بازار کسب و کار گزارش می‌دهد

فرمان تازه دلار، به سمت موجودی سیاسی شدن

به گزارش بازار کسب‌ و کار به نقل از ، چهارچوب‌ها و اصول متعارفی که تاکنون مهم‌ترین ارز ذخیره جهان را هدایت می‌کردند، در حال فرسایش تدریجی هستند.

این روزنامه اقتصادی تاکید می‌کند دلار آمریکا به شکلی فزاینده در حال تبدیل شدن به یک دارایی سیاسی است؛ تغییری که می‌تواند پیامدهای عمیقی برای بازارهای جهانی سرمایه به همراه داشته باشد.

به طور سنتی، ارزش دلار بر اساس عواملی همچون سرعت رشد اقتصادی آمریکا، تغییر انتظارات درباره نرخ بهره و شکاف بازده اوراق قرضه با سایر اقتصادهای توسعه‌یافته تعیین می‌شد.

اما اکنون نشانه‌هایی جدی از فروپاشی این نظم کلاسیک مشاهده می‌شود و به جای متغیرهای اقتصادی، فضای پرتنش و پرهیاهوی سیاست داخلی آمریکا به بازیگر اصلی بازار ارز بدل شده است.

تحلیلگران وال‌استریت به‌طور علنی کمتر به این موضوع اشاره می‌کنند، اما در محافل غیررسمی اذعان دارند که «موضوع اصلی، سیاست است»؛ عبارتی که به‌ویژه در دوران ریاست‌جمهوری بیشتر شنیده می‌شود.

بازتاب این تغییر رویکرد را می‌توان در عملکرد بازارها مشاهده کرد. از ابتدای سال جاری، پیش‌بینی رشد اقتصادی آمریکا از حدود ۲ درصد به ۲.۴ درصد افزایش یافته است.

این افزایش بر این فرض استوار است که دولت آمریکا در آستانه انتخابات میان‌دوره‌ای کنگره تلاش می‌کند اقتصاد را پرتحرک نگه دارد، در حالی که بسیاری از اقتصادهای توسعه‌یافته دیگر با رشد کند دست‌وپنجه نرم می‌کنند.

با این حال، برخلاف انتظار سنتی بازار، شکاف بازده اوراق قرضه کوتاه‌مدت آمریکا با سایر کشورها به تقویت دلار منجر نشده است.

شاخص دلار که ارزش این ارز را در برابر سبدی از ارزهای مهم می‌سنجد، از ابتدای سال جاری حدود ۱.۷ درصد کاهش یافته است؛ اتفاقی که از گسست در همبستگی‌های تاریخی حکایت دارد.

تحلیلگران بانک فرانسوی معتقدند یورو دیگر به تفاوت ریسک‌های سیاسی دو سوی آتلانتیک واکنش نشان نمی‌دهد و تقریبا به‌طور کامل تحت تاثیر ابهامات خاص آمریکاست.

در این میان، تضعیف اعتماد به نهادهای آمریکایی از جمله به عنوان یکی از متغیرهای کلیدی مطرح شده است.

کاهش همبستگی تاریخی میان رشد اقتصادی، اختلاف نرخ بهره و ارزش دلار، نشانه ورود بازار ارز به دوره‌ای تازه است؛ دوره‌ای که در آن سیاست، جایگزین اقتصاد در تعیین مسیر مهم‌ترین ارز ذخیره جهان شده است.

نمونه عینی این روند هفته گذشته آشکار شد؛ زمانی که داده‌های اشتغال آمریکا نشان داد اقتصاد این کشور در ژانویه ۱۳۰ هزار شغل جدید ایجاد کرده است، رقمی که فراتر از پیش‌بینی‌ها بود.

در شرایط عادی، چنین داده‌ای باید به تقویت دلار منجر می‌شد، زیرا احتمال افزایش نرخ بهره را تقویت می‌کند.

اما این بار دلار واکنش معناداری نشان نداد و تقریبا بدون تغییر باقی ماند؛ موضوعی که تحلیلگران آن را نشانه ورود بازار به مرحله‌ای تازه از تغییر همبستگی‌ها می‌دانند.

رابین بروکس از موسسه معتقد است بازارها فدرال رزرو را بیش از گذشته سیاست‌زده تلقی می‌کنند و همین نگاه، اثرگذاری داده‌های اقتصادی را کاهش داده است.

برخی مشاوران ترامپ ممکن است این وضعیت را مطلوب بدانند، زیرا تضعیف دلار می‌تواند به تقویت صادرات و احیای اشتغال صنعتی کمک کند، هرچند در این باره اجماع کاملی وجود ندارد.

با این حال، نگرانی اصلی به تاثیرات بلندمدت این روند بازمی‌گردد؛ به‌ویژه بر رفتار صندوق‌های بازنشستگی و سرمایه‌گذاران نهادی که سال‌ها به خرید دارایی‌های آمریکایی عادت کرده‌اند.

وینسنت مورتیه، مدیر ارشد سرمایه‌گذاری شرکت مدیریت دارایی اروپایی می‌گوید دلار در گذشته به‌عنوان تنها ارز ذخیره واقعی، نوعی پرمیوم ۵ تا ۱۰ درصدی داشت، اما اکنون دیگر دلیلی برای پرداخت این امتیاز وجود ندارد.

به اعتقاد او، از منظر ریاضی و رفتاری، دلار در مسیر تضعیف تدریجی قرار گرفته است؛ مسیری که حتی در صورت تداوم رشد اقتصادی آمریکا نیز ممکن است ادامه یابد.

در مجموع، گزارش فایننشال‌تایمز از ورود بازار ارز به عصری تازه حکایت دارد؛ عصری که در آن رشد اقتصادی آمریکا می‌تواند شتاب بگیرد، اما همزمان دلار با فشارهای ساختاری ناشی از سیاست‌زدگی و تغییر نگرش سرمایه‌گذاران جهانی مواجه شود.