به گزارش پریسا مسعودی خبرنگار بازار کسب و کار- ، به گفته کارشناسان نرخ معلولیت در استان ۲.۸ درصد است؛ رقمی که از میانگین ۱.۷ درصدی کشور بهمراتب بالاتر است.
به گفته علیرضا طاهریزاده، مدیرکل سابق بهزیستی گلستان در برخی روستاهای استان، معلولیت تا ۶۰ درصد جمعیت را درگیر کرده و رشد معلولیت در گلستان ۵۰ درصد بیشتر از میانگین کشور است.
قدسیه آبشناس، مدیرکل بهزیستی گلستان نیز با اشاره به گستردگی جامعه هدف در گفتگو با خبرنگار ما تأکید کرد: که بیش از ۶۰ هزار معلول و حدود ۱۸۰ تا ۲۰۰ هزار نفر از جمعیت استان، بهطور مستقیم یا غیرمستقیم به خدمات توانبخشی و حمایتی نیاز دارند.
این آمار نشان می دهد که ظرفیت موجود با این حجم نیاز فاصله زیادی دارد و این استان با سطحی از معلولیت روبهروست که چند برابر ظرفیت فعلی خدمات توانبخشی است و گلستان باید در حوزه توانبخشی چند برابر میانگین کشور برنامهریزی و سرمایهگذاری کند.
محمدی از خانوادههای معلولین گلستانی به خبرنگار بازار کسب و کار گفت که ویلچر آنقدر گران شده که دیگر توان خریدش را نداریم؛ وقتی ویلچر نباشد، یک فرد ضایعه نخاعی که شرایطش سختتر از بقیه معلولین است، عملاً در خانه میماند که نتیجهاش انزوا و افسردگی شدید است.
وی گفت: ویلچر ایرانی از ۳ تا ۱۵ میلیون تومان در بازار وجود دارد قیمت ویلچرهای برقی نیز بین ۲۵ میلیون تا ۷۵ میلیون تومان است و قیمت ویلچرهای خارجی نیز تا ۱۵۰ میلیون تومان است و هزینه تعمیر یا قطعات آن نیز حداقل ۱۰ تا ۱۲ میلیون تومان است.اگر ویلچر خراب شود یا دزدیده شود، باید سالها در صف دریافت وسیله جدید بمانیم.
محمدی ادامه داد: اگر در استفاده از ویلچرهای ایرانی خیلی دقت کنیم، بیش از دو سه سال سالم نمیماند و باید جدیدش را تهیه کنیم درحالیکه سازمان بهزیستی فقط حدود یکدهم این هزینهها را پوشش میدهد. سایر وسایل توانبخشی مانند بریس، عصا و دیگر تجهیزات نیز بسیار گران شدهاند و تهیه آنها برای افراد دارای معلولیت دشوار است.
به گفته فاطمه فتحی معاون توانبخشی بهزیستی استان گلستان، دارای ۲۱ مرکز شبانهروزی برای سالمندان، بیماران روانی شدید و معلولان جسمی–حرکتی فعالیت میکند. هزینه نگهداری این مراکز ماهانه حدود ۸ میلیارد تومان است.
فتحی عنوان کرد: در کنار اینها، ۶۴ مرکز روزانه توانبخشی برای معلولان خفیف و متوسط فعال است که ۲۸۲۵ نفر از خدمات آنها استفاده میکنند و این مراکز ماهانه ۱۱ میلیارد تومان یارانه دریافت میکنند.
این ظرفیتها در حالی است که تعداد افراد نیازمند خدمات توانبخشی بسیار بیشتر از توان موجود است و بسیاری از معلولان در صف دریافت خدمات یا تجهیزات قرار دارند.
سرانه تامین لوازم بهداشتی تغییر نکرده است!
تحریمها و جهش قیمت ارز، هزینه تجهیزات توانبخشی را به شکل بیسابقهای افزایش داده است.
اگرچه به گفته مسئولین سرانه تأمین لوازم بهداشتی موردنیاز این گروه از خدمت گیرندگان با رشدی ۶۷ درصدی از ۹ میلیون ریال به ۱۵ میلیون ریال افزایشیافته است، اما باگذشت بیش از یک ماه از وعده سازمان بهزیستی برای اعمال این افزایش، مبلغ پرداختی همچنان بدون تغییر مانده و در سطح ۹۰۰ هزار تومان باقیمانده است.
مسئلهای که نارضایتی شدید جامعه معلولان و فشار مضاعف بر زندگی روزمره آنان را به همراه داشته است.
مشارکت مردمی در حمایت از مددجویان
قدیسه آبشناس با اشاره به مهمترین نیازهای جامعه هدف به خبرنگار بازار کسب و کار گفت: تأمین تجهیزات توانبخشی بهویژه ویلچر، نیازمند ارزیابی دقیق است؛ چرا که حدود یکهزار ویلچر با مدلها و ویژگیهای متنوع متناسب با جنسیت، قد و وزن افراد مورد نیاز است.
وی ادامه داد: علاوه بر ویلچر، تجهیزاتی نظیر تخت، تشک، باتری و سایر اقلام توانبخشی از دیگر نیازهای ضروری جامعه هدف به شمار میرود که تأمین آنها مستلزم اعتبارات مالی قابل توجه است.
آبشناس با بیان اینکه مشارکت مردمی و همکاری دستگاهها نقش مهمی در تحقق اهداف حمایتی دارد، خاطرنشان کرد: با وجود محدودیتهای مالی، همراهی خیرین و نهادهای اجرایی امیدبخش بوده و میتواند زمینه رفع بخشی از نیازهای جامعه هدف را فراهم کند.
در چنین شرایطی، جامعه معلولان ایران با مجموعهای از چالشهای جدی—از جمله تأخیر در پرداخت کمکهزینهها، ناکافی بودن مبالغ تخصیصیافته و عدم اجرای وعدههای اعلامشده از سوی سازمان بهزیستی و سازمان برنامهوبودجه—مواجه است.
چالشهایی که تداوم آنها میتواند شکاف میان نیازهای واقعی معلولان و حمایتهای دولتی را عمیقتر کرده و ضرورت بازنگری فوری در سیاستهای حمایتی را بیشازپیش آشکار سازد.
واکنش بازار جهانی کشاورزی به احتمال توافق ایران و آمریکا

























دیدگاهتان را بنویسید