جزئیات بازگشت بانک رفاه/ حق مسکن کارگران افزایش مییابد
به گزارش خبرنگار بازار کسب و کار صنعت لوازم خانگی ایران این روزها در شرایطی فعالیت میکند که رکود، به یکی از واژههای ثابت در ادبیات تولیدکنندگان تبدیل شده است واحدهای تولیدی که زمانی با ظرفیتهای قابل قبول کار میکردند، اکنون تنها بخش کوچکی از توان واقعی خود را به کار گرفتهاند.
بر اساس دیدگاه فعالان این حوزه، میانگین فعالیت واحدهای تولیدی لوازم خانگی به حدود ۲۵ درصد ظرفیت رسیده است؛ عددی که بیانگر عمق بحران در این صنعت و نشانهای از کاهش انگیزه سرمایهگذاری و تولید است.
کسب و کارهای استان گلستان نیز به عنوان بخشی از زنجیره تولید و توزیع لوازم خانگی، آثار این رکود را بهصورت ملموس در بازار مشاهده میکنند؛ از کاهش سفارشها گرفته تا افت توان خرید مصرفکنندگان نهایی.
نوسانات نرخ ارز یکی از اصلیترین عوامل فشار بر تولیدکنندگان لوازم خانگی به شمار میرود افزایش ناگهانی هزینههای تأمین مواد اولیه، برنامهریزی تولید را با اختلال جدی مواجه کرده است.
در کنار نرخ ارز، کمبود نقدینگی و سرمایه در گردش نیز به مانعی بزرگ برای استمرار تولید تبدیل شده است بسیاری از واحدها توان تأمین هزینههای جاری خود را ندارند و با مشکلات جدی مالی روبهرو هستند.
تحریمها نیز همچنان سایه سنگین خود را بر سر این صنعت حفظ کردهاند محدودیت در واردات مواد اولیه، قطعات و فناوریهای مورد نیاز، سرعت تولید را به شکل محسوسی کاهش داده است.
بر اساس آمارهای رسمی، کاهش تولید لوازم خانگی در سال جاری حدود ۲۰ درصد اعلام شده، اما شواهد بازار و گفتههای فعالان اقتصادی نشان میدهد این کاهش در عمل بیش از ارقام رسمی است.
تاخیر طولانیمدت در تخصیص ارز، که گاه از ۱۲۰ تا ۲۴۰ روز به طول میانجامد، یکی دیگر از چالشهای جدی تولیدکنندگان محسوب میشود و زنجیره تأمین را دچار وقفه میکند.
مشکلات تأمین مواد اولیه، افزایش هزینههای تولید و بالا رفتن هزینههای سربار، شرایطی را رقم زده که ادامه فعالیت برای بسیاری از واحدها به مرز زیاندهی رسیده است.
در شرایط عادی، گردش مالی در صنعت لوازم خانگی باید چندین بار در طول سال انجام شود، اما اکنون این چرخه به بیش از یک سال رسیده و همین موضوع فشار مضاعفی بر تولیدکنندگان وارد کرده است.
قاچاق لوازم خانگی همچنان یکی از معضلات جدی بازار به شمار میرود ورود کالاهای بدون شناسنامه و بدون پرداخت حقوق قانونی، فضای رقابت را برای تولیدکننده داخلی نابرابر کرده است.
اگرچه کشفیات قاچاق در این حوزه از سوی نهادهای مسئول پیگیری میشود، اما در بسیاری از موارد تشخیص کالای قاچاق از غیرقاچاق به سادگی امکانپذیر نیست.
نبود سازوکار شفاف شناسایی کالا، یکی از ضعفهای ساختاری بازار لوازم خانگی است در حالی که برخی کالاها از طریق سامانههای مشخص قابل رهگیری هستند، این امکان در لوازم خانگی بهطور کامل فراهم نیست.
تعدد کدهای شناسه کالا و نبود یک نظام یکپارچه، مسیر واردات و نظارت را با مشکل مواجه کرده و زمینه سوءاستفاده را فراهم آورده است.
در این میان، واردات مرزی از طریق تهلنجی و کولبری نیز به یکی از محورهای اصلی انتقاد فعالان اقتصادی تبدیل شده است؛ روشی که نیازمند بازنگری جدی در قوانین و نظارتهاست.
هرچند این نوع واردات با هدف حمایت از معیشت مرزنشینان شکل گرفته، اما در عمل بخش قابل توجهی از کالاها بدون پرداخت واقعی حقوق ورودی وارد بازار میشود.
خرید و فروش بدون فاکتور رسمی و نبود خدمات پس از فروش، مصرفکنندگان را نیز با مشکلات متعددی مواجه کرده و اعتماد بازار را کاهش داده است.
نبود ضمانتنامه معتبر و خدمات پس از فروش، علاوه بر زیان مصرفکننده، واحدهای صنفی رسمی در بازارهای مرزی را نیز دچار آسیب کرده است.
در چنین شرایطی، سود اصلی این چرخه معیوب به جیب واسطهها و دلالان میرود و تولیدکننده و مصرفکننده هر دو متضرر میشوند.
دیدگاهتان را بنویسید