توافق دولت و مجلس بر سر ۹ اولویت اقتصادی/ بسته جامع معیشتی تهیه می شود
در سرزمین حجاز بانویی میزیست که او را با القابی چون «طاهره» «مبارکه» «سیده زنان قریش» «بانوی خردمند» و «ملکه بطحاء» میشناختند، نامش حضرت خدیجه کبری بود؛ زنی نامدار که پیش از ظهور اسلام نیز به پاکدامنی، درایت و اعتبار اجتماعی شهرت داشت و در میان زنان و مردان قریش جایگاهی ممتاز یافته بود.
خدیجه(س) تنها بانویی شریف از خاندان قریش نبود بلکه از بزرگترین بازرگانان عصر خود به شمار میرفت، کاروانهای تجاری او میان حجاز و شام در رفتوآمد بودند و مدیریت هوشمندانهاش او را به چهرهای اثرگذار در اقتصاد مکه تبدیل کرده بود، در روزگاری که ساختار اقتصادی بر پایه قدرت و ثروت استوار بود او نمونهای برجسته از کارآفرینی سالم و مبتنی بر اعتماد به شمار میآمد.
بانویی که ثروت را در خدمت رسالت قرار داد
در یکی از سفرهای تجاری او به شام، محمد امین(ص) مدیریت کاروان را بر عهده گرفت، بازگشت این سفر نقطه عطفی در تاریخ اسلام شد زیرا خدیجه(س) در صداقت، امانتداری، اخلاق نیکو و شخصیت والای پیامبر(ص) حقیقتی را مشاهده کرد که با معیارهای رایج آن روزگار تفاوتی آشکار داشت.
گرایش او به پیامبر نه احساسی زودگذر بلکه تصمیمی عاقلانه و برخاسته از بصیرت بود، این بانوی خردمند آیندهای روشن برای انسانیت در وجود محمد امین(ص) دید و آگاهانه مسیر زندگی خود را با رسالت الهی پیوند زد، پیوندی که بنیان خانوادهای تاریخساز را شکل داد.
ثمره این ازدواج تولد حضرت فاطمه زهرا(س) بود؛ بانویی که بعدها به عنوان سرور زنان عالم شناخته شد و نسل سادات از طریق او استمرار یافت، از همین رو خدیجه(س) نه تنها همسر پیامبر بلکه مادر شجرهای مبارک شد که قرنها الهامبخش آزادگان جهان بوده است.
با آغاز بعثت جایگاه اجتماعی و اقتصادی خدیجه(س) معنایی تازه پیدا کرد، او تمام اعتبار و ثروت خود را بیدریغ در اختیار پیامبر اسلام(ص) قرار داد و در سختترین روزهای دعوت پشتیبان اصلی رسالت بود، در حالی که بسیاری از سران قریش در برابر پیامبر ایستادند او استوار و بیتردید در کنار حق باقی ماند.
سالهای محاصره در شعب ابیطالب سختترین دوران زندگی این بانوی بزرگ بود، فشار اقتصادی و رنجهای فراوان جسم او را فرسوده کرد اما ایمانش را استوارتر ساخت، سرانجام در ۶۵ سالگی و اندکی پس از وفات ابوطالب چشم از جهان فروبست و پیامبر(ص) آن سال را عامالحزن نامید، سالی سرشار از اندوه برای رسول خدا.
سه درس ماندگار برای جامعه امروز
زندگی خدیجه کبری(س) تنها روایتی تاریخی نیست بلکه الگویی راهبردی برای جامعه امروز است، نخستین درس او ایمان در غربت است، در روزگاری که شمار ایمانآورندگان اندک و فشار مخالفان فراوان بود او با صلابت در کنار حقیقت ایستاد و نشان داد معیار حقانیت اکثریت نیست بلکه بصیرت و استقامت است.
درس دوم حفظ ایمان در اوج ثروت است، ثروت اگرچه ذاتا نکوهیده نیست اما میتواند زمینهساز غفلت شود، خدیجه(س) نشان داد میتوان در اوج توان اقتصادی زیست و در عین حال دل در گرو معنویت داشت، او دارایی خود را نه برای برتریجویی بلکه در مسیر آرمان الهی هزینه کرد.
درس سوم پاکدامنی در جامعهای آلوده است، در عصر جاهلیت که کرامت زنانه کمرنگ شده بود او به دلیل عفت و سلامت نفس به طاهره شهرت یافت، این لقب بیانگر شخصیتی استوار بود که در میان انحرافات اجتماعی چراغ پاکی و وقار را روشن نگاه داشت.
در منابع اسلامی آمده است که خداوند از طریق جبرئیل بارها بر او سلام فرستاد و در آیه ششم سوره احزاب عنوان امالمؤمنین برای همسران پیامبر تثبیت شد، این تکریم الهی نشاندهنده منزلتی است که فراتر از معیارهای مادی و سنجشهای دنیوی قرار دارد.
نقل شده است که پس از رحلت او جبرئیل با کفنی از بهشت نازل شد و پیام آورد که خداوند میفرماید او اموالش را در راه ما صرف کرد و ما سزاوارتریم که کفنش را بر عهده بگیریم، این روایت بیانگر اوج مقام بانویی است که همه داشتههایش را در راه حقیقت بخشید.
امروز در فضای کسب و کار و اقتصاد معاصر نام خدیجه کبری(س) میتواند الهامبخش الگویی از کارآفرینی اخلاقمحور باشد، او نشان داد موفقیت اقتصادی زمانی ارزشمند و پایدار است که با مسئولیت اجتماعی و تعهد معنوی همراه شود.
در جهانی که رقابت اقتصادی گاه به فراموشی ارزشهای انسانی میانجامد سیره خدیجه(س) یادآور این حقیقت است که ثروت اگر در خدمت عدالت و حقیقت قرار گیرد به سرمایهای برای تعالی جامعه تبدیل میشود و میتواند میان اقتصاد و معنویت پیوندی پایدار برقرار کند.
رحلت بانوی بزرگ اسلام حضرت خدیجه کبری(س) فرصتی برای بازخوانی الگویی تمدنساز است، الگویی که ایمان، عقلانیت اقتصادی، پاکدامنی و فداکاری را در وجود خود جمع کرده و جامعه امروز بیش از هر زمان دیگر به چنین الگوهایی نیازمند است.
✍️ مجتبی لشکربلوکی
مدرس دانشگاه
دیدگاهتان را بنویسید