با وجود امکانات و زیرساختهای مناسب در کشور، بیکاری همچنان یکی از معضلات جدی در محل زندگی بسیاری از افراد است که منجر به بروز آسیبهای اجتماعی فراوانی از جمله طلاق، خشونت، دزدی و حتی خودکشی شده است. در تحقیقات اخیر، بسیاری از مراکز تولیدی و اقتصادی از کمبود نیروی ماهر و متخصص شکایت دارند و بر این باورند که دخالتهای دولت در تعیین دستمزدهای یکسان و اجباری، مانع از جذب نیروهای ماهر میشود.
از سوی دیگر، افرادی که به دنبال کار هستند، با مشکلاتی از جمله تورم اقتصادی بالا و پایین بودن دستمزدها مواجهاند. بسیاری از این افراد بر این باورند که درآمد کار در فضای مجازی و شبکههای اجتماعی به مراتب بیشتر از کار در کارخانهها و کارگاههای تولیدی است. به عنوان مثال، محمد رحیمی، راننده اینترنتی، میگوید که درآمد روزانهاش از این شغل به بیش از ۴ میلیون تومان میرسد و در کنار آن در شبکههای اجتماعی نیز فعالیت میکند.
به گزارش بازار کسب و کار تحقیقات نشان داداه که بسیاری از مشکلات موجود در جامعه ناشی از نداشتن مهارت و دانش کافی است. برخی افراد شغل را صرفاً به معنای نشستن پشت میز و انتظار دریافت حقوق تفسیر میکنند، بدون اینکه خروجی مثبتی برای واحد خود داشته باشند. در حالی که با ایجاد کارگاههای آموزشی و شناسایی توانمندیهای مردم، میتوان به اشتغال و تولید کمک کرد.
حاج آقا محمدی، روحانی یکی از مساجد پایین شهر، با اشاره به مشکلات خانوادههای فقیر و سطح درآمد پایین در گفتگو با خبرنگار ما گفت: ما در اینجا شاهد این هستیم که خانواده ها با وجود فقر و تنگ دستی فرزندان خود را از سنین پایین مجبور به کار کردن می کنند تا جایی که حتی برخی از آنها برای تأمین معاش به فروش مواد مخدر روی میآورند.
او در ادامه این گفتگو با چشمانی اشک آلود و بغض در گلو به فقر شدید برخی خانوادهها اشاره کرد گفت: شرم دارم که این را مطرح می کنم در این محلات حتی برخی از خانواده ها برای تامین امرار معاش مجبور به تنفروشی برای تأمین حتی نیازهای اولیه خود هستند.
حاج آقا محمدی در ادامه با تأکید بر لزوم حضور مستمر مسئولین در این محلات، گفت : اگر آنها یک روز خود و خانوادهشان را به این مناطق بیاورند و شرایط زندگی این افراد را از نزدیک ببینند و لمس کنند، متوجه وضعیت اقتصادی این محلات خواهند شد.
وی همچنین با اشاره به مدیران اوایل دوران انقلاب گفت : که آنها چگونه به دنبال عدالت بودند و از بیتالمال به نفع خود استفاده نمیکردند.
این روحانی محل در ادامه صحبتهایش به این نکته اشاره کرد که اگر مسئولین به جای نشستن پشت میزها، به محلات فقیرنشین سرکشی کنند و با مردم صحبت کنند، میتوانند از نزدیک با مشکلات و نیازهای آنها آشنا شوند.
او از ظرفیت های بسیار بالای مردم مناطق محلات پائین شهر گفت: “مردم این محلات دارای پتانسیلهای بسیاری هستند، اما نیاز به آموزش و حمایت دارند تا بتوانند به جامعه خدمت کنند.”
این روحانی با تأکید بر اهمیت مهارتآموزی، خاطرنشان کرد: اگر جوانان در این محلات آموزشهای لازم را ببینند، قطعاً خواهند توانست به عنوان نیروی کار ماهر در صنایع مختلف مشغول به کار شوند و به رونق اقتصادی کشور کمک کنند.
او در ادامه همچنین به این نکته اشاره کرد: بسیاری از افراد موفق در جامعه، روزی در همین محلات زندگی میکردند و با تلاش و کوشش به موفقیتهای بزرگ دست یافتهاند.
از سوی دیگر، برخی از کارفرمایان نیز به دنبال نیروهای ماهر و متعهد هستند، اما به دلیل عدم آموزشهای کافی، جوانان قادر به پاسخگویی به نیازهای بازار کار نیستند. این عدم تطابق بین نیاز کارفرمایان و مهارتهای موجود در بازار کار، یکی از دلایل اصلی بیکاری است.
با توجه به این مسائل، ضرورت دارد که برنامهریزیهای لازم برای ایجاد کارگاههای آموزشی و مهارتی در محلات فقیرنشین انجام شود و حمایتهای مالی و معنوی از جوانان جویای کار صورت گیرد. چرا که تنها در این صورت است که میتوان به آیندهای روشنتر و جامعهای سالمتر امیدوار بود.
به همین منظور می توان گفت که ایجاد همکاریهای لازم بینسازمانی و جلب مشارکت بخش خصوصی نیز از اهمیت ویژهای برخوردار است. چرا که بخش خصوصی میتواند با سرمایهگذاری در آموزش و پرورش مهارتهای لازم، به بهبود وضعیت اشتغال کمک کند. به عنوان مثال، شرکتها میتوانند با راهاندازی برنامههای کارآموزی و همکاری با دانشگاهها و مراکز آموزشی، جوانان را برای ورود به بازار کار آماده کنند.
علاوه بر این، رسانهها نیز نقش مهمی در آگاهیرسانی و اطلاعرسانی درباره فرصتهای شغلی و مهارتآموزی ایفا میکنند. با پوشش اخبار و برنامههای آموزشی، میتوان جوانان را به سمت یادگیری مهارتهای جدید و ورود به بازار کار ترغیب کرد.
حاج آقا محمدی همچنین به اهمیت فرهنگسازی در این زمینه اشاره کرد و گفت: “باید به جوانان یاد بدهیم که کار کردن و کسب درآمد از راههای مختلف، نه تنها عیب نیست بلکه یک افتخار است. اگر جوانان به این باور برسند که میتوانند با تلاش و کوشش به موفقیت برسند، قطعاً شاهد تغییرات مثبت در جامعه خواهیم بود.”
از سوی دیگر، دولت نیز باید با سیاستگذاریهای مناسب، شرایط را برای ایجاد شغل و حمایت از کارآفرینان فراهم کند. این سیاستها میتواند شامل تسهیلات مالی، معافیتهای مالیاتی و حمایتهای فنی و مشاورهای باشد که به کارآفرینان کمک می کند تا کسبوکارهای خود را راهاندازی و توسعه دهند.
لذا باید به این نکته توجه داشت که بیکاری و آسیبهای اجتماعی تنها با همکاری و همدلی تمامی ارکان جامعه قابل حل است. از مسئولین دولتی گرفته تا بخش خصوصی و مردم، همه باید در کنار هم قرار گیرند و برای ایجاد یک جامعه سالم و پویا تلاش کنند.
با توجه به این مسائل، می توان با برنامهریزیهای دقیق و اجرای سیاستهای مؤثر، به کاهش بیکاری و آسیبهای اجتماعی کمک کرد و شرایطی را طوری فراهم آورد که همه افراد جامعه بتوانند از فرصتهای برابر برای رشد و پیشرفت بهرهمند شوند. این امر نه تنها به بهبود کیفیت زندگی مردم کمک میکند، بلکه به توسعه پایدار کشور نیز منجر خواهد شد.
در این میان، توجه به نیازهای خاص هر منطقه و شناسایی ظرفیتهای محلی نیز از اهمیت بالایی برخوردار است. هر منطقهای دارای ویژگیها و پتانسیلهای خاص خود است که میتواند به عنوان یک نقطه قوت در توسعه اقتصادی آن منطقه مورد استفاده قرار گیرد. برای مثال، در برخی مناطق ممکن است صنایع دستی و تولیدات محلی از اهمیت ویژهای برخوردار باشد که با حمایت و آموزش مناسب میتوانند به رونق اقتصادی و اشتغالزایی کمک کنند.
همچنین، ایجاد فضاهای مناسب برای کارآفرینی و نوآوری میتواند به جوانان انگیزه دهد تا ایدههای خود را به عمل تبدیل کنند. برگزاری مسابقات کارآفرینی و ارائه جوایز به ایدههای برتر میتواند به ترغیب جوانان برای ورود به عرصه کارآفرینی کمک کند. این نوع برنامهها نه تنها به ایجاد شغل کمک میکند، بلکه به رشد فرهنگ کارآفرینی در جامعه نیز میانجامد.
اهمیت آموزش مهارت های نرم در کنار مهارت های فنی
از سوی دیگر، می توان به این نکته توجه داشت که آموزش مهارتهای نرم نیز به اندازه مهارتهای فنی اهمیت دارد. مهارتهایی مانند کار گروهی، ارتباط مؤثر و حل مسئله میتواند به جوانان کمک کند تا در محیط کار موفقتر عمل کنند. بنابراین، برنامههای آموزشی باید شامل آموزش مهارتهای نرم نیز باشند تا جوانان بتوانند به عنوان نیروی کار مؤثر و کارآمد در بازار کار حضور یابند.
در کل، باید به این نکته توجه کرد که تغییرات اجتماعی و اقتصادی نیاز به زمان و تلاش مستمر دارد. با وجود چالشها و موانع موجود، اگر همه ارکان جامعه به یکدیگر کمک کنند و در راستای حل مشکلات بیکاری و آسیبهای اجتماعی تلاش کنند، میتوان به آیندهای روشنتر امیدوار بود.
در این راستا، مسئولین باید با دیدی باز و انعطافپذیر به مشکلات نگاه کنند و از تجربیات گذشته درس بگیرند. تنها در این صورت است که میتوان به ایجاد یک جامعه سالم، پویا و با نشاط دست یافت که در آن همه افراد، به ویژه جوانان، بتوانند از فرصتهای برابر برای رشد و پیشرفت بهرهمند شوند.
انتظار می رود که با همت و همکاری تمامی افراد جامعه، بتوان به کاهش بیکاری و آسیبهای اجتماعی کمک کرد و شرایطی را فراهم آورد که همه افراد بتوانند در یک محیط سالم و حمایتی به فعالیت بپردازند و به توسعه پایدار کشور کمک کنند. این امر نه تنها به بهبود کیفیت زندگی مردم کمک خواهد کرد، بلکه به ساختن آیندهای بهتر برای نسلهای آینده نیز منجر خواهد شد.
در ادامه می توان به کشورهای اشاره کرد که توانسته اند تا حدودی این مشکلات را برطرف کنند:
۱٫ برنامههای کارآفرینی در هند: در هند، دولت با راهاندازی برنامههایی مانند “میکرو فایننس” و “استارتاپ هند”، به جوانان و کارآفرینان کمک کرده است تا کسبوکارهای خود را راهاندازی کنند. این برنامهها شامل ارائه وامهای کم بهره و مشاورههای فنی است که به رشد کسبوکارهای کوچک و متوسط کمک میکند.
۲٫ طرحهای مهارتآموزی در آلمان: آلمان به خاطر سیستم آموزشی دوگانهاش معروف است که در آن دانشجویان در کنار تحصیل، در محیطهای کاری واقعی نیز آموزش میبینند. این سیستم به جوانان کمک میکند تا مهارتهای لازم را کسب کرده و به راحتی وارد بازار کار شوند.
۳٫ برنامههای اجتماعی در کلمبیا: کلمبیا با اجرای برنامههایی برای حمایت از جوانان در مناطق آسیبپذیر، توانسته است به کاهش بیکاری و افزایش فرصتهای شغلی کمک کند. این برنامهها شامل آموزشهای مهارتی، مشاوره شغلی و حمایتهای مالی برای راهاندازی کسبوکارهای کوچک است.
۴٫ مبادرتهای اجتماعی در ایران: در ایران، برخی از سازمانهای غیر دولتی و خیریهها با راهاندازی کارگاههای آموزشی و مهارتی در مناطق کمبرخوردار، به جوانان کمک کردهاند تا مهارتهای لازم را برای ورود به بازار کار کسب کنند. این کارگاهها شامل آموزشهای فنی، صنایع دستی و کارآفرینی است.
۵٫ پروژههای کشاورزی در آفریقا: در برخی کشورهای آفریقایی، پروژههای کشاورزی پایدار به جوانان آموزش میدهند تا در زمینه کشاورزی و تولید مواد غذایی فعالیت کنند. این پروژهها به جوانان کمک میکند تا به خودکفایی برسند و از طریق فروش محصولات خود درآمدزایی کنند.
نکته قابل تامل بازار کسب و کار در مورد بیکاری و آسیبهای اجتماعی این است
که نه تنها این مسائل به عوامل اقتصادی محدود نمیشوند بلکه ابعاد اجتماعی، فرهنگی و حتی روانی نیز در این زمینه نقش مهمی ایفا میکنند.
به عنوان مثال، در بسیاری از جوامع، نگرشهای منفی نسبت به کارهای خاص یا مشاغل دستی میتواند مانع از ورود جوانان به بازار کار شود. همچنین، عدم اعتماد به نفس و احساس ناامیدی در بین جوانان باعث می شود که آنها از تلاش برای پیدا کردن شغل یا راهاندازی کسبوکار خود دست بکشند.
بنابراین، برای حل این مشکلات، نیاز است که نه تنها به آموزش مهارتهای فنی و حرفهای توجه شود، بلکه باید آموزش مهارت نرم و فرهنگ کارآفرینی و ارزشهای مثبت اجتماعی نیز ترویج یابد.
چرا که ایجاد یک محیط حمایتی و انگیزشی میتواند به جوانان کمک کند تا به توانمندیهای خود ایمان بیاورند و با انگیزه بیشتری به دنبال فرصتهای شغلی بروند.
و نتیجه این است که ایجاد کارخانههای بزرگ همیشه راهحل نیست و گاهی کارهای کوچک میتوانند تأثیر بیشتری داشته باشند. و برای به ثمر رسیدن این کار مسئولین باید از پشت میزهای خود بلند شوند و در کنار مردم قرار بگیرند تا بتوانند به حل مشکلات بیکاری و آسیبهای اجتماعی کمک کنند.

دیدگاهتان را بنویسید