به گزارش خبرنگار بازار کسب و کار طی ۸ ماه گذشته، راهداران خراسان شمالی ۱۳۶ دستگاه پل و آبنما را پاکسازی، دریواسیون و تنقیه کرده‌اند تا از وقوع سیلاب و انسداد مسیرها جلوگیری شود. همچنین ۳۰ دستگاه پل و آبرو در محورهای اصلی و شریانی استان تعمیر و مرمت شده تا ابنیه فنی دچار خسارت جدی نشود. به گفته میقانی مدیرکل راهداری استان خراسان شمالی، در کنار این اقدامات هزار و ۶۷۵ مترمربع دیوار حائل احداث و بیش از ۱۸ هزار متر طول کنارگذر پل‌ها و تونل‌ها بهسازی شده است. استان دارای بیش از ۶ هزار دستگاه ابنیه فنی شامل محورهای اصلی، فرعی و روستایی است که به‌طور مستمر پایش می‌شوند. مجموعه این فعالیت‌ها برای آمادگی کامل جهت بارندگی‌ها و مخاطرات احتمالی انجام شده است.
راه‌های استان نه فقط محل عبور وسایل نقلیه بلکه خطوط حیات مردم هستند و هر اختلال در آن‌ها مستقیماً زندگی و معیشت شهروندان را تهدید می‌کند. با افزایش ریسک بارندگی و سیلاب در سال‌های اخیر، مدیریت پیشگیرانه زیرساخت‌ها حیاتی‌تر شده است. پاکسازی پل‌ها اقدامی است که از بحران‌های احتمالی جلوگیری می‌کند تا مردم حتی احساس خطر نکنند. امنیت سفر و روانی تردد مهم‌ترین نشانه توسعه در حمل‌ونقل است. این امنیت با اقدامات اخیر پررنگ‌تر شده است.
در بسیاری مناطق، پل‌ها مسیر مدرسه، درمان و خرید روزانه مردم را برقرار می‌سازند و آسیب به آن‌ها، توقف زندگی روزمره خواهد بود. روستاهایی که تنها یک راه ارتباطی دارند، بیش از دیگر مناطق در معرض خطر هستند. پس هر اقدام راهداری برای آن‌ها به‌منزله حفظ تداوم زندگی و جلوگیری از انزوای اجتماعی است. حضور دولت در این بخش یعنی امید به ادامه تولید و سکونت. و این امید، پایه مقاومت اجتماعی است.
از نظر اقتصادی، هر دقیقه‌ای که مسیرها باز و ایمن بمانند یعنی جلوگیری از زیان تولیدکنندگان و حمل‌ونقل‌کنندگان. محصولات کشاورزی استان اگر دیر برسند، بخشی از ارزش خود را از دست می‌دهند. هزینه‌های اضافی حمل‌ونقل موجب افزایش قیمت تمام‌شده و کاهش قدرت رقابت می‌شود. پس پاکسازی پل‌ها به‌طور مستقیم بر پویایی بازار اثرگذار است. و این پیوند بین راهداری و اقتصاد غیرقابل انکار است.
زیرساخت مناسب باعث افزایش تمایل سرمایه‌گذاران برای ورود به منطقه می‌شود و امنیت جاده‌ای یکی از اصلی‌ترین شاخص‌های تصمیم‌گیری آنان است. توسعه صنایع و بازار جدید، بدون راه ایمن ممکن نیست. زمانی که مسیرها آماده و مطمئن باشند، پول و کارآفرینی نیز در همان مسیر حرکت خواهد کرد. این یعنی ایجاد فرصت‌های شغلی و تثبیت جمعیت در محدوده‌های شهری و روستایی. رشد اقتصادی از همین نقطه شروع می‌شود.
فرهنگ و روابط انسانی نیز بر دوش همین جاده‌ها در حرکت‌اند و پل‌ها، اشتراکات فرهنگی را از تکه‌تکه‌شدن محافظت می‌کنند. وقتی راه قطع شود، بسیاری از ارتباطات عاطفی و خانوادگی نیز قطع می‌شود. استمرار سفرها یعنی استمرار پیوندهای اجتماعی و قومی. این نقش فرهنگی زیرساخت‌های راهداری کمتر دیده می‌شود اما بسیار اثرگذار است. زیرساخت‌ها پل میان انسان‌ها هستند.
بخش مهمی از ایمنی امروز نتیجه تلاش نیروهای راهداری است که در دل جاده‌ها بی‌وقفه کار می‌کنند و قبل از وقوع بارندگی، آماده‌باش هستند. این نیروها قهرمانان بی‌نامی‌اند که اثر کارشان در آرامش مردم دیده می‌شود نه در اخبار. بهبود تجهیزات و شرایط کاری آن‌ها تضمین‌کننده استمرار امنیت راه‌هاست. آینده راه‌های امن، وابسته به پشتیبانی از این نیروهاست. قدردانی واقعی یعنی تقویت توان عملیاتی آنان.
زیرساخت راهی، رگ حیاتی اقتصاد و جامعه است و بی‌توجهی به آن یعنی پذیرش بحران‌های پرهزینه. خراسان شمالی با تقویت ابنیه فنی، گامی جدی در کاهش ریسک سیلاب و افزایش راندمان حمل‌ونقل برداشته است. این اقدامات پیشگیرانه، مستقیماً بر کسب‌وکار، اشتغال و کیفیت زندگی مردم اثر می‌گذارد. جاده‌ای که ایمن باشد، هیچ‌کس عقب نمی‌ماند.
احداث دیوارهای حائل، مقاوم‌سازی ابنیه فنی و اصلاح نقاط حادثه‌خیز نشان‌دهنده تغییر رویکرد از مدیریت بحران به مدیریت ریسک است. پیش‌بینی و پیشگیری همیشه کم‌هزینه‌تر و مؤثرتر از مداخله پس از بحران است. تجربه سال‌های گذشته ثابت کرده که کوچک‌ترین ترک در سازه‌ها می‌تواند در بارش‌های شدید به حادثه‌ای بزرگ تبدیل شود. پس این اقدامات نه یک پروژه فنی، بلکه گامی برای حفظ جان مردم است. آینده از هم‌اکنون ساخته می‌شود.
سهم گردشگری در اقتصاد استان رو به افزایش است و هر گردشگر برای انتخاب مقصد ابتدا امنیت جاده‌ها را بررسی می‌کند. لااقل یک پل ایمن می‌تواند مسیر سفر صدها نفر را هموار سازد. وقتی سفر راحت باشد، سبد درآمدی شهرها نیز پرتر خواهد شد. صنایع‌دستی، رستوران‌ها و خدمات بومی از همین ایمنی سود می‌برند. گردشگر، بهترین حامی اقتصاد محلی است.
وجود بیش از ۶ هزار ابنیه فنی در استان، کار راهداری را به یکی از پیچیده‌ترین وظایف مدیریت شهری و منطقه‌ای تبدیل کرده است. این حجم از سازه‌ها نیازمند برنامه‌ریزی دقیق و اعتبار مداوم است. غفلت کوچک می‌تواند پیامدهای بزرگ داشته باشد. بنابراین مدیریت این زیرساخت‌ها باید به‌صورت علمی و مبتنی بر داده انجام شود. پایداری راه‌ها با نگاه سیستماتیک ممکن است.
تغییرات اقلیمی احتمال وقوع بارش‌های ناگهانی و سیلاب‌های شدید را بیشتر کرده و این تهدید، هشداری جدی برای آینده زیرساخت‌هاست. استفاده از فناوری‌های نوین و سامانه‌های پایش هوشمند باید در دستور کار قرار گیرد. مدیریت هوشمند می‌تواند محل تهدید را پیش از آنکه به بحران تبدیل شود شناسایی کند. جامعه‌ای که آماده باشد غافلگیر نمی‌شود. پایداری یعنی برنامه‌ریزی بلندمدت.
نکته قابل تأمل بازار کسب و کار
زیرساخت ایمن، مهم‌ترین عامل بقای بازار و تصمیم‌گیری فعالان اقتصادی است و هرگونه خلل در راه‌ها مستقیماً فضای کسب‌وکار را زمین‌گیر می‌کند. سرمایه‌گذاران در جایی پا می‌گذارند که ریسک جابه‌جایی کالا پایین باشد. پس هر پل مقاوم یعنی اعتماد بیشتر برای سرمایه‌گذاری. بازار بدون راه ایمن رونق نخواهد داشت. امنیت مسیرها امنیت اقتصاد است.
هر توقف جاده‌ای هزینه‌های سرسام‌آوری به تولیدکننده و مصرف‌کننده تحمیل می‌کند و افزایش قیمت نهایی کالا، نتیجه‌ای جز کاهش خرید و رکود ندارد. پاکسازی مستمر پل‌ها و آبنماها پیوستگی زنجیره تأمین را تضمین می‌کند و از نوسانات مخرب بازار پیشگیری می‌کند. کنترل تورم حمل‌ونقل یعنی حمایت از جیب مردم. راه باز، بازار زنده.
گردشگری بدون راه امن، یک رؤیا باقی می‌ماند و هر گردشگر از جاده‌هایی استفاده می‌کند که اعتماد را به مقصد هدیه می‌دهند. رونق اقامتگاه‌ها، رستوران‌ها و بازار صنایع‌دستی وابسته به جریان روان سفرهاست. این صنعت یک محرک جدی اقتصاد مردم است و باید با تقویت زیرساخت‌ها پشتیبانی شود. راه مناسب، مشتری دائمی می‌آورد.
عدالت اقتصادی در روستاها تنها با دسترسی پایدار به راه‌ها معنا پیدا می‌کند و زمانی که تولیدکننده روستایی بتواند محصول خود را راحت به بازار برساند، اشتغال و درآمد در همان محل تثبیت می‌شود. جلوگیری از مهاجرت، خود یک پیروزی اقتصادی است. هر پروژه راهداری در این مناطق، سرمایه‌گذاری مستقیم روی عدالت اجتماعی است. توسعه وقتی متوازن باشد که راه‌ها اجازه شکوفایی به همه بدهند.
