علیاصغر دهسنگی در گفتوگو با خبرنگار بازار کسب و کار با اشاره به وضعیت معیشتی کارگران گفت: تعیین حداقل دستمزد سالهاست به یکی از چالشهای اصلی حوزه کار تبدیل شده و جامعه کارگری بیش از هر گروهی اثر مستقیم تورم را لمس میکند و افزایش حقوق اگر بدون برنامه حمایتی باشد تنها یک اقدام کوتاهمدت است و فشار هزینههای زندگی همچنان باقی میماند.
دهسنگی با تأکید بر ماده ۴۱ قانون کار بیان کرد: حداقل دستمزد باید متناسب با نرخ تورم و هزینه سبد معیشت خانوار تعیین شود اما این الزام قانونی تاکنون به طور کامل محقق نشده و همین مسئله موجب افزایش فاصله درآمد و هزینه شده و قدرت خرید کارگران را به شدت کاهش داده است.
رئیس انجمن کارگران ساختمانی گرگان با انتقاد از روند تعیین مزد اظهار کرد: جلسات مزدی اغلب در روزهای پایانی سال به صورت فشرده و ضربتی برگزار میشود و تصمیمگیریها شتابزده است و واقعیتهای اقتصادی و نیازهای واقعی کارگران در این فرآیند کمتر دیده میشود و همین مسئله عدالت مزدی را با مشکل مواجه کرده است.
دهسنگی ادامه داد: شاخص تورم مورد استفاده در محاسبات مزد اغلب مربوط به سال جاری است و افق روشنی برای سال بعد در نظر گرفته نمیشود و در اقتصادی که با شوکهای ارزی و جهش ناگهانی قیمتها روبهروست کارگران با حقوق ثابت بیشترین آسیب را متحمل میشوند.
وی افزود: اگر نرخ تورم ناگهان افزایش یابد دستمزد ثابت کارگران پاسخگوی هزینههای روبهرشد معیشت نخواهد بود و از آنجا که افزایش حقوق فقط یک بار در سال انجام میشود اما هزینههای زندگی روزانه بالا میرود شکاف میان درآمد و معیشت هر روز عمیقتر میشود.
وی با بیان اینکه چهار دهک پایین جامعه عمدتاً تنها منبع درآمدشان همین دستمزد است گفت: این خانوادهها توان جبران تورم را ندارند و کوچک شدن سفره کارگران پیامد مستقیم همین شکاف مزدی است و فشار معیشتی گستردهای بر زندگی آنان تحمیل میشود.
دهسنگی با اشاره به سهم اندک دستمزد در هزینه تولید تصریح کرد: برخی تصور میکنند افزایش مزد عامل اصلی گرانی کالاهاست در حالی که بخش زیادی از فشار بر تولید ناشی از افزایش هزینه مواد اولیه و شوکهای ارزی است و اثر افزایش دستمزد بر قیمت نهایی کالا در مقایسه با این عوامل اندک است.
وی خاطرنشان کرد: بحران انرژی، قطعی برق و آب و بیثباتی اقتصادی آسیب بیشتری به تولید میزند تا افزایش حداقلی دستمزد نیروی کار و نباید کارگران به عنوان متهم اصلی تورم معرفی شوند بلکه سیاستهای کلان اقتصادی باید اصلاح شود.
دهسنگی ادامه داد: در شرایط فعلی تورمی حتی افزایش صددرصدی دستمزد هم نمیتواند شکاف معیشتی کارگران را ترمیم کند زیرا سرعت رشد هزینهها بیش از رشد حقوق است و اقتصاد کشور با رکود عرضه، شوکهای ارزی و ناترازی انرژی مواجه است.
نایبرئیس کانون کارگران استان گلستان تأکید کرد: سیاستگذاران باید بدانند که افزایش صرف مزد کافی نیست و دولت باید بستههای حمایتی جانبی طراحی و اجرا کند تا فاصله میان دستمزد و هزینههای معیشت خانوار کارگری تا حدی ترمیم شود و فشار تورمی کاهش یابد.
دهسنگی پیشنهاد داد: بخشی از منابعی که اکنون برای توزیع سبد کالا تأمین میشود میتواند به حمایت مستقیم از کارگران اختصاص یابد و بستههای معیشتی خوراکی و غیرخوراکی یا افزایش کمکهزینه مسکن و حق عائلهمندی در دستور کار قرار گیرد.
رئیس انجمن کارگران ساختمانی گرگان افزود: اعطای کارتهای اعتباری هدفمند نیز میتواند راهگشا باشد تا کارگران از تخفیف یا کمکهزینه در حوزه آموزش، درمان و خدمات ضروری برخوردار شوند و این سیاستها میتواند بخشی از فشار اقتصادی را کاهش دهد.
دهسنگی خاطرنشان کرد: با توجه به سهم اندک دستمزد در هزینه تولید و نقش فزآینده عوامل دیگر در تورم لازم است به موازات اصلاح دستمزد بستههای حمایتی مکمل اجرا شود تا امنیت معیشتی کارگران حفظ شود و خانوادهها از آسیبهای بیشتر مصون بمانند.
وی با اشاره به اهمیت امنیت شغلی گفت: معیشت و امنیت کارگران به هم گره خورده است و کارگری که دغدغه نان دارد نمیتواند با انگیزه در تولید نقشآفرینی کند و حمایت از کارگران در نهایت حمایت از تولید ملی و اقتصاد کشور است.
دهسنگی ادامه داد: سیاستهای حمایتی باید مستمر باشد نه مقطعی زیرا تورم در طول سال ادامه دارد و کارگران نمیتوانند منتظر پایان سال بمانند و بستههای حمایتی باید در طول سال اجرا شود تا اثر واقعی داشته باشد.
وی تصریح کرد: معیشت کارگران تنها مسئله اقتصادی نیست بلکه مسئلهای اجتماعی است و تداوم فشار معیشتی میتواند آسیبهای اجتماعی و نارضایتی عمومی ایجاد کند و خانواده کارگری ستون اصلی جامعه است که باید حمایت شود.
دهسنگی با اشاره به نقش تشکلهای کارگری گفت: انجمنها باید در جلسات مزدی نقش واقعی داشته باشند و صدای کارگران شنیده شود زیرا بدون مشارکت جامعه کارگری عدالت مزدی محقق نخواهد شد و تصمیمات یکطرفه نتیجهای جز شکاف بیشتر ندارد.
نایبرئیس کانون کارگران استان گلستان ادامه داد: دولت باید برنامه چندساله برای جبران عقبماندگی مزد تدوین کند زیرا افزایشهای کوتاهمدت پاسخگوی بحران معیشت نیست و اصلاح نظام دستمزد نیازمند نگاه بلندمدت و تصمیمات شجاعانه است.
دهسنگی خاطرنشان کرد: در استانهایی مانند گلستان که بخشی از جامعه با مشکلات اشتغال و درآمد روبهروست فشار معیشتی شدیدتر احساس میشود و توجه به شرایط استانی باید در سیاستهای ملی لحاظ شود تا عدالت در سراسر کشور اجرا گردد.
وی با انتقاد از نگاه شعاری برخی مسئولان گفت: کارگران نیازمند اقدام عملی هستند و وعدههای بدون اجرا اعتماد عمومی را کاهش میدهد و سیاست حمایتی باید قابل لمس باشد تا مردم اثر آن را در زندگی خود ببینند.
دهسنگی افزود: تورم امروز تنها سفره کارگران را کوچک نکرده بلکه امید آنان را نیز کاهش داده است و وقتی هزینهها هر روز بالا میرود برنامهریزی برای زندگی دشوار میشود و حمایت از کارگران یعنی حفظ امید اجتماعی.
وی تصریح کرد: اصلاح دستمزد باید همراه با کنترل تورم باشد زیرا اگر تورم مهار نشود هر افزایش حقوق به سرعت بیاثر خواهد شد و سیاست اقتصادی باید هماهنگ و جامع باشد تا کارگران قربانی ناهماهنگیها نشوند.
دهسنگی ادامه داد: جامعه کارگری ستون تولید و اقتصاد کشور است و اگر کارگران تضعیف شوند تولید نیز آسیب خواهد دید بنابراین حمایت از کارگران یک ضرورت ملی است نه یک انتخاب مقطعی و باید در اولویت سیاستگذاری قرار گیرد.
نایبرئیس کانون کارگران استان گلستان در پایان تأکید کرد: اجرای کامل ماده ۴۱ قانون کار و طراحی بستههای حمایتی مکمل تنها راه عبور از بحران معیشت است و افزایش صرف دستمزد در شرایط تورمی کافی نیست و کارگران خواستار عدالت و حمایت واقعی هستند.
دکتر محمدرضا شریفی استاد اقتصاد دانشگاه گلستان معتقد است دستمزد در ایران سالها از تورم عقب مانده و اصلاح مزد باید همراه با سیاستهای جدی کنترل تورم باشد زیرا بدون ثبات اقتصادی هر افزایش حقوق خیلی زود بیاثر میشود و معیشت کارگران نیازمند بسته جامع حمایتی است.
دکتر نرگس احمدی عضو هیئت علمی دانشگاه علوم اجتماعی گرگان میگوید فشار معیشتی بر کارگران پیامدهای اجتماعی گسترده دارد و افزایش فقر و نابرابری میتواند انسجام اجتماعی را تضعیف کند بنابراین حمایت از کارگران تنها حمایت اقتصادی نیست بلکه سرمایهگذاری اجتماعی است.
دکتر علی قنبری استاد مدیریت صنعتی دانشگاه آزاد گرگان بیان کرد: سهم دستمزد در هزینه تولید کمتر از آن چیزی است که برخی تصور میکنند و شوکهای ارزی و هزینه انرژی نقش بیشتری در افزایش قیمتها دارند بنابراین نباید افزایش حقوق را عامل اصلی تورم دانست و حمایت از کارگران به نفع تولید ملی است.
دکتر سمیه موسوی پژوهشگر رفاه اجتماعی دانشگاه تهران معتقد است سیاستهای مکمل مانند کارت اعتباری و کمکهزینه مسکن میتواند موثر باشد و حمایتهای غیرنقدی هدفمند فشار تورمی را کاهش میدهد و دولت باید نظام رفاهی کارآمدتری برای جامعه کارگری طراحی کند زیرا امنیت معیشتی پایه ثبات اجتماعی کشور است.
بهانه حمله به کارخانه فولاد دستاویز سوداگران برای گرانی مسکن

























دیدگاهتان را بنویسید