کالابرگ زیر فشار تورم؛ قدرت خرید مردم در کانون ابهامهای معیشتی
سرویس اقتصادی- بازار کسب و کار: . پرسش اصلی اینجاست که آیا استفاده از آرد سبوس‌دار واقعاً با هدف افزایش ارزش غذایی نان انجام می‌شود یا دستورالعمل‌های مربوط به تولید این نوع آرد، بهانه‌ای برای استفاده از گندم گلوتن‌دار و توجیه کیفیت نامطلوب نان شده است؟
در استانی مانند گلستان که یکی از قطب‌های مهم تولید گندم کشور به شمار می‌رود، انتظار مردم دسترسی به نانی باکیفیت، سالم و متناسب با ظرفیت تولید گندم استان است؛ نه اینکه عنوان سبوس‌دار بودن، به پوششی برای نادیده گرفتن کیفیت آرد و نان تبدیل شود.
در شرایطی که قیمت نان افزایش یافته و بخش قابل‌توجهی از نانوایی‌های استان به‌صورت آزادپز فعالیت می‌کنند و نان را با قیمت‌هایی حدود ۳۰ تا ۶۰ هزار تومان به مردم عرضه می‌کنند، انتظار طبیعی مصرف‌کنندگان این است که در برابر هزینه بیشتری که می‌پردازند، نان باکیفیت‌تری نیز دریافت کنند.
با این حال، یکی از پرسش‌های جدی مردم، افت کیفیت نان و ارتباط آن با استفاده از آرد سبوس‌دار است؛ موضوعی که تاکنون پاسخ شفاف و قانع‌کننده‌ای درباره آن ارائه نشده است.
نکته قابل تأمل اینکه نانوایی‌های آزادپز با خرید آرد آزاد، به گفته خودشان، به دنبال تولید نانی باکیفیت‌تر از نان یارانه‌ای و دولتی هستند تا بتوانند با قیمت بالاتر، محصولی مطلوب‌تر به مشتری عرضه کنند. اما اگر قرار باشد نان تولیدی این واحدها نیز از نظر کیفیت پخت، بافت، طعم و ماندگاری با مشکل مواجه باشد، این سؤال مطرح می‌شود که تفاوت پرداخت هزینه بیشتر برای مردم در کجاست؟
از سوی دیگر، اگر استفاده از آرد سبوس‌دار با هدف ارتقای سلامت و افزایش ارزش غذایی نان دنبال می‌شود، چرا درباره تأثیر نوع آرد و میزان سبوس بر کیفیت نهایی محصول، اطلاع‌رسانی روشنی صورت نمی‌گیرد؟ سبوس‌دار بودن نان به‌خودی‌خود نشانه افت کیفیت نیست، اما نحوه تولید آرد، میزان سبوس، ویژگی‌های گندم و مهارت نانوا در کیفیت نهایی محصول نقش دارند.
مسئله مهم‌تر این است که گلستان به‌عنوان یکی از قطب‌های تولید گندم کشور، نباید در تأمین نان باکیفیت برای شهروندان خود با ابهام و نارضایتی روبه‌رو باشد.
نان تیره برای مردم گلستان؛ کیفیت قربانی دستور آرد سبوس‌دار؟
مردمی که در شرایط دشوار اقتصادی و فشارهای ناشی از جنگ، ناچارند افزایش قیمت کالاهای اساسی را تحمل کنند، دست‌کم انتظار دارند کیفیت نان، به‌عنوان اصلی‌ترین کالای مصرفی خانوار، حفظ شود. مطالبه مردم برخورداری از نانی سالم، باکیفیت و متناسب با هزینه‌ای است که برای خرید آن پرداخت می‌کنند؛ نه اینکه به نام تأمین سلامت، محصولی با کیفیت نامطلوب به سفره آنها برسد.
این روزها موضوع استفاده از آرد سبوس‌دار و دستورالعمل منتسب به دانشگاه علوم پزشکی، به یکی از پرسش‌های جدی در حوزه نان و آرد تبدیل شده است. شهروندان می‌گویند نان‌هایی که با این شیوه تولید می‌شوند، در برخی موارد تنها چند ساعت پس از پخت، کیفیت و تازگی خود را از دست می‌دهند، بیات می‌شوند و عملاً قابلیت مصرف مطلوب خود را از دست می‌دهند.
البته سبوس‌دار بودن نان لزوماً به معنای کاهش کیفیت یا ماندگاری آن نیست و عوامل مختلفی از جمله کیفیت گندم و آرد، میزان سبوس، فرمولاسیون خمیر و شیوه پخت در این مسئله دخیل هستند؛ اما همین موضوع ضرورت بررسی کارشناسی و پاسخگویی مسئولان را دوچندان می‌کند.
دستورالعملی که بدون اقناع افکار عمومی اجرا شد؟
پرسش مهم‌تر این است که دانشگاه علوم پزشکی در این سال‌ها دستوری برای استفاده از آرد سبوس دار آن هم در این حد و اندازه ابلاغ نمیکرد و حالا بر اساس چه میزان اطلاع‌رسانی عمومی و با نظرخواهی از کدام گروه‌های کارشناسی و مصرف‌کنندگان، به اجرای چنین دستورالعملی رسیده است؟
آیا پیش از ابلاغ این تصمیم، نظر مردم به‌عنوان مصرف‌کنندگان اصلی نان پرسیده شده است؟ آیا کیفیت نان تولیدی در شرایط واقعی نانوایی‌ها مورد آزمایش قرار گرفته؟ آیا تأثیر این تغییر بر طعم، بافت، ماندگاری و رضایت مصرف‌کننده بررسی شده است؟
سلامت مردم موضوعی نیست که بتوان آن را نادیده گرفت، اما سیاست‌های مرتبط با سفره مردم نیز باید با اطلاع‌رسانی شفاف، اقناع عمومی و ارزیابی نتایج اجرا همراه باشد. حتی اگر هدف دستورالعمل، افزایش ارزش تغذیه‌ای نان باشد، این هدف نباید بهانه‌ای برای بی‌توجهی به کیفیت محصول نهایی شود.
چرا برای نان دستورالعمل قاطع وجود دارد، اما برای بازار دارو نه؟
موضوع دیگری که موجب شکل‌گیری پرسش و انتقاد در افکار عمومی شده، تفاوت در نحوه مواجهه با مسائل حوزه سلامت است.
در شرایطی که بازار دارو با نوسانات قیمتی، تفاوت قیمت در عرضه و نگرانی‌های مربوط به دسترسی و تأمین برخی اقلام دارویی روبه‌رو است و بیماران نیز از هزینه‌های دارو و تجهیزات پزشکی گلایه دارند، این سؤال مطرح می‌شود که چرا در حوزه نان، دستورالعمل‌های الزام‌آور و با سرعت دنبال می‌شود، اما مردم انتظار دارند در حوزه دارو، تجهیزات پزشکی و نظارت بر تخلفات احتمالی در مراکز درمانی نیز همین حساسیت و قاطعیت دیده شود؟
البته مسئولیت تنظیم بازار دارو، نظارت بر تجهیزات پزشکی و رسیدگی به تخلفات درمانی میان چندین نهاد و دستگاه تقسیم شده و همه این وظایف مستقیماً بر عهده دانشگاه علوم پزشکی نیست؛ اما دانشگاه به‌عنوان یکی از متولیان اصلی سلامت استان باید درباره سهم و عملکرد خود در این حوزه‌ها نیز پاسخگو باشد.
مطالبه مردم گلستان چیست؟
مردم انتظار دارند مسئولان به جای اکتفا به بخشنامه و دستورالعمل، نتیجه تصمیمات خود را در سفره و زندگی روزمره شهروندان ارزیابی کنند.
سلامت مردم فقط به نوع آرد و میزان سبوس نان خلاصه نمی‌شود. سلامت یعنی دسترسی به غذای باکیفیت، داروی قابل دسترس، خدمات درمانی منصفانه و نظارتی که در همه حوزه‌ها با یک معیار و حساسیت عمل کند.
مردم گلستان حق دارند بدانند چرا برای تغییر نان سفره‌شان دستورالعمل فوری وجود دارد، اما برای بسیاری از مشکلات و دغدغه‌های دیگر حوزه سلامت، همچنان منتظر پاسخ و اقدام مؤثر هستند.
دیدگاهتان را بنویسید