یادداشتی به مناسبت سالروز صدور حکم ارتداد

سلمان رشدی؛ نماد تقابل اومانیسم افراطی با صراط بندگی

ما جَعَلَ اللَّهُ لِرَجُلٍ مِنْ قَلْبَیْنِ فی‌ جَوْفِهِ : خداوند برای هیچ انسانی دو دل در درونش نیافرید

هدف همه انبیاء و اولیای الهی این بود که انسان‌ها را از مسیر گمراهی به سوی صراط مستقیم هدایت کنند؛ مسیری که همان بندگی خدای یکتاست. هم‌زمان، شیطان با عوامل خود همواره در تلاش بوده است تا بشر را از پرستش خداوند بازدارد و به گمراهی بکشاند.

هیچ‌گاه چک‌پول ۷۰ هزار تومانی جعلی در بازار وجود نداشت، اما نمونه‌های جعلی ۵۰ و ۱۰۰ هزار تومانی فراوان بود. علت این مسئله روشن است؛ برای چیزی که «اصل» است، همواره بدل و جعلی ساخته می‌شود. این قاعده در حوزه اندیشه نیز صادق است و مکاتب اومانیستی، ادیان غیرالهی و فرقه‌های نوظهور را می‌توان در همین چارچوب تحلیل کرد.

پس از فروپاشی کمونیسم، جریانی که کارل مارکس دین را افیون توده‌ها می‌دانست، همانند لیبرالیسم، خدا را از محور زندگی بشر حذف کرد و انسان را محور قرار داد. در ادامه این مسیر، انسان غربی نه همه انسان‌ها، بلکه تنها خود را محور دانست و حتی از این مرحله نیز عبور کرده و شیطان را محور زندگی بشر قرار داد؛ به‌گونه‌ای که شیطان‌پرستی ترویج شد. روایت‌هایی مانند جزیره جفری اپستین، استفاده از اجنه، آیین‌های نوظهور و پرستش شیطان بَعل در همین راستا قابل ارزیابی است.

در اندیشه انسان با سبک زندگی آمریکایی، چنین القا می‌شود که خدایی وجود ندارد، در نتیجه پیامبری فرستاده نشده و روز قیامتی نیز در کار نیست. اصالت لذت از هر طریق، محصول مستقیم همین نوع نگرش است.

سلمان رشدی یکی از جلوه‌های بارز این تفکر به شمار می‌آید

انتشارات صهیونیستی وایکینگ پنگوئن واقع در انگلستان، مبلغ ۵۸۰ هزار پوند را در ازای نگارش کتابی با محتوای تمسخر و توهین به مقدسات اسلامی به فردی به نام سلمان رشدی پرداخت.

وی این کتاب را با دست‌مایه افسانه غرانیق، با عنوان «آیات شیطانی»، در قالب یک رمان ۹ فصلی نگاشته و در تاریخ ۱۳۶۷/۰۷/۰۴ توسط همان انتشارات منتشر کرد.

جریان‌های فکریِ جایگزین دین، از اومانیسم تا قرائت‌های افراطی سکولار، با حذف خدا از مرکز زندگی، زمینه‌ساز تضعیف معنویت و فروکاستن انسان به ساحت لذت‌محوری شده‌اند.

سلمان رشدی در این کتاب، پیامبر اسلام(ص) را با نام «ماهوند» می‌خواند؛ نامی که در قرون وسطی از سوی مخالفان اسلام برای نسبت دادن دروغین پیامبری حضرت محمد(ص) و به معنای تجسم شیطان به کار می‌رفته است. وی قرآن کریم را آمیزه‌ای از داستان، افسانه و پندارهای شیطانی قلمداد می‌کند و به همسران پیامبر(ص) اتهام انحراف اخلاقی وارد می‌سازد.

در بخش‌هایی از کتاب، طواف پیرامون کعبه به‌صورت صفی طولانی از مراجعه‌کنندگان به فاحشه‌خانه تصویر می‌شود و به برخی از صحابه پیامبر اسلام(ص) از جمله بلال حبشی و سلمان فارسی، با تعابیری توهین‌آمیز مانند هیولای سیاه و پدیده پست جهان آدمیت اهانت می‌شود.

انتشار این کتاب موج گسترده‌ای از اعتراضات در کشورهای اسلامی و میان مسلمانان جهان به دنبال داشت. در پی این واکنش‌ها، بنیانگذار کبیر انقلاب اسلامی با صدور فتوایی، حکم ارتداد و اعدام نویسنده این کتاب را اعلام کرد.

در بررسی علت سفارش این اثر از سوی انتشارات صهیونیستی و نیز ریشه‌های فکری سلمان رشدی، می‌توان به یک نکته اساسی رسید و آن، تنفر عمیق جهان کفر از اسلام، پیامبر اسلام و مسلمانان است.

مسلمانان خدا را محور زندگی انسان‌ها می‌دانند و عدالت، دفاع از مظلوم، استقلال و کرامت انسانی را سرلوحه حیات اجتماعی خود قرار داده‌اند. آنان به معاد و رسیدگی به اعمال انسان در جهان دیگر باور دارند و همین امر موجب افزایش گرایش جهانی به اسلام شده است؛ موضوعی که نارضایتی ایدئولوژی‌های معارض اسلام را در پی داشته است.

پیروان شیطان، از نگارش متون و ترسیم کاریکاتور گرفته تا ساخت فیلم و برخی بازی‌های آنلاین، با بهره‌گیری از عملیات روانی و پروپاگاندای رسانه‌ای در جنگ نرم و شناختی، درصدد تخریب دین، حکومت دینی و ارائه چهره‌ای مخدوش از پیامبر اسلام(ص) هستند؛ تلاشی که از سر استیصال در برابر خدا و دین الهی صورت می‌گیرد.

اما وعده خداوند چنین است که در زبور پس از تورات نوشتیم زمین را بندگان شایسته ما به ارث خواهند برد.