تامین اجتماعی با ۱۳۰ هزار میلیارد تومان بدهی وارد سال جدید میشود/ اصلاح بازنشستگی پیش از موعد
به گزارش روز سهشنبه خبرنگار بازار کسب و کار از ایرنا ، دهههاست که دلار به عنوان ارز جهانی، به دولت فدرال اجازه داده با کسری بودجه بالا کار کند و مصرفکنندگان آمریکایی فراتر از درآمد خود خرج کنند. این چرخه معیوب تاکنون توسط سرمایهگذاران خارجی تأمین مالی شده که مشتاق داراییهای دلاری هستند — اسکناسی که با شعار «به خدا ایمان داریم» چاپ شده، اما حالا این «ایمان» تکان خورده است.
جنگ تعرفهای دونالد ترامپ، حمایت از لایحه بودجه «بزرگ و زیبا» و حملات مداوم به جروم پاول، رئیس فدرال رزرو، نه تنها ثبات سیاست پولی را زیر سؤال برده، بلکه سیگنالهایی نگرانکننده به بازارهای جهانی فرستاده است. سرمایهگذاران خارجی بیشتر از قبل به آینده دلار شک دارند.
شاخص دلار در شش ماه نخست سال جاری بیش از ۱۰ درصد افت کرده — بدترین عملکرد نیمسالانه این ارز از سال ۱۹۷۳ تاکنون. رقمی که هشداردهنده است، هرچند اسکات بِسنت، وزیر خزانهداری، همچنان تأکید دارد سیاست تقویت دلار «دستنخورده» مانده است.
اما واقعیت این است: تنها دلیل بقای دلار، فقدان رقیب است. نه برتری ذاتی، نه نهادهای مالی قویتر، نه اعتماد بیکران.
یورو به عنوان نامزد اصلی، سالهاست در رقابت شکست خورده. بلوک اروپا همچنان در بحث یکپارچگی مالی و سیاسی تنگناقص است و نهادهای مالی آن برای به چالش کشیدن دلار، بیش از حد پراکنده و ضعیف عمل میکنند.
یوان چین هم اگرچه به عنوان گزینهای برای کشورهای فاصلهگیر از دلار مطرح شده، اما کنترل سختگیرانه جریان سرمایه در چین، پذیرش آن به عنوان ارز جهانی را غیرممکن کرده است. نه میتوان آزادانه از آن معامله کرد، نه میتوان به ثبات آن اعتماد کرد.
طلا، به عنوان پناهگاه سنتی، شاهد تقاضای بالایی از سوی بانکهای مرکزی است، اما نگهداری آن پرهزینه است، بازدهی ندارد و در تراکنشهای روزمره و تجارت بینالمللی کاربرد محدودی دارد.
بیتکوین و سایر ارزهای دیجیتال همچنان در حاشیه باقی ماندهاند. تنها السالوادور در سال ۲۰۲۱ آن را به پول قانونی تبدیل کرد. دیگر کشورها تمایلی به پذیرش داراییهایی ندارند که از پشتیبانی دولتی برخوردار نباشند.
جالبتر اینکه، حتی استیبلکوینها — که به عنوان نوآوری برای جایگزینی پول فیات مطرح میشوند — ارزش خود را به دلار «پِگ» کردهاند. یعنی نه تنها به دلار وابستهاند، بلکه به طور غیرمستقیم، سلطه آن را تقویت میکنند.
در این میان، احتمال جایگزینی کامل دلار کمرنگ است. اما تحول به یک سیستم چندارزی محتمل است: دلار همچنان پادشاه است، اما همراه با یورو، یوان و شاید ارزهای دیجیتال دولتی، نقش را تقسیم میکند.
این تغییر شاید انقلابی نباشد، اما پیامدهایش بر قدرت اقتصادی و ژئوپولیتیک آمریکا عمیق خواهد بود — از کاهش توان تحریمها تا افزایش هزینه تأمین مالی بودجه.
در اقتصاد داخلی، مصرفکنندگان آمریکایی در ماه جولای شاهد افزایش جزئی قیمتها بودند. شاخص قیمت مصرفکننده (CPI) در این ماه ۰.۳ درصد رشد کرد — بزرگترین افزایش از آغاز سال — در حالی که در ماه قبل، این رقم ۰.۲ درصد بود.
اما این افزایش، بخشی از تأثیر واقعی تعرفههای ترامپ نیست. اقتصاددانان بارکلیز توضیح میدهند: تا ماه ژوئن، بیش از نیمی از واردات آمریکا از تعرفههای جدید معاف بوده و نرخ تعرفه موثر تنها به ۱۰ درصد رسیده است.
اقتصاددانان مارک بابیک و مارک جیانونی مینویسند: «سورپرایز واقعی، مقاومت اقتصاد آمریکا نیست، بلکه ضعف تأثیر تعرفهها تاکنون است.»
اما این داستان پایان نداشته است. تاکنون، تعرفهها به کاهش ۰.۴ درصدی تولید ناخالص داخلی منجر شدهاند. با اعمال کامل تعرفهها و اثرگذاری تأخیری، این رقم به حدود یک درصد خواهد رسید.
دیدگاهتان را بنویسید