حقیقت امر بعد از گران شدن موز، خیار، میوه جات، مواد پروتئینی و سایر اقلام خوراکی چند روز قبل تصمیم گرفتیم برای جبران پروتئین، ویتامین، مواد معدنی و سایر کشفیات دانشمندان که برای سوخت و ساز بدن مفید هستند، مقداری کیک یزدی بخریم!
به مغازه قنادی سر چهارراه رفتیم. فروشنده دو مدل کیک یزدی پیشنهاد کرد که یک سری کیلویی ۲۰ هزار تومان بود و یک مدل دیگر که کمی بزرگتر بود کیلویی ۲۵ هزار تومان. علت را جویا شدیم ایشان فرمودند: کیک یزدی بزرگتر حاوی کشمش است.
از آنجا که ما در کودکی به شدت از کشمش بیزار بودیم و تمام کشمش های غذا را هم بیرون می آوردیم و در قالب نهاده های دامی که اخیراً اقوام وزیر وارد کشور می کنند، به مرغ و طیور می دادیم، بر آن شدیم تا کشمش خونمان را تنظیم کنیم و از آن مدل بزرگتر و حاوی کشمش خریدیم.
از طرفی همانطور که در جریان هستید شوخی کثیف قرص های یافته شده در کیک ها هنوز لاینحل باقی مانده است و هیچ گروهی مسئولیت این اقدام مذبوحانه را گردن نگرفته است، فلذا ریا نباشد ما و اعضای خانواده عادت داریم قبل از خوردن و کیک و کلوچه و امثالهم آنها را مثل بازرسان آژانس اتمی به صورت سرزده وارسی کنیم. نکته جالب در این بازرسی این بود که هر کیک یزدی ۷۰ گرمی تنها با دو عدد کشمش غنی سازی بود و لاغیر! در حقیقت با احتساب تعداد کیک های یزدی در یک کیلو ( ۱۵ کیک) و وزن ۳۰ عدد کشمش (۱۰گرم) و اضافه قیمت ۵ هزار تومانی بابت غنی سازی با کشمش، مشخص شد، قناد محترم هر کیلوگرم کشمش را با رعایت پروتکل های بهداشتی ، نیم میلیون تومان به خلق الله قالب می کند و آب از آب هم تکان نمی خورد!
همان کشمشی که ملانصرالدین روزگاری لای کتاب می گذاشت و خر ملا با پوزه اش کتاب را ورق می زد و کشمش ها را می خورد و ملا ادعا می کرد که خر من سواد دارد و کتاب می خواند! البته یک طرف داستان است و شانه تخم مرغ هم در بعضی مغازه ها با قیمت مصوب ۱۶۹۰۰ تومان و کارتن شیرینی هم با قیمت ۴۲۰۰۰ هزار در سایر مغازه ها به فروش می رود. حالا کنجد روی نان سنگگ را با ما کیلویی چند حساب می کنند، خدا می داند و هنوز فرصت نکردیم آنها را بشماریم!
با این تفاصیل باز خوبه برجام هست و رئیسی رئیس جمهور نشد و گرنه مجبور بودیم همین کشمش را کیلویی ۸۰۰ هزار تومان بخریم!