بازار کسب وکار

راهکار مقابله با فرسودگی روانی در شرایط بحران

 بازار کسب وکار_ پریسا مسعودی: همان‌طور که در شرایط بحرانی به ویژه جنگ از سلامت جسم خود مراقبت می‌کنیم، توجه به سلامت روان نیز ضروری است.

در شرایط جنگی یا بحران‌های گسترده اجتماعی، فشار روانی افراد معمولاً بیشتر از شرایط عادی است.

متخصصان سلامت روان معتقدند مجموعه‌ای از عوامل محیطی، اجتماعی و روانی می‌توانند شدت استرس و اضطراب را در چنین موقعیت‌هایی افزایش دهند.

قرار گرفتن طولانی‌مدت در معرض استرس و فشارهای روانی باعث‌فرسودگی یا خستگی روانی می شود. در چنین شرایطی، ذهن برای مدت طولانی در وضعیت هشدار قرار می‌گیرد و به مرور دچار تخلیه انرژی روانی می‌شود.

قرار گرفتن مداوم در معرض اخبار ناگوار، نگرانی درباره آینده، اختلال در خواب و احساس ناتوانی در کنترل شرایط از جمله عواملی هستند که می‌توانند احتمال بروز خستگی روانی را افزایش دهند. این وضعیت ممکن است به شکل بی‌حسی عاطفی، کاهش انگیزه و احساس پوچی بروز کند.

روانشناسان تأکید می‌کنند که توجه به علائم اولیه می‌تواند از تشدید این وضعیت جلوگیری کند. برخی از مهم‌ترین نشانه‌های فرسودگی روانی عبارت‌اند از: بی‌حوصلگی و کاهش انگیزه برای انجام فعالیت‌ها، اختلال در خواب مانند بی‌خوابی یا خواب بیش از حد، بی‌اشتهایی یا پرخوری عصبی، کاهش واکنش‌های عاطفی و احساس بی‌حسی، تحریک‌پذیری و عصبانیت زودهنگام،‌ کاهش تمرکز و دشواری در تصمیم‌گیری و‌احساس بی‌معنا بودن یا پوچی

نشانه‌های فشار روانی در کودکان

کودکان نیز در شرایط استرس‌زا ممکن است نشانه‌هایی از فشار روانی نشان دهند. والدین باید به این علائم توجه کنند: گریه‌های مکرر یا کاهش شادی و خنده، بی‌علاقگی به بازی یا فعالیت‌های معمول، وابستگی بیش از حد به والدین، کابوس‌های شبانه و اختلال خواب

توجه به احساسات کودکان و ایجاد فضای امن عاطفی می‌تواند نقش مهمی در کاهش اضطراب آن‌ها داشته باشد.

چرا بدن و ذهن در برابر استرس طولانی خسته می‌شوند؟

از نظر روان‌شناسی، قرار گرفتن طولانی‌مدت در شرایط استرس‌زا باعث فعال ماندن مداوم سیستم هشدار بدن می‌شود. این وضعیت می‌تواند منجر به خستگی ذهنی، کاهش انرژی روانی و اختلال در عملکرد شناختی شود.

یکی از مهم‌ترین منابع استرس در بحران‌ها، احساس عدم قطعیت درباره آینده است. وقتی افراد نمی‌دانند چه اتفاقی در روزها یا هفته‌های آینده رخ خواهد داد، سطح اضطراب به طور طبیعی افزایش می‌یابد.

دنبال کردن پی‌درپی اخبار بحران، تصاویر خشونت‌آمیز یا روایت‌های تلخ می‌تواند باعث فعال ماندن مداوم سیستم استرس در بدن شود و احساس نگرانی و خستگی ذهنی را تشدید کند.

تعطیلی فعالیت‌های روزمره، تغییر در برنامه کاری یا تحصیلی و محدود شدن ارتباطات اجتماعی می‌تواند احساس بی‌ثباتی و فشار روانی ایجاد کند.

در شرایط بحرانی، بسیاری از افراد به طور مداوم درباره سلامت، امنیت و آینده اعضای خانواده خود نگران هستند که این موضوع می‌تواند فشار روانی قابل توجهی ایجاد کند.

نگرانی درباره مسائل اقتصادی، شغل یا تأمین نیازهای زندگی نیز در بسیاری از بحران‌ها به عنوان عامل مهم تشدید استرس شناخته می‌شود.

 راهکارهای مقابله با تنش در شرایط بحران

روانشناسان می گویند استراحت دادن به ذهن،‌محدود کردن دریافت اخبار دنبال کردن مداوم اخبار ، گفت‌وگو با دیگران صحبت کردن با دوستان یا اعضای خانواده، انجام فعالیت‌های ساده کارهای تکراری و قرار گرفتن در فضای باز پیاده‌روی کوتاه، نور خورشید و هوای تازه و‌تقویت ارتباط معنوی برای بسیاری از افراد، دعا، نیایش یا لحظات خلوت معنوی می‌تواند منبع آرامش و امید باشد.

دریافت کمک تخصصی در صورت تداوم علائم یا تشدید فشار روانی، مراجعه به متخصصان سلامت روان می‌تواند بسیار کمک‌کننده باشد.

در شرایط بحرانی آسیب پذیری سالمندان ۳ برابر بیشتر از جوانان است

شرایط بحرانی آسیب پذیری سالمندان ۳ برابر بیشتر از جوانان است و همچنین در این شرایط نزدیک به نیمی از موارد مرگ مربوط به سالمندان است. سالمندان با ناتوانایی های حرکتی(مانند آرتروز، درد؛ محدودیت های حرکتی، ضعف عضلانی و …) بسیار آسیب پذیر تر بوده و در معرض خطر بالاتری قرار دارند.

*آسیب‌پذیری ویژه سالمندان در شرایط بحران

سالمندان، به ویژه آن‌هایی که دارای ناتوانی‌های حرکتی هستند، در شرایط بحرانی مانند جنگ و تخلیه مناطق، به طور قابل توجهی آسیب‌پذیرترند. سرعت کم در جابجایی، خطر زمین خوردن و استرس روانی، چالش‌های جدی برای این گروه ایجاد می‌کند. آموزش مراقبین و خانواده‌ها برای ارائه حمایت مؤثر، امری ضروری است.

چالش‌های ویژه سالمندان مبتلا به زوال عقل و آلزایمر در بحران

این گروه، به ویژه در شرایط بحرانی، بیشترین آسیب‌پذیری را دارند. تشدید گیجی شبانه، اختلال در ساعت بیولوژیک، و افزایش اضطراب ناشی از تغییرات محیطی، از جمله مشکلات آن‌هاست.

حفظ حریم شخصی، تلاش برای حفظ حس آشنایی محیط، توجه به نیازهای جسمی، مدیریت دقیق داروها، و بازگرداندن حس امنیت و تعلق، راهکارهایی کلیدی برای کاهش اضطراب و سردرگمی این بیماران هستند.

با درک عمیق‌تر از این چالش‌ها و به‌کارگیری راهکارهای مناسب و مدیریت اضطراب کودکان و سالمندان و بیماران ، می‌توانیم به حفظ سلامت روان و ارتقای کیفیت زندگی افراد، به ویژه در دوران پرمخاطره بحران، کمک کنیم.