معامله نوزاد،هولناکترین آسیب اجتماعی،رها شدن کودک؛ روی تاریک فرزندخواندگی
سرویس اجتماعی_ بازار کسبوکار: با گذشت بیش از سه ماه از آغاز سال، در حالی که افزایش هزینههای نگهداری، درمان، تغذیه، حقوق کارکنان و خدمات تخصصی مراکز نگهداری معلولان بهطور چشمگیری مراکز توانبخشی را تحت فشار قرار داده است، مصوبه مربوط به افزایش یارانه مراکز توانبخشی و نگهداری افراد دارای معلولیت همچنان ابلاغ نشده است.
این در حالی است که مراکز توانبخشی بهصورت شبانهروزی مسئولیت نگهداری و ارائه خدمات به یکی از آسیبپذیرترین اقشار جامعه را بر عهده دارند و ادامه فعالیت آنها بدون تأمین منابع مالی متناسب، با مشکلات جدی مواجه شده است.
تأخیر در ابلاغ و اجرای این مصوبه، بسیاری از مراکز را در شرایط دشوار مالی قرار داده و برخی از آنها برای پرداخت هزینههای جاری و حفظ کیفیت خدمات با چالشهای جدی روبرو هستند. در عمل، مراکز توانبخشی ماههاست بدون تعیین تکلیف اعتبارات و یارانههای مصوب، بار سنگین مسئولیت اجتماعی خود را به تنهایی بر دوش میکشند.
از مسئولان دولت، سازمان برنامه و بودجه و سازمان بهزیستی کشور انتظار میرود هرچه سریعتر نسبت به تعیین تکلیف، ابلاغ و اجرای مصوبه افزایش یارانهها اقدام کنند تا از بروز بحران در ارائه خدمات به افراد دارای معلولیت و تعطیلی یا تضعیف مراکز توانبخشی جلوگیری شود. افراد دارای معلولیت و مراکز خدمترسان نباید قربانی تأخیرهای اداری شوند. این مطالبه نه یک درخواست صنفی، بلکه مطالبهای در راستای حفظ کرامت و کیفیت زندگی افراد دارای معلولیت است.
یکی از فعالان این حوزه در استان خراسان رضوی با روایت جزئیات از وضعیت بحرانی مراکز خصوصی، تصویری از شکاف عمیق میان هزینههای واقعی و یارانههای دریافتی ارائه داد.
این مدیر مرکز با اشاره به تفاوت ساختاری میان مراکز دولتی و خصوصی، توضیح داد که مراکز خصوصی که مسئولیت نگهداری از کودکان دارای معلولیتهای جسمی و حرکتی را بر عهده دارند، در سختترین شرایط مالی قرار گرفتهاند.
وی تأکید کرد که برخلاف مراکز دولتی که تحت پوشش مستقیم سازمان بهزیستی هستند، مراکز خصوصی با چالش جدی تأمین بودجه روبرو هستند.
وی با ارائه یک مثال ملموس از هزینههای روزمره، وضعیت را اینگونه توصیف کرد:
هزینههای جاری تنها برای یک کالای مصرفی ساده مانند پوشک، برای یک مرکز با ظرفیت ۱۰۰ نفر، به رقم ۵ میلیون تومان در روز میرسد. با توجه به تورم شدید در بازار و قیمت کالاهای تخصصی، مدیریت این هزینهها بدون افزایش یارانهها عملاً غیرممکن شده است.
یکی از نکات کلیدی مطرح شده در این گفتگو، نه تنها عدم افزایش یارانهها، بلکه تأخیر در پرداخت مبالغ پایه بود. این مدیر مرکز تصریح کرد که بسیاری از مراکز از ابتدای سال جاری تاکنون، حتی همان مبالغ پایه یارانهها را نیز دریافت نکردهاند.
وی با ارائه یک محاسبه سرانه، ابعاد فاجعهبار را بازگو کرد: یک مرکز با ۱۰۰ نفر، ماهانه حدود ۲۵۰ میلیون تومان هزینه میکند، در حالی که یارانه دریافتی از سازمان بهزیستی حدود ۱۰۰ میلیون تومان است. این یعنی ماهانه ۱۵۰ میلیون تومان کسری بودجه برای هر مرکز ایجاد میشود. علاوه بر این، با توجه به اینکه اکثر این مراکز به صورت اجارهای فعالیت میکنند، فشار هزینهها بر متولیان این حوزه غیرقابل تحمل شده است.
مدیر این مرکز با ابراز نگرانی شدید از روند فعلی، هشدار داد که تداوم این وضعیت و تأخیر در ابلاغ مصوبه افزایش یارانهها، منجر به خروج فعالان این حوزه از چرخه خدمترسانی خواهد شد.
وی تأکید کرد که اگر راهکاری فوری برای رفع این معضل مالی ارائه نشود، نه تنها کیفیت خدمات کاهش مییابد، بلکه خطر تعطیلی مراکز و بیسرپناه شدن افراد دارای معلولیت بسیار جدی خواهد بود.
دیدگاهتان را بنویسید