خبرنگار را نمیتوان با یک روز تقدیر به رسمیت شناخت
بازار کسب و کار– سرویس اجتماعی: امروز گاهی یک استوری یا پست در فضای مجازی، سریعتر از یک گزارش مستند و حرفهای، مدیران را به واکنش وامیدارد. اگر این روند ادامه پیدا کند، دیگر نمیتوان آن را صرفاً یک تغییر در شیوه انتشار خبر دانست، بلکه باید آن را نشانهای از تغییر جایگاه خبرنگاری حرفهای در نظام اطلاعرسانی و پاسخگویی تلقی کرد.
فعالان فضای مجازی میتوانند در مطالبهگری و انتقال سریع مسائل جامعه نقش مؤثری داشته باشند، اما خبرنگار حرفهای مسئولیتی فراتر از انتشار یک محتوا بر عهده دارد. خبرنگار منبع را بررسی میکند، سند میخواهد، سؤال میپرسد، روایتهای مختلف را میشنود و در نهایت مسئولیت حرفهای و حقوقی محتوایی را که منتشر میکند، میپذیرد.
البته رسانهها نیز در شکلگیری این وضعیت بیتقصیر نیستند. رسانهای که صرفاً به بازنشر اخبار روابط عمومی دستگاهها اکتفا کند و از طرح پرسشهای جدی و نقد عملکرد مسئولان فاصله بگیرد، طبیعی است که بهتدریج بخشی از اعتبار و قدرت اثرگذاری خود را از دست بدهد.
در سوی دیگر، مدیران و روابط عمومیها نیز باید بدانند که رسانه منتقد، رقیب دستگاه اجرایی نیست، یکی از ابزارهای نظارت عمومی و پل ارتباطی میان مردم و مسئولان است.
مسئله، نادیده گرفتن فضای مجازی نیست. فضای مجازی بخشی از واقعیت رسانهای امروز است و نمیتوان نقش آن را انکار کرد. مسئله اینجاست که چرا در برخی موارد، تعداد دنبالکنندگان یک صفحه از اعتبار خبرنگار، کیفیت گزارش و مستندات حرفهای مهمتر تلقی میشود؟
رفتار مدیران در مناسبتهایی مانند روز خبرنگار نیز میتواند از این منظر قابل تأمل باشد. اگر حضور و ارتباط برخی مدیران با فعالان فضای مجازی و ادمینها، بیش از ارتباط آنان با خبرنگاران رسمی و رسانههای شناسنامهدار باشد، این موضوع باید برای جامعه رسانهای یک زنگ هشدار تلقی شود.
نگرانی زمانی جدیتر میشود که هزینه تبلیغات و پوشش رسانهای در فضای مجازی بهعنوان یک ضرورت پذیرفته شود، اما پرداخت حقالزحمه به خبرنگار برای تهیه گزارش، تولید محتوای حرفهای و پوشش رویدادها، هزینهای اضافی تلقی شود.
رسانه حرفهای صدقه نمیخواهد، حقالزحمه عادلانه برای کار حرفهای میخواهد. خبرنگار برای تهیه یک گزارش صرفاً یک متن منتشر نمیکند، برای تولید آن زمان میگذارد، اطلاعات جمعآوری میکند، منابع را بررسی میکند، به محل میرود، مصاحبه میکند، تصویر و داده تهیه میکند و در نهایت اعتبار حرفهای خود را پای آن گزارش قرار میدهد.
اگر قرار است رسانه همچنان نقش واقعی خود را در جامعه ایفا کند، باید به نقطهای بازگردیم که مدیران در برابر پرسشهای خبرنگاران حرفهای احساس مسئولیت کنند و پاسخگویی را بخشی از وظیفه مدیریتی خود بدانند، نه اینکه تنها زمانی واکنش نشان دهند که یک موضوع در فضای مجازی به حاشیه یا جنجال تبدیل شده است.
در نهایت، این مسئله تنها مطالبه خبرنگاران نیست، مطالبهای برای حفظ سلامت نظام اطلاعرسانی و تقویت اعتماد عمومی است.
مدیران و روابط عمومیها نباید اعتبار خبرنگاری حرفهای را قربانی قدرتنمایی فضای مجازی کنند، همانطور که رسانهها نیز نباید اعتبار خود را با فاصله گرفتن از اصول حرفهای خبرنگاری تضعیف کنند.
دیدگاهتان را بنویسید