دشت‌های اطراف را به نمایش می‌گذارد. ایستادن در پای برج، نسیم خنک دشت و صدای پرندگان را به هم می‌آمیزد و احساس عظمت تاریخ را به بازدیدکننده منتقل می‌کند.

این بنا هر ساله پذیرای گردشگران داخلی و خارجی است و عکاسان بسیاری برای ثبت زیبایی آن در هنگام طلوع و غروب آفتاب به این مکان سفر می‌کنند.

دیوار بزرگ گرگان؛ نماد تاریخی ساسانی

دیوار بزرگ گرگان، که به نام «مار سرخ» شناخته می‌شود، یکی از شگفتی‌های تاریخی ایران و سومین دیوار بلند در جهان پس از دیوار چین و دیوار هادریان در آلمان به شمار می‌آید.

این دیوار دفاعی که در دوران ساسانیان (قرن پنجم و ششم میلادی) برای حفظ مرزهای شمالی ایران در برابر حملات اقوام مهاجر ساخته شده، حدود ۲۰۰ کیلومتر طول دارد و از دشت‌های سرسبز گرگان تا کوه‌های کلاله امتداد یافته است.

آجرهای قرمز رنگ این دیوار که در گذر زمان همچنان استوار باقی مانده‌اند، به همراه بقایای خندق‌ها، کانال‌های آب و قلعه‌های نگهبانی در کنار آن، نشان‌دهنده عظمت و پیچیدگی این سازه تاریخی است. باستان‌شناسان همچنان در حال کاوش هستند و رازهای زیادی از این دیوار ناشناخته باقی مانده است؛ از جمله اینکه آیا این دیوار تنها یک سازه دفاعی بود یا بخشی از یک سیستم بزرگ‌تر به شمار می‌رفت؟ پیاده‌روی در امتداد بخش‌های قابل بازدید این دیوار، شما را به سفری در دل تاریخ می‌برد و مناظر دشت و کوه‌های اطراف، تجربه‌ای بصری و معنوی را به ارمغان می‌آورد.

این دیوار نه‌تنها یک جاذبه تاریخی، بلکه نمادی از استقامت و نبوغ ایرانیان است.

پارک ملی گلستان؛ گنجینه‌ای از طبیعت ایران

پارک ملی گلستان، که در سمت شرقی استان واقع شده، با مساحتی بالغ بر ۹۰ هزار هکتار، نخستین پارک ملی ایران و یکی از مهم‌ترین ذخیره‌گاه‌های زیست‌کره در دنیا به شمار می‌رود که در فهرست یونسکو نیز به ثبت رسیده است.

این پارک شامل ترکیبی بی‌نظیر از جنگل‌های باستانی هیرکانی، قله‌های بلند، دشت‌های وسیع و رودخانه‌های پرآب است.

قدمت جنگل‌های هیرکانی به میلیون‌ها سال می‌رسد و تنوع زیستی آن شامل گونه‌های نادری چون پلنگ پارسی، خرس قهوه‌ای، مارال (گوزن قرمز)، شوکا، گرگ و انواع پرندگان شکاری است.

مسیر جاده‌ای که از قلب پارک می‌گذرد، یکی از زیباترین مسیرهای رانندگی در ایران به شمار می‌آید. در این جاده، درختان بلند، چشمه‌های زلال و آبشارهای کوچک، منظره‌ای خیره‌کننده خلق می‌کنند که هر لحظه‌اش ارزش توقف و تماشا دارد.

در فصل بهار، عطر گل‌های وحشی و شکوفه‌ها فضا را پر می‌کند و در پاییز، رقص رنگ‌های نارنجی، قرمز و زرد در جنگل، شما را مسحور می‌کند.

این پارک بهشتی برای طبیعت‌گردان، عکاسان و پژوهشگران زیست‌محیطی است و کمپینگ در مناطق مجاز آن، تجربه‌ای نزدیک به زندگی در دل طبیعت وحشی را فراهم می‌آورد.

آبشار کبودوال؛ جواهر خزه‌ای جنگل

در شهر علی‌آباد کتول، آبشار کبودوال به عنوان تنها آبشار تمام‌خزه‌ای ایران، در دل جنگلی انبوه و سرسبز واقع شده است.

این آبشار با ارتفاعی حدود ۶ متر، صخره‌هایی پوشیده از خزه‌های سبز زمردین دارد که منظره‌ای سحرآمیز و آرامش‌بخش ایجاد می‌کند. صدای خروش آب که با آواز پرندگان و خش‌خش برگ‌ها ترکیب می‌شود، شما را از شلوغی زندگی شهری دور می‌کند.

مسیر رسیدن به آبشار، پیاده‌روی لذت‌بخشی در جنگل است که با عطر خاک مرطوب و طراوت درختان همراه می‌شود.

در کنار آبشار، امکانات ساده‌ای مانند آلاچیق و محل استراحت فراهم شده که برای یک پیک‌نیک خانوادگی یا لحظه‌ای تأمل در طبیعت بسیار مناسب است. آب زلال و خنک آبشار، به‌ویژه در تابستان، بسیار دلپذیر است، هرچند شنا در آن به دلیل عمق و جریان آب توصیه نمی‌شود.

کبودوال نه‌تنها یک جاذبه طبیعی، بلکه اثری زنده از هنر طبیعت است که با دقت طراحی شده است.

چشمه گل رامیان؛ فیروزه‌ای در دل جنگل

چشمه گل رامیان، نزدیک شهر رامیان، با عمقی بیش از ۸۰ متر، به عنوان عمیق‌ترین چشمه آب سرد جهان شناخته می‌شود.

آب این چشمه با رنگ فیروزه‌ای شفافش، مانند آینه‌ای طبیعی، آسمان و جنگل‌های اطراف را منعکس می‌کند. محیط چشمه با درختان بلند و انبوه احاطه شده و سکوت عمیق آن فضایی آرامش‌بخش برای تأمل فراهم می‌کند.

افسانه‌های محلی می‌گویند که این چشمه عمقی بی‌پایان دارد و اشیایی که در آن غرق شوند، هرگز پیدا نمی‌شوند؛ این رمز و راز، جذابیت خاصی به آن بخشیده است.

در روزهای آفتابی، تابش نور خورشید بر روی سطح آب، رنگ‌هایی شگفت‌انگیز ایجاد می‌کند که برای عکاسی فوق‌العاده است. اطراف این چشمه، فضایی مناسب برای پیاده‌روی، عکاسی یا حتی یک استراحت کوتاه با صدای طبیعت فراهم شده است.

چشمه گل رامیان، یکی از گنجینه‌های پنهان در گلستان است که هر کسی را به حیرت وا می‌دارد.

جزیره آشوراده؛ سکونت در ساحل خزر

جزیره آشوراده، تنها جزیره ایرانی در دریای خزر، در نزدیکی بندرترکمن واقع شده و به خاطر طبیعت دست‌نخورده، تپه‌های شنی و پرندگان مهاجرش شناخته می‌شود.

این جزیره که در گذشته محل سکونت مردم محلی بود، اکنون به دلیل کاهش سطح آب خزر به بخشی از شبه‌جزیره میانکاله تبدیل شده است. دسترسی به آن با قایق‌های کوچک از بندر ترکمن امکان‌پذیر است و سفر کوتاه روی آب، تجربه‌ای لذت‌بخش به شمار می‌آید.

با ورود به جزیره، سواحل شنی و صدای امواج خزر شما را خوش‌آمد می‌گوید. اینجا بهشتی برای علاقه‌مندان به پرنده‌نگری است؛ فلامینگوها، حواصیل‌ها و دیگر پرندگان مهاجر در فصل‌های خاصی آسمان و زمین جزیره را پر می‌کنند.

غروب آفتاب در آشوراده با رنگ‌های گرم نارنجی و صورتی که بر روی آب می‌رقصند، یکی از زیباترین مناظر طبیعی گلستان را به نمایش می‌گذارد. این جزیره مقصدی بی‌نظیر برای کسانی است که به دنبال آرامش و دوری از شلوغی هستند.

گرگان؛ پایتخت سرسبز گلستان

گرگان، مرکز استان، شهری است که تاریخ و طبیعت را به زیبایی ترکیب کرده است. پارک جنگلی ناهارخوران با درختان بلند و هوای خنک کوهستانی، یکی از محبوب‌ترین مکان‌های تفریحی ایران به شمار می‌رود.

در این مکان می‌توانید زیر سایه درختان قدم بزنید، صدای جویبارها را بشنوید و از امکانات رفاهی مانند رستوران‌ها و آلاچیق‌ها بهره‌مند شوید. این پارک در تمام فصول سال، از بهار پرشکوفه تا زمستان برفی، زیبایی خاص خود را دارد.

بازار نعلبندان، با قدمتی به زمان قرن چهارم هجری، قلب تپنده تجارت سنتی گرگان است. بوی ادویه‌ها، رنگ‌های مختلف پارچه‌ها و صدای چانه‌زنی فروشندگان، شما را به دوران گذشته می‌برد. اینجا بهترین مکان برای خرید سوغاتی‌هایی مانند شیرینی‌های محلی و صنایع‌دستی است.

مسجد جامع گرگان نیز با مناره‌های آجری و منبر چوبی دوره تیموری، گواهی بر تاریخ غنی این شهر است.

در نزدیکی گرگان، روستای زیارت با آبشار دوقلو و چشمه آب‌گرم، مکانی دنج و دیدنی است. مسیر رسیدن به روستا پر از پیچ‌وخم‌های جنگلی است و در انتها، منظره آبشار و بخار چشمه آب‌گرم، خستگی راه را از تن شما می‌زداید.

در دل طبیعت بکر و سرسبز استان گلستان، جایی که جنگل‌های انبوه هیرکانی با دشت‌های وسیع و تالاب‌های زیبا در هم تنیده شده‌اند، یک رویداد شگفت‌انگیز به وقوع پیوست. هر سال با فرارسیدن پاییز و کاهش دما، هزاران پرنده مهاجر از نواحی شمالی به سمت مناطق گرم‌تر پرواز می‌کنند و این بار، گلستان میزبان نزدیک به ۱۰۰ هزار پرنده مهاجر بود.

به گزارش بازار کسب و کار، صبح زود، هنگامی که اولین پرتوهای خورشید از افق شرقی نمایان شدند، آسمان گلستان ناگهان با بال‌زدن هزاران پرنده رنگارنگ زنده شد. اردک‌های سبز، غازهای وحشی، فلامینگوهای صورتی و مرغان دریایی، هر کدام با آوازها و حرکات خاص خود، تالاب‌ها و دریاچه‌های این منطقه را پر کردند. تالاب بین‌المللی آلاگل، که یکی از مهم‌ترین زیستگاه‌های پرندگان مهاجر در ایران است، دوباره میزبان این مهمانان ناخوانده بود.

هوا هنوز سرد بود و مه صبحگاهی مانند پرده‌ای نازک بر روی آب‌های تالاب گسترده شده بود. پرندگان آرام بر روی آب شنا می‌کردند و گاهی با حرکت دسته‌جمعی خود، صحنه‌هایی شگفت‌انگیز خلق می‌کردند. صدای بال‌زدن آن‌ها و آوازهایشان فضایی پر از زندگی و نشاط ایجاد کرده بود؛ گویی طبیعت خود را برای جشنی بزرگ آماده می‌کرد.

محلی‌ها که به این صحنه‌ها عادت کرده بودند، با چهره‌هایی شاداب و مشتاق به تماشای این منظره زیبا آمده بودند. کودکان با هیجان به پرندگان اشاره می‌کردند و عکاسان طبیعت با دوربین‌های خود سعی در ثبت این لحظات ناب داشتند. حتی پرنده‌نگرهای حرفه‌ای از شهرهای مختلف به گلستان آمده بودند تا از این فرصت استثنایی بهره‌برداری کنند و گونه‌های نادر پرندگان را مشاهده و ثبت نمایند.

این پرندگان مهاجر، تنها برای چند هفته در گلستان می‌مانند و سپس به سوی مقصد نهایی خود پرواز می‌کنند. اما در همین مدت کوتاه، آن‌ها نه تنها زیبایی طبیعت را دوچندان می‌کنند، بلکه یادآوری می‌شوند که زمین خانه مشترک همه موجودات است و حفظ این زیستگاه‌ها برای بقای این گونه‌های زیبا و دوست‌داشتنی ضروری است.

گلستان، با طبیعت بکر و میزبانی گرم‌اش، دوباره ثابت کرد که یکی از نقاط کلیدی برای پرندگان مهاجر در خاورمیانه است و این نمایش باشکوه پرندگان، تنها یکی از هزاران راز و زیبایی است که این سرزمین در خود نهفته است.

محمود شکیبا اعلام کرد: سال گذشته حدود ۱۱۶ هزار پرنده مهاجر در اکوسیستم‌های آبی گلستان شناسایی شدند که این عدد نسبت به سال قبل افزایش قابل توجهی داشته است.

به گفته وی، گلستان با داشتن ۲۳ زیستگاه کلیدی، از جمله تالاب‌های آلماگل، آلاگل، آجی‌گل، اینچه، دانشمند، بی‌بی‌شیروان، تالاب ساحلی گمیشان و خلیج گرگان، به عنوان یکی از غنی‌ترین مناطق برای زمستان‌گذرانی پرندگان مهاجر شناخته می‌شود. این تالاب‌ها در صورت وجود شرایط مناسب و حجم کافی آب، می‌توانند میزبان صدها هزار پرنده مهاجر باشند.

مساحت گلستان حدود ۲ میلیون و ۱۹۲ هزار و ۱۳۰ هکتار است و این استان از شمال با ترکمنستان، از شرق با خراسان شمالی، از غرب با مازندران و از جنوب با سمنان همسایه است. تنوع اقلیمی آن از نیمه مرطوب معتدل تا نیمه خشک و گرم متغیر است.

در گلستان، ۳۰۴ گونه پرنده شناسایی شده‌اند که شامل ۱۰۷ گونه بومی، ۹۷ گونه زمستان‌گذران، ۸۱ گونه تولیدمثل‌کننده و ۱۹ گونه تصادفی هستند. این تنوع زیستی، گلستان را به یکی از مقاصد اصلی برای پرنده‌نگرها و دوستداران طبیعت تبدیل کرده است.

تصور کنید صبح زود، وقتی مه صبحگاهی به آرامی از روی تالاب‌ها برمی‌خیزد و نور خورشید بر سطح آب می‌تابد، هزاران پرنده با بال‌زدن‌های هماهنگ، آوازهای دلنشین و حرکات موزون خود، صحنه‌هایی را به تصویر می‌کشند که گویی از یک نقاشی زیبا الهام گرفته شده‌اند. این پرندگان، نه تنها زیبایی طبیعت را دوچندان می‌کنند، بلکه به ما یادآوری می‌کنند که حفظ این زیستگاه‌ها برای بقای آن‌ها و تنوع زیستی زمین ضروری است.

گلستان، با طبیعت دست‌نخورده و میزبانی گرم‌اش، دوباره ثابت کرد که یکی از نقاط کلیدی برای پرندگان مهاجر در خاورمیانه است. این نمایش باشکوه پرندگان، تنها یکی از هزاران راز و زیبایی است که این سرزمین در خود نهفته و هر ساله علاقه‌مندان به طبیعت را به سوی خود جذب می‌کند.

صنعت گردشگری به‌عنوان بزرگ‌ترین صنعت درجهان و مهمترین منبع درآمد و ایجاد فرصت‌های شغلی برای بسیاری از کشورهای دنیا می‌باشد. این صنعت به علت اهمیتی که از نظر اقتصادی، اجتماعی دارد هر روز بیشتر مورد توجه قرار گرفته و دولت‌ها به آن اهمیت زیادی می‌دهند. صنعت گردشگری با ایجاد بالاترین میزان ارزش افزوده به صورت مستقیم و غیرمستقیم توانسته است، سایر فعالیت‌های اقتصادی و فرهنگی را نیز تحت تأثیر خود قرار دهد.

لوئیس ترنر، توریسم را به‌عنوان پیچیده ترین و جایگزین‌ترین صنعتی می‌داند. کشورهای جهان سوم باید آن را دنبال کنند و خود عامل مهمی در کاهش فقر و بیکاری است.
این صنعت برای کشور ارزآوری و اشتغالزایی به همراه دارد. حجم و گردش مالی این صادرات در جهان بسیار زیاد است.

به گزارش خبرنگار بازار کسب و کار این گردش مالی بالا باعث شده تا صنعت گردشگری در رده سوم تا ششم گروه صنایع (نظامی، نفت، فناوری اطلاعات، حمل و نقل و خودرو) قرار گیرد.

اگر چه استان های تاریخی و صنعتی به دلیل وجود زیر ساخت های جذب گردشگر از درآمد بالاتری برخودارند اما سه استان شمالی کشور از جمله گلستان بیشترین سهم گردشگری بلند مدت را دارنداما استان‌های مازندران و گیلان به دلیل قرار گرفتن جاده‌های عبوری در خط کمربند سبز دریایی و اجرای طرح‌های گردشگری جذاب بالاترین آمار را نسبت به استان گلستان به خود اختصاص داده‌اند.

ضعف در زیر ساخت‌ها، فقدان هتل‌ها و مراکز اقامتی به حد نیاز استان، عدم همراهی مدیران دستگاه‌های اجرائی با سرمایه‌گذاران و مشکلات مربوط به اراضی و تغییر کاربری و اجرای نشدن طرح‌های مصوب گردشگری در این سال‌ها موجب شده تا گلستان به رغم داشتن ظرفیت‌های مناسب برای سرمایه‌گذاری و جذب گردشگر امکان ماندگاری کمتری در بین استان های‌همجوار داشته باشد.

سهم گلستان از گردشگری فقط تنها ۱.۱ درصد است

مدیرکل میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی گلستان گفت:  سهم گردشگری در تولید ناخالص ملی کشور ۵.۱ درصد و در گلستان تنها ۱.۱ درصد است. این نشان می‌دهد که نتوانسته‌ایم ظرفیت‌های موجود را به‌درستی به کار بگیریم و اکنون باید با تعامل و هماهنگی این فرصت‌ها را ایجاد کنیم.

فریدون فعالی در نشست با فعالان حوزه گردشگری گلستان، بابیان این‌که توسعه استان بر پایه کشاورزی و گردشگری تعریف شده است، اظهار کرد: باید در ایجاد زیرساخت‌های گردشگری نقش فعال‌تری ایفا کنیم و بدون تعامل و همکاری نمی‌توانیم به اهداف خود برسیم.

مدیرکل میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی گلستان همچنین بر لزوم حفظ منابع طبیعی در توسعه گردشگری تأکید کرد و تصریح کرد: نباید اجازه دهیم که گردشگری به تخریب محیط‌ زیست منجر شود. توسعه گردشگری نباید به معنای ورود خودروها تا قلب طبیعت باشد. ما باید به جای تخریب، منابع جدید خلق کنیم. به‌عنوان‌ مثال، خدمات گردشگری باید در روستاهای اطراف مناطق طبیعی ارائه شود، نه در دل جنگل و مناطق بکر.

وی در ادامه افزود: سازمان گردشگری یک نهاد فرابخشی است و همه افراد، از جمله بخش خصوصی، جامعه هتلداران، دفاتر خدمات مسافرتی، راهنمایان گردشگری و رسانه‌های تخصصی، می‌توانند در رشد و توسعه آن نقش‌آفرینی کنند.

فعالی از نهایی شدن تشکیل شورای عالی گردشگری استان خبر داد و تصریح کرد: این شورا به ریاست استاندار و با حضور معاون عمرانی استانداری تشکیل می‌شود و جلسات مستمری خواهد داشت. در این جلسات ضوابط و مقررات حوزه گردشگری تدوین و نهایی خواهد شد.

وی همچنین بر لزوم برگزاری رویدادهای گردشگری به‌صورت منظم تأکید کرد و گفت: جدول رویدادهای گردشگری استان باید مصوب شود تا منابع مالی مشخصی برای آن در نظر گرفته شود. با برنامه‌ریزی دقیق، دفاتر خدمات مسافرتی، راهنمایان گردشگری و سرمایه‌گذاران تکلیف خود را خواهند دانست و هر بخش در حوزه وظایف خود فعالیت خواهد کرد.

مدیرکل میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی گلستان در پایان با اشاره به برنامه‌های توسعه‌ای این اداره‌کل خاطرنشان کرد: چهار تا پنج پروژه محوری در اتاق فکر اداره‌کل تعریف خواهد شد که تمرکز ما بر اجرای آن‌ها خواهد بود. علاوه بر این، باید به مشاغل خرد و شغل‌های مستقیم و غیرمستقیم حوزه گردشگری نیز توجه کنیم. توسعه زیرساخت‌های گردشگری یکی از اولویت‌های اصلی ما است و امیدواریم با تعامل و همکاری همه بخش‌ها، بتوانیم تحولی مثبت در گردشگری استان ایجاد کنیم.

وی از راه‌اندازی یک اتاق فکر و تشکیل شورای هماهنگی توسعه گردشگری برای دریافت ایده‌های خلاق خبر داد و گفت: این شورا که متشکل از بخش خصوصی و جوامع گردشگری است، جلسات خود را به‌صورت مستمر برگزار خواهد کرد تا فعالان گردشگری بتوانند نظرات و پیشنهادهای خود را ارائه دهند.

فعالی افزود: برای تشکیل این اتاق فکر فراخوانی منتشرشده تا بتوانیم از ظرفیت‌های جدید بهره‌مند شویم. این اتاق فکر قرار است ما را در تصمیم‌گیری‌های بهتر یاری کند.

نکته قابل تامل  بازار کسب و کار در صنعت گردشگری گلستان

توسعه پایدار و حفظ منابع طبیعی: یکی از نکات کلیدی در متن، تأکید بر لزوم حفظ منابع طبیعی در توسعه گردشگری است. این نکته حائز اهمیت است زیرا:

• توسعه گردشگری نباید به تخریب محیط‌زیست منجر شود: هرگونه فعالیت گردشگری باید به گونه‌ای طراحی شود که به اکوسیستم آسیب نرساند و به جای تخریب، به حفاظت از منابع طبیعی کمک کند.
• ایجاد زیرساخت‌های مناسب: نیاز به زیرساخت‌های گردشگری از جمله هتل‌ها و مراکز اقامتی، به‌ویژه در مناطق روستایی و طبیعی، می‌تواند به جذب گردشگران کمک کند و به اقتصاد محلی رونق ببخشد.
• نقش جامعه محلی: مشارکت جامعه محلی در برنامه‌ریزی و اجرای پروژه‌های گردشگری می‌تواند به افزایش حس تعلق و حفاظت از محیط زیست کمک کند.
• برگزاری رویدادهای گردشگری: برگزاری رویدادهای منظم و جذاب می‌تواند به جذب گردشگران و افزایش درآمدزایی کمک کند.

این نکات نشان می‌دهد که برای موفقیت در صنعت گردشگری، لازم است که توسعه به‌طور همزمان با حفظ محیط‌زیست و منابع طبیعی انجام شود

امید می‌رود با تغییرات جدیدی که در سطح کلان مدیریتی استان در حال شکل گرفتن است شاهد اتفاقات جدیدی در حوزه توسعه گردشگری گلستان باشیم.

اعضای هیات مدیره انجمن حرفه ای راهنمایان گردشگری گلستان با مدیرکل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی استان گلستان دیدار کرد.

هیات مدیره انجمن حرفه ای راهنمایان گردشگری استان گلستان با فریدون فعالی مدیرکل میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی استان گلستان در راستای اقدامات و برنامه‌های حوزه راهنمایان گردشگری دیدار و گفت‌وگو کردند.

به گزارش خبرنگار بازار کسب و کار مدیر کل میراث فرهنگی، گردشگری وصنایع دستی استان گلستان گفت: اداره کل در حمایت و کمک به انجمن در پیشبرد اهداف، آمادگی کامل دارد و از پتانسیل و ظرفیت قوی این انجمن در برنامه‌ها مطابق قوانین بهره‌مند خواهد شد.

فریدون فعالی افزود : امروز نقش انجمن های حرفه ای فراتر از گذشته شده است و یکی از مولفه های پیشرفت استان وجود تشکل های قوی و تاثیرگذار در کنار بخش دولتی است.

وی تصریح کرد : دغدغه های راهنمایان گردشگری باید از طریق انجمن حرفه ای مرتفع شود و راهنمایان گردشگری با عضویت در انجمن حرفه ای می توانند از خدمات و مزایا بهره مند شوند.

با وجود امکانات و زیرساخت‌های مناسب در کشور، بیکاری همچنان یکی از معضلات جدی در محل زندگی بسیاری از افراد است که منجر به بروز آسیب‌های اجتماعی فراوانی از جمله طلاق، خشونت، دزدی و حتی خودکشی شده است. در تحقیقات اخیر، بسیاری از مراکز تولیدی و اقتصادی از کمبود نیروی ماهر و متخصص شکایت دارند و بر این باورند که دخالت‌های دولت در تعیین دستمزدهای یکسان و اجباری، مانع از جذب نیروهای ماهر می‌شود.

از سوی دیگر، افرادی که به دنبال کار هستند، با مشکلاتی از جمله تورم اقتصادی بالا و پایین بودن دستمزدها مواجه‌اند. بسیاری از این افراد بر این باورند که درآمد کار در فضای مجازی و شبکه‌های اجتماعی به مراتب بیشتر از کار در کارخانه‌ها و کارگاه‌های تولیدی است. به عنوان مثال، محمد رحیمی، راننده اینترنتی، می‌گوید که درآمد روزانه‌اش از این شغل به بیش از ۴ میلیون تومان می‌رسد و در کنار آن در شبکه‌های اجتماعی نیز فعالیت می‌کند.

به گزارش بازار کسب و کار تحقیقات نشان داداه که بسیاری از مشکلات موجود در جامعه ناشی از نداشتن مهارت و دانش کافی است. برخی افراد شغل را صرفاً به معنای نشستن پشت میز و انتظار دریافت حقوق تفسیر می‌کنند، بدون اینکه خروجی مثبتی برای واحد خود داشته باشند. در حالی که با ایجاد کارگاه‌های آموزشی و شناسایی توانمندی‌های مردم، می‌توان به اشتغال و تولید کمک کرد.

و نتیجه‌ این است که ایجاد کارخانه‌های بزرگ همیشه راه‌حل نیست و گاهی کارهای کوچک می‌توانند تأثیر بیشتری داشته باشند. و برای به ثمر رسیدن این کار مسئولین باید از پشت میزهای خود بلند شوند و در کنار مردم قرار بگیرند تا بتوانند به حل مشکلات بیکاری و آسیب‌های اجتماعی کمک کنند.