به گزارش خبرنگار بازار کسب و کار احمد گلچین، مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی گلستان در مراسم رونمایی از پوستر مهرواره به سوی نور گفت: بهترین راه برای انتقال مفاهیم دینی و ترویج نماز در میان نسل نو، استفاده از ظرفیتهای فرهنگی و هنری است.
وی با اشاره به تلاش ستاد اقامه نماز استان افزود: این مجموعه توانسته است الگویی فرهنگی و هدفمند در حوزه دین ارائه دهد و ارشاد نیز از ظرفیت آن بهرهمند میشود.
گلچین نماز را فراتر از یک فریضه دینی، نشانه بندگی و هویت اسلامی دانست و گفت: باید نماز را در متن زندگی مردم قرار دهیم، نه در حاشیه آن.
او افزود: نماز زمانی اثر تربیتی دارد که با نیت خالص و حضور قلب اقامه شود؛ زیرا اثر اخلاقی آن باید در رفتار انسان نمایان باشد.
مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی گلستان تأکید کرد: قرآن کریم و نماز را بازدارنده از فحشا و منکر میداند و هرگاه این اثر در زندگی ما آشکار شود، میتوان گفت نمازمان مقبول است.
وی با اشاره به کمرنگ شدن نماز جماعت در خانوادهها گفت: انتقال ایمان از نسلی به نسل دیگر نه با گفتار، بلکه با رفتار والدین ممکن است.
گلچین تصریح کرد: وقتی فرزندان ببینند پدر و مادر در وقت نماز با عشق میایستند، ناخودآگاه به این رفتار گرایش پیدا میکنند.
وی بر نقش هنر در انتقال مفاهیم دینی تأکید کرد و گفت: نسل جدید با زبان هنر ارتباط میگیرد و باید پیام نماز را از مسیرهای هنری به آنان رساند.
او افزود: همانگونه که رهبر معظم انقلاب فرمودهاند، هنر میتواند مؤثرترین ابزار در ترویج اقامه نماز باشد.
گلچین با معرفی مهرواره به سوی نور گفت: این برنامه با هدف ترویج نماز، مهدویت، امر به معروف و نهی از منکر با رویکردی هنری برگزار میشود.
به گفته او، این مهرواره در دو بخش کودک و نوجوان و در قالب رشتههایی مانند موشنگرافی، پادکست، نقاشی، شعر و دلنوشته برگزار خواهد شد.
با وجود این، نگاهی به واقعیت اجتماعی استان نشان میدهد که فاصلهای میان شعارها و اجرا در حوزه اقامه نماز وجود دارد.
بسیاری از کارمندان دستگاههای اجرایی استان با شنیدن صدای اذان، محل کار خود را ترک میکنند، اما اینکه واقعاً برای اقامه نماز میروند یا نه، پرسشی است که پاسخ آن برای ناظران روشن نیست.
مشاهدات خبرنگار بازار کسبوکار از برخی ادارات نشان میدهد نمازخانهها خالیاند و گاهی حضور نمازگزاران به تعداد انگشتان دست هم نمیرسد؛ موضوعی که به گفته کارشناسان، نشانهای از ضعف فرهنگ سازمانی در عمل به فریضه نماز است.
در سوی دیگر، نمازخانههای مدارس نیز حال و هوای گذشته را ندارند. مکانی که باید دلانگیز، تمیز و آرام باشد تا دانشآموزان را به نماز جذب کند، امروز به فضایی بیروح و سرد تبدیل شده است.
زمانی این مکانها چنان دلنشین بودند که دانشآموزان و معلمان ساعتها در آن به نیایش و گفتوگو با خدا میپرداختند، اما اکنون فضای معنوی در بسیاری از مدارس جای خود را به بیتفاوتی داده است.
برخی معلمان میگویند در سالهای گذشته دانشآموزان مشتاقانه در نماز جماعت شرکت میکردند، اما امروز باید دنبال داوطلب برای اقامه نماز گشت.
این تغییر فرهنگی موجب شده حتی برخی دانشآموزان برای نماز خواندن احساس خجالت کنند؛ در حالیکه روزگاری برعکس بود و کسی که نماز نمیخواند، خود را پنهان میکرد.
مشاهدات میدانی خبرنگار بازار کسبوکار نشان میدهد وضعیت در مراکز گردشگری، هتلها و تالارها نگرانکنندهتر است.
در بسیاری از این اماکن، نمازخانهها در بدترین موقعیت ممکن قرار دارند؛ زیر راهپله، کنار انباری یا حتی در فضاهای غیرمناسبی که بوی مواد شوینده یا آشپزخانه از آنها به مشام میرسد.
یکی از گردشگران در گرگان میگوید: در بعضی هتلها باید از پذیرش بپرسیم نمازخانه کجاست، و وقتی راهنماییمان میکنند، تازه میفهمیم در گوشهای تاریک و تنگ است که حتی جای ایستادن ندارد.
یکی از فعالان حوزه گردشگری نیز میگوید: بیتوجهی به فضای نمازخانه، بیتوجهی به احترام دینی مسافران است و این موضوع در شأن گردشگری فرهنگی و مذهبی گلستان نیست.
نکته عجیبتر اینکه تالار فخرالدین اسعد گرگانی ــ نماد فرهنگ و هنر استان ــ نیز فاقد نمازخانه است؛ تالاری که خود محل برگزاری برنامههای فرهنگی و مذهبی محسوب میشود.
به اعتقاد کارشناسان، این تناقض آشکار میان شعارهای فرهنگی و رفتار اجرایی، نشانهای از ضعف در درک معنای واقعی ترویج نماز است.
یکی از جامعهشناسان دینی استان در گفتوگو با بازار کسبوکار گفت: تا زمانی که فضاهای عمومی ما حرمت عملی برای نماز قائل نشوند، هیچ جشنواره و مهروارهای اثر پایدار نخواهد داشت.
او افزود: ساخت نمازخانه مناسب در مراکز گردشگری یا آموزشی هزینه نیست، بلکه سرمایهگذاری فرهنگی و اقتصادی است.
این کارشناس معتقد است نبود استاندارد در نمازخانهها، علاوه بر آسیب فرهنگی، پیامدهای اقتصادی هم دارد، زیرا بخشی از گردشگران مذهبی و خانوادهمحور را از حضور در این اماکن دلسرد میکند.
در همین حال، بسیاری از کارمندان، معلمان و والدین از کمبود فضاهای معنوی در محیط کار و آموزش گلایه دارند و معتقدند اقامه نماز باید به فرهنگ سازمانی و اجتماعی تبدیل شود، نه صرفاً یک شعار اداری.
نکته قابلتأمل بازار کسبوکار
از دیدگاه اقتصادی، ایجاد نمازخانههای استاندارد در مدارس، تالارها و مراکز گردشگری، هزینه اضافی نیست، بلکه نوعی سرمایهگذاری در «رضایت مشتری» و «اعتبار فرهنگی» است.
فضای معنوی مطلوب میتواند همزمان بهرهوری کارکنان، آرامش روحی گردشگران و حس تعلق فرهنگی را افزایش دهد.
در شرایطی که گلستان ظرفیت بالایی در گردشگری فرهنگی و مذهبی دارد، کمتوجهی به این موضوع میتواند تصویر استان را در ذهن مسافران مخدوش کند.
شاید زمان آن رسیده باشد که دستگاههای فرهنگی و نظارتی، در کنار برنامههای هنری و مهروارهها، طرحی جامع برای استانداردسازی فضاهای عبادتی در مدارس، مراکز خدماتی و گردشگری تدوین کنند؛ طرحی که بتواند ایمان فرهنگی را با مدیریت اقتصادی در هم پیوند دهد.
تسهیل درمان بیماران سرطانی با راهاندازی سردخانه پلاسمای گنبد

























دیدگاهتان را بنویسید