به گزارش سرویس اقتصادی بازار کسب و کار، کامران پورمقدم امروز در همایش پارکهای جنگلی منطقه ۳ کشور در گرگان، اظهار کرد: پارکهای جنگلی حلقه ارتباطی میان جامعه و جنگل هستند و میتوانند مردم را با اکوسیستمهای جنگلی، خدمات و کارکردهای آن آشنا کنند.
وی ادامه داد: ظرفیتهای گردشگری و تفرجی پارکهای جنگلی اهمیت زیادی دارد و اقدامات ارزشمندی نیز در این زمینه بهویژه در منطقه جنگلهای هیرکانی، انجام شده است ولی در تهیه و اجرای طرحهای پارکهای جنگلی باید میزان اثرگذاری این طرحها بر حفاظت و احیای جنگلها، توسعه زونهای احیایی و بهبود وضعیت عرصههای جنگلی نیز مورد توجه قرار گیرد.
پورمقدم با اشاره به حساسیت جامعه نسبت به حفاظت از جنگل، گفت: در برنامه هفتم توسعه نیز بر مدیریت جنگلها در قالب طرحهای مدیریت پایدار تاکید شده است و یکی از مهمترین ابزارهای مدیریتی در این زمینه، پارکهای جنگلی و ظرفیتهای غیرچوبی اقتصادی جنگلها بهویژه ظرفیت تفرجی آنها است.
وی خاطرنشان کرد: بر اساس مطالعات آمایشی و نیمهتفصیلی انجامشده در جنگلهای هیرکانی، ظرفیتهای تفرجی یکی از کارکردهای مهم این پهنههاست که باید با رعایت شاخصها و شیوهنامههای مشخص، برای مدیریت پایدار جنگل مورد استفاده قرار گیرد.
پورمقدم یادآور شد: ایرادات و مشکلات موجود در کمیته فنی دفتر جنگلکاری و پارکها احصا شده و نامهای نیز برای معاونت حفاظت و امور اراضی سازمان ارسال شده که امیدواریم با برگزاری نشستهای مشترک، این موارد اصلاح شود تا اجرای طرحها با شفافیت و سهولت بیشتری انجام گیرد.
وی درباره نحوه محاسبه پرداختهای مربوط به طرحهای زراعت چوب نیز گفت: در عرصههای ملی و منابع طبیعی، موضوعی تحت عنوان حق انتفاع در طرحهای زراعت چوب مطرح نیست و دریافت مبالغ با این عنوان صحیح نیست.
معاون امور جنگل ادامه داد: پرداختهای مربوط به طرحهای زراعت چوب باید بر اساس بیلان طرح، هزینهها، درآمدها و سهمی که به عنوان بهره مالکانه تعیین میشود، محاسبه و دریافت شود.
پورمقدم همچنین با اشاره به تدوین شیوهنامه شناسایی و مدیریت درختان خطرساز، گفت: شاخصهای مربوط به درختان خطرساز، درختان شکسته و افتاده و سایر موارد مرتبط با ماده ۳۶ قانون حفاظت و بهرهبرداری تدوین شده است.
وی افزود: هر درخت کج یا معوجی را نمیتوان در هر نقطهای درخت خطرساز تلقی کرد، موقعیت مکانی درخت، میزان تردد جمعیت، حضور گردشگران یا ساکنان و قرار گرفتن در مجاورت جادهها و مسیرهای پرتردد از جمله شاخصهایی است که در این شیوهنامه مورد توجه قرار گرفته است.
مدیرکل دفتر جنگلکاری، پارکها و ذخیرهگاههای جنگلی سازمان منابع طبیعی و آبخیزداری کشور نیز گفت: توسعه کمی و کیفی پارکهای جنگلی و استفاده از ظرفیتهای تفرجی آنها، در چارچوب طرح مدیریت پایدار جنگلهای شمال دنبال میشود.
بهرام دلفان اباذری افزود: در این چارچوب، دانشگاهها میتوانند متناسب با برنامههای آموزشی خود، از ظرفیت عرصههای جنگلی استفاده کنند و در کنار طرحهای جنگلداری، پارک جنگلی و ذخیرهگاه جنگلی نیز داشته باشند.
وی ادامه داد: توسعه پارکهای جنگلی تنها به استانهای شمالی محدود نمیشود و استانهای همجوار نیز از ظرفیتهای طبیعی مناسبی برخوردارند. مناطق جنگلی و گردشگری در استانهایی مانند خراسان شمالی و اردبیل میتوانند با همکاری استانداریها و دستگاههای اجرایی، به پارکهای جنگلی و تفرجگاههای مناسب تبدیل شوند.
دلفان اباذری افزود: در طرحهای مدیریت پایدار جنگلهای شمال، پهنهها و کارکردهای مختلفی پیشبینی شده که بخشی از آن به موضوع تفرج، بخشی به ذخیرهگاههای جنگلی و بخش دیگری به مأموریتهای دفتر جنگلکاری و پارکها مربوط است.
وی افزود: پارکهای جنگلی کشور حاصل تلاش و تجربه چندین نسل از مدیران، کارشناسان و کارکنان منابع طبیعی است و بسیاری از پارکهای شناختهشده کشور از جمله پارکهای جنگلی خارج از شمال، نتیجه اقدامات ارزشمند گذشتگان در حوزه جنگلکاری و توسعه فضای سبز به شمار میرود.
مدیرکل دفتر جنگلکاری، پارکها و ذخیرهگاههای جنگلی ادامه داد: در استانهای شمالی کشور، به دلیل برخورداری از شرایط طبیعی مناسب، ظرفیت قابلتوجهی برای توسعه پارکهای جنگلی وجود دارد و طی سالهای اخیر نیز اقدامات مناسبی برای شناسایی و برنامهریزی این مناطق انجام شده است.
وی همچنین با اشاره به اهمیت آموزش و اطلاعرسانی در پارکهای جنگلی، گفت: در تمامی طرحهای پارکهای جنگلی باید فضای مشخصی برای ایجاد مرکز بازدیدکنندگان یا خانه طبیعت پیشبینی شود، بازدیدکننده باید بداند وارد چه عرصهای شده و این پارک چه ظرفیتها، کارکردها و امکاناتی دارد.
در این همایش معاونان امور جنگل ادارات کل منابع طبیعی و آبخیزداری گلستان، خراسان شمالی، نوشهر مازندران، اردبیل، ساری مازندران، سمنان و گیلان به طرح مسایل و مشکلات حوزه پارک های جنگلی در استانهای خود پرداخته و راهکارهایی از جمله تفویض اختیار به اداره کل استانی برای تعیین تکلیف درختان خطرساز، اضافه کردن زمان ایجاد زیرساختها به زمان قرارداد از ۱۵ سال به ۱۸ سال، ارایه کردند.
ایرادات و مشکلات موجود در کمیته فنی دفتر جنگلکاری و پارکها احصا شده است


























دیدگاهتان را بنویسید