بازار کسب وکار گزارش می دهد؛

پای وارد کنندگان بر گلوی بی صدایان/ آشفته بازاری به نام سمعک ناشنوایان

 بازار کسب و کار_ سرویس اجتماعی: ناشنوایی و کم‌شنوایی جز چهار بیماری اول جهان از نظر بار بیماری محسوب می‌شود؛ به این معنا که این اختلال نه تنها بر سلامت فرد بلکه بر خانواده، اقتصاد و جامعه نیز فشار قابل توجهی وارد می‌کند.

وضعیت نامساعد افراد ناشنوا و کم شنوا در استان گلستان با موقعیتی بحرانی برای دریافت سمعک و دیگر هزینه های درمانی از جمله کاشت حلزون روبرو شده اند و به گفته کارشناسان، کنار گذاشتن سمعک به دلیل گرانی آن، می تواند تبعات مختلفی از تاثیر در تشدید مشکلات شنیداری و گفتاری فرد تا از دست دادن شغل داشته باشد.

از سوی دیگر بر اساس شنیده ها، شرکت های وارد کننده سمعک، این وسیله مورد نیاز را با مبالغی سنگین از طریق واسطه ها به بیماران می رسانند و پوشش های بیمه ای هم امکان تامین خواسته های آنان را ندارد.

سازمان بهزیستی در سال ۱۳۹۲ با هدف حمایت از افراد دارای معلولیت و زنان سرپرست خانوار، دستورالعملی برای پرداخت کمک‌هزینه درمان تدوین کرد که در سال ۱۴۰۰ با توجه به افزایش هزینه‌های پزشکی و دارویی مورد بازنگری قرار گرفت.

بر اساس این دستورالعمل، مددجویان می‌توانند بخشی از هزینه‌های درمانی مانند دندانپزشکی، فیزیوتراپی، دارو و ویزیت پزشک را دریافت کنند و سقف این حمایت در سال برای هر فرد ۱۶ میلیون تومان تعیین شده است. با این حال، مسئولان بهزیستی نیز اذعان دارند که منابع مالی این سازمان برای پاسخگویی کامل به نیازهای درمانی مددجویان کافی نیست.

وجود ۱۰هزار ناشنوا در گلستان

استان گلستان با سه درصد جمعیت معلول، یکی از استان‌هایی است که درصد بالایی از افراد آن با معلولیت دست و پنجه نرم می‌کنند.

از ۶۰ هزار معلول در این استان نزدیک به ۱۰ هزار نفر ناشنوا و کم‌شنوا هستند که در این میان، گرگان و گنبد به‌عنوان دو شهرستان اصلی استان، بیشترین آمار ناشنوایان را به ثبت رسانده اند؛ معلولانی که با چالش‌های متعددی همچون تأمین سمعک، کمبود امکانات تخصصی و نبود فرصت‌های شغلی مواجه‌اند.

افراد بسیاری با ابراز گلایه از گرانی سمعک، هزینه های سرسام آور تامین باتری و تعمیر سمعک و فراهم نبودن تسهیلاتی از جانب دستگاه های ذیربط از جمله بهزیستی برای برآوردن نیاز آنها خواستار درنظر گرفتن تسهیلاتی برای رتق و فتق این امور شدند.

پدر یک کودک ناشنوا با بیان اینکه به دلیل پایین بودن مستمری یا ناتوانی در پرداخت حق بیمه، مجبور به تهیه دارو با قیمت آزاد است، اظهار کرد: متاسفانه در برخی موارد مجبور به حذف آن دارو برای درمان هستم و در برخی مواقع هم باید با پرداخت قیمت گزاف تهیه کنم.

عرب ادامه داد: بودجه‌ای که برای حمایت از معلولان اختصاص داد شده تنها بخش کوچکی از نیاز واقعی ناشنوایان را پوشش می‌دهد و همین مسئله موجب شده بسیاری از درخواست‌های کمک‌هزینه درمانی بدون پاسخ بماند.

یک ناشنوای دیگر با اشاره به وضعیت حاد این افراد عنوان کرد: به دلیل گرانی سمعک، شرایط خیلی سختی دارم، طی چند ماه گذشته چند بار سمعکم خراب شد که ان را تعمیر کردم، اما این بار دیگر امکان تعمیر ان وجود ندارد و باید سمعک جدیدی تهیه کنم که این مساله بر روی زندگی و اشتغالم تاثیر منفی میگذارد، چرا که در حال حاضر توان خرید ندارم و بهزیستی هم پاسخ مثبتی به درخواستم نداده است.

عالیه . ج افزود: نه بهزیستی کمک‌مان می کند و نه وام و تسهیلاتی در اختیار ما قرار می‌دهند، بسیاری از ناشنوایان مستاجر هستند، و اکنون از یک سمعک استفاده می کنم اما آن یکی سمعک من نیز فرسوده است. نمی‌دانم باید چکار کنم و به کجا مراجعه کنم.

حداکثر قیمت هر سمعک سال گذشته بین ۷۰ میلیون ریال بود و بسیاری از خانواده‌ها توان خرید آن را نداشتند، امسال هم بهای سمعک بین ۲۰ تا ۱۰۰ میلیون تومان متغیر است و بسیاری از بیماران توان خرید آن را ندارند.

افزایش سه برابری قیمت سمعک در سال جدید و عدم تخصیص منابع از سوی نهاد حمایتی چون بهزیستی به افراد ناشنوای گلستان آنان را در التهاب مشکلات شنوایی و درمانی قرار داده است و همان اندک حمایت این سازمان با اولویت بندی به از آنها صورت میگیرد.

معاون توان‌بخشی بهزیستی گلستان نیز با اشاره به چالش‌های تأمین تجهیزات شنوایی برای این گروه، به خبرنگار بازار کسب وکار گفت: نوزادان و کودکان در اولویت دریافت سمعک قرار دارند .

فتحی افزود: سازمان بهزستی سعی کرده حتی برای کسانی که شخصاً اقدام به خرید سمعک می‌کنند، حمایت‌هایی از طریق معرفی به مراکز خیریه و تأمین اجتماعی صورت گیرد.

معاون توان‌بخشی بهزیستی گلستان ادامه داد: غیر از سمعک هزینه کاشت حلزون شنوایی نیز به معلولان پرداخت می شود و در حال حاضر پنج مرکز تخصصی خانواده و کودک ناشنوا در استان فعال هستند که خدماتی مانند مستمری، پرستاری، حمایت تحصیلی، اشتغال و مسکن را ارائه می‌دهند.

وی با بیان این که اطلاع دقیقی از قیمت سمعک در سال جدید ندارد، گفت: بهزیستی سال گذشته در مجموع ۴۲ میلیارد تومان اعتبار داشت که این اعتبار امسال با توجه به تورم، قیمت سمعک و وسایل توانبخشی افزایش خواهد داشت اما در تیرماه تخصیص داده می‌شود و به همین دلیل تا کنون سمعکی خریداری نشده است.

فتحی بیان کرد: اگر چه در آذرماه سال گذشته اعتباری به این بخش برای سمعک تخصیص داده شد و برای ۲۰۰ نفر سمعک تهیه کردیم اما همچنان مجموع پشت نوبتی های امسال و‌پارسال ۲ هزار و ۵۰۰ نفر هستند.

معاون توانبخش بهزیستی گلستان تصریح کرد: این سازمان تا سقف ۸ تا ۱۵ میلیون تومان برای مصارف توان‌بخشی هزینه پرداخت میکند و به غیر از این مبلغ، وسایلی مانند باتری سمعک و دیگر وسیله های توانبخشی از طریق سامانه به‌صورت رایگان به متقاضیان پرداخت می‌شود و چنانچه فردی نیازمند تهیه وسیله ای برای درمان از بازار آزاد باشد با ارائه فاکتور از انها حمایت مکینیم.

در حالی که معاون سازمان بهزیستی استان از قیمت جدید سمعک اظهار بی اطلاعی می کند بر اساس اطلاعات موجود، قیمت آن در بازار سه برابر گذشته شده است، اظهار بی اطلاعی وی جای علامت سوال بزرگی برای ناشنوایان استان دارد.

هر پنج سال یک بار سمعک به افرادی که از نظر بهزیستی واجد شرایط باشند، واگذار می‌شود اما به گفته بسیاری از ناشنوایان این سمعک‌ها معمولا از مدل‌های بسیار بی‌کیفیت هستند که ضمانت سرویس و خدمات بعدی هم ندارند. به طور کلی می‌توان گفت که این سمعک‌ها برای اغلب ناشنوایان قابل استفاده نیستند.

سمعک‌های برند خارجی نیز قیمت‌های هنگفتی از ۴۰ تا ۱۲۰ میلیون تومان دارند که بخش زیادی از درآمد خانواده‌ها را می‌بلعد و دولت هم عزمی برای واردات و تحویل آنها به ناشنوایان ندارد و بخش خصوصی بر آن چیره شده است.

از سوی دیگر سمعک تولید داخل اگر گاهی صدای آن به گوش می‌رسد در حد همان خودروی داخلی در مقایسه با خودروی خارجی است .

طبق برآورد سازمان جهانی بهداشت، در حال حاضر بیش از ۷۴۰ میلیون نفر در جهان به درجاتی از کم‌شنوایی مبتلا هستند و پیش‌بینی می‌شود این عدد تا سال ۲۰۵۰ به دو میلیارد نفر برسد.

بر اساس آمارهای موجود در کشور در ایران نیز حدود ۳.۹ نوزاد در هر هزار تولد یعنی حدود ۳ تا ۵ هزار نوزاد در سال با درجاتی از کم‌شنوایی به دنیا می‌آیند. این عدد در گروه سنی دانش‌آموزی به حدود ۵ درصد می‌رسد و در سالمندان بالای ۷۰ سال، بیش از ۹۰ درصد مبتلا به درجاتی از افت شنوایی هستند.

اگر چه طرح غربالگری سال ها است که در کشور اجرائی میشود اما این طرح برای قبل از تولد امکان اجرا ندارد و همین مساله موجب شده هر ساله حتی با حمایت های دولتی، باز هم از زنجیره ناشنوایان و کم شنوایان استان در لیست بهزیستی کاسته نشود.

عدم تخصیص منابع به ناشنوایان و محدودیت واردات ان از سال گذشته تا کنون تعداد ناشنوایان پشت نوبتی در بهزیستی استان را افزایش داده و برای توضیح وضعیت فعلی پاسخ قانع کننده ای از سوی مسئولان بهزیستی استان ارائه نمی شود.