۱- پوشیدن لباس بیشتر و گرم: “لباس گرم و کافی بجای مصرف گاز اضافی”

۲- گرمتر نگهداشتن خانه با نصب پرده‌های ضخیم چین دار، زیر پرده های توری

۳- بستن دریچه های کولر با پوشش ضخیم که گرمای خانه را از کانال کولر به پشت بام نبرد و به هدر ندهد. درعین‌حال، از امکان ورود هوای تازه از طریق دریچه تامین هوا یا زیر درب ورودی مطمئن شوید.

۳۰ راهکار برای صرفه جویی در مصرف گاز در خانه

۴- کوتاه کردن زمان استحمام

۵- باز نگذاشتن متوالی و طولانی آبِ گرم حین استحمام

۶- حتی الامکان استفاده کمتر از شیر آبِ گرم

۷- بستن شیر رادیاتور و یا خاموش کردن بخاری اتاقهای کم رفت و آمد و گرم نکردن آنها و بستن کامل دربِ آنها

۸- نگذاشتن ظروف کوچک روی شعله بزرگ اجاق گاز

۹- استفاده حداکثری از نور و گرمای خورشید در طول روز

۱۰- روی رادیاتورها چیزی نگذاریم و اطراف رادیاتور را خلوت کنیم تا گرمای رادیاتور بخوبی منتقل شود.

۱۱- استفاده از شیرهای ترموستاتیک رادیاتور

۱۲- چسباندن فویل ضخیم آلومینیم به دیوار پشت رادیاتور برای حفظ و بازتاب و انتقال بهتر گرما به داخل خانه، بجای گرم شدن دیوار و هدررفت گرما و انرژی

۱۳- هر یک درجه کاهش دمای خانه یعنی ۵% کاهش مصرف گاز خانه و کاهش هزینه پرداختی

۱۴- رعایت دمای رفاه در خانه بین ۱۸ تا ۲۱ درجه

۱۵- درجه بخاری، آبگرمکن، موتورخانه و پکیج را کم کنیم و در حد متوسط قرار دهیم.

۱۶- تنظیم درجه پکیج، موتورخانه و آبگرمکن مخزنی بین ۵۰ تا ۶۰ درجه

۱۷- خانه را آنقدر گرم نکنیم که مجبور شویم پنجره‌ها را باز کنیم. بجای باز کردن پنجره‌ها، دمای وسایل گرمایشی را کم کنیم.

۱۸- با صرفه‌جویی در مصرف برق، به صرفه‌جویی در مصرف گاز هم کمک می‌کنیم؛ حتی با خاموش کردن یک لامپ اضافه

۱۹- اگر تصمیم به خرید وسایل گازی و برقی داریم، محصول با رده برچسب انرژی بالاتر بخریم تا سالهای طولانی با مصرف کمتر انرژی، هزینه کمتری برای گاز و برق مصرفی آنها پرداخت کنیم.

۲۰- اطمینان از شعله آبی وسایل گازسوز؛ شعله زرد و نارنجی یعنی بدسوزی و درنتیجه هدررفت گاز و خطر گازگرفتگی

۲۱- از شومینه ساختمان استفاده نکنید چون بسیار پرمصرف و خطرناک است.

۲۲- اطمینان از سلامت دودکشهای وسایل گازسوز، علاوه بر اهمیت و ضرورت آن برای ایمنی، به عدم هدررفت گرما و درنتیجه مصرف بهینه گاز هم کمک می‌کند.

۲۳- پیش بینی ورود هوای تازه و نبستن دریچه تامین هوا؛ برای کمک به شعله آبی (مصرف ایمن و بهینه‌ی گاز)

۲۴- سرویس و تعمیر بموقع سیستم‌ها و وسایل گازسوز (موتورخانه، پکیج، آبگرمکن، بخاری و اجاق گاز)، فقط توسط تکنسین‌های مجرب (سرویسکاران مجاز)

۲۵- عایق بندی لوله های آبِ گرم، مخزن آب و منبع انبساط موتورخانه

۲۶- لوازم گازسوز فرسوده، علاوه بر خطر حادثه، مصرف گاز زیادی دارند پس بهتر است بموقع، آنها را با کالای کم مصرف و ایمن جایگزین کنیم.

۲۷- درصورت امکان، تعویض پنجره های معمولی با پنجره های دوجداره با پیش بینی دریچه تامین هوا

۲۸- درصورت امکان، عایق کردن تمام یا حداقل بخشی از دیوارهای جانبی، سقف و کف ساختمان

۲۹- درصورت امکان، نصب ترموستات دیواری برای تنظیم خودکار گرمای خانه

۳۰- اگر در حال بازسازی خانه یا ساخت خانه جدید هستیم، مطابق مبحث ۱۹ مقررات ملی ساختمان، عایق دیوارها، سقف و کف را جدی بگیریم تا مصرف گاز برای گرمایش خانه، تا ۵۰% کاهش یابد.

افزایش قیمت واحدهای مسکونی در گرگان به طرز سرسام آوری بالا رفته و در منطقه نارهارخوران با قیمت برخی از مناطق تهران و آمریکا برابری می کند.
برآیند تحولات اقتصادی کشور در یکی دو سال اخیر منتهی به تورم محسوس در اکثر بخشهای اقتصادی شده است و عملا هیچ بازار و صنعتی از پیامدهای تورمی در امان نبوده است.

جولان مافیا ؛ فلوریدا و تهران ارزانتر از گرگان مقصر کیست؟

بازار و صنعت مسکن هم‌ در یک سال اخیر، شاهد افزایش قیمت سرسام آور نهاده های موثر در تولید مسکن مانند نرخ مصالح، دستمزد و عوارض که به تبع آن قیمت فروش مسکن هم به صورت تصاعدی افزایش یافته است.
در یکی دو سال اخیر ، افزایش حتی ۱۰ برابری قیمت مسکن به ویژه در مناطق خوش نشین و لوکس، رخدادی قابل کتمان نیست و خرید سرپناه را برای مردم تبدیل به یک آرزو کرده است.
قیمت برخی واحدهای مسکونی در کلان شهرهایی غیر از تهران هم به مرز ۱۰۰ میلیون تومان به ازای هر مترمربع رسیده است؛ قیمتی که شاید فراتر از قیمت مسکن در بسیاری از کشورهای اروپایی و یا آمریکای شمالی است.

مسکن متری ۱۰۰ میلیون تومان!

تا چند سال گذشته، قیمت گذاری صد میلیون تومانی برای هر مترمربع واحد مسکونی در گرگان، به شوخی شباهت داشت و حتی انبوه سازان و سازندگان مسکن هم چنین عدد و رقمی را متصور نبودند اما در هفته و ماه های اخیر قیمت برخی آپارتمان ها در محدوده نهارخوران گرگان مانند آپادانا، سروش، سید مسعود و شهرک تالار به عددهای نجومی رسیده و برخی منابع و کارشناسان مشاور املاک از قیمت گذاری متری ۱۰۰ الی ۱۱۰ میلیون تومانی در این نقاط خبر می دهند.
افزایش قیمتی که هیچ تناسبی با افزایش قیمت نهادهای ساختمانی و سایر عوامل موثر نداشته و در ابرشهرهایی مانند تهران، مشهد، اصفهان و هم چنین تورمی ثبت نشده است.
براساس تحقیقات میدانی صورت گرفته، هم اکنون قیمت پیش فروش واحدهای مسکونی در ناهارخوران به ازای هر مترمربع ۱۰۵ الی ۱۱۰ میلیون تومان رسیده، قیمتی که برابری آن با قیطریه تهران و حتی گران تر از برخی نقاط این محله شده است.
با توجه به این که اکثر واحدهای مسکونی در ناهارخوران ۲۵۰ متری است، قیمت یک ملک با نرخ اعلامی، معادل ۲۵ میلیارد تومان و برابر با کشورهایی همچون ترکیه است. با این پول می تواند در بهترین نقطه ترکیه با امکانات و خدمات بیشتر خانه خریداری کرد.

گرگان گران تر از فلوریدا

و یک مقایسه ای دیگر براساس آگهی فروش ملک مسکونی در آمریکا:
قیمت آپارتمان ۱۱۳ متری در فلوریدا، ۲۵۲ هزار دلار و معادل هفت میلیارد تومان است و اگر بخواهیم چنین خانه ای با این مساحت در ناهارخوران گرگان خریداری کنیم، با در نظر گرفتن متری ۱۱۰ میلیون تومان باید بیش از ۱۲ میلیارد تومان پول پرداخت کنیم و این یعنی قیمت این واحد ۵۰ درصد ارزان تر از گرگان است.

مورد دوم: خانه ۱۲۰ متری در فلوریدا به قیمت ۳۹۰ هزار دلار درج شده که معادل ۱۲ میلیارد تومان است و برای خانه ای با همین متراژ در ناهارخوران باید ۱۳ میلیارد تومان پرداخت کرد.
البته شرایط در محلات آمریکا بسته به نوع متریال و چشم انداز خانه گران تر از این میزان هم وجود دارد.

افزایش سرسام آور مسکن در گرگان

رئیس اتحادیه املاک گرگان در این خصوص گفت: قیمت ملک در محلات مختلف گرگان به شکل سرسام آوری بالا رفته و قیمت های کاذب ۱۱۰ میلیون تومانی به ازای هر مترمربع هم شنیده می شود.
محمدرضا صنعتی افزود: هم اکنون قیمت های اعلامی در سروش جنگل ۴۵ الی ۶۰ میلیون تومان و یا در رده ۹۰ الی ۱۰۰ میلیون تومان (بسته به چشم انداز) است.
وی بیان کرد: قیمت ملک در میناگل بین ۷۰ الی ۸۰ میلیون تومان، گرگانپارس ۲۵ الی ۳۵ میلیون تومان، علیمحمدی ۲۳ الی ۳۰ میلیون تومان، چاله باغ تا ۲۵ میلیون تومان، گلها تا ۲۸ میلیون تومان، ویلاشهر تا ۱۶ میلیون تومان اعلام شده است.
صنعتی تأکید کرد: مافیایی در مسکن گرگان وجود دارد که قیمت غیرواقعی اعلام کرده و تأثیر خود را بر سایر مناطق هم زنجیره وار می گذارد.
وی گفت: هم اکنون رکود در بازار حاکم بوده و اگر قیمتی هم اعلام می شود، خریداری برای آن وجود ندارد.

جولان مافیا در بازار مسکن گرگان

مدیر یکی از مشاورین املاک در این خصوص گفت: برای فروش و معامله واحد مسکونی قیمت‌های عجیب و غریبی در شهر گرگان شنیده می‌شود که بیشتر شایعه است.
ابوالفضل اصطبار افزود: در شهر مافیایی درست شده و تا زمانی که پول در جیب داشته باشد ملک را به هر قیمتی که بخواهد می فروشد و زمانی که به پول نیاز داشته باشد، آن را پایین می‌آورد و قیمت را می شکند.
زمانی معتقد است که اگر احساس نیاز در مالک ایجاد شود در آن زمان قیمت به حد متعارف می‌رسد و در غیر این صورت قیمت ها غیرواقعی و کاذب است.
وی عنوان کرد: اگر در استان مجاور مازندران قیمت‌ها بررسی شود مشخص می شود که از گرگان ارزان تر است در اینجا چه اتفاقی افتاده کک مازندرانی که به تهران نزدیکتر بوده قیمت آن به مراتب پایین تر از گرگان است.
وی با بیان این که بارها اصطلاح «می خوام یک واحد را فدا کنم» را از مالکان شنیده ایم، تاکید کرد: امیدواریم مسئولان نظارت جدی تری بر این مسأئل داشته باشند تا قیمت ها مهار شده و مردم بتوانند سرپناه برای خود تهیه کنند.
یقیناً نمی توان با فرآیندهای دستور با چنین قیمتهایی در گرگان مقابله کرد اما باید سازو کارهای تسهیل بخش در امر تولید مسکن طراحی شود تا بتوان تورم سرسام آور این بخش را کنترل کرد.
کاهش و تعدیل نرخ عوارض ساختمانی و پیش بینی بسته های تشویقی و حمایتی از جمله دیگر راهکارهای کاهنده سیر صعودی قیمت مسکن در گرگان است که گویا از هیچ قانون و قاعده ای تبعیت نمی کند./نویاب

حمیدرضا محمدیاری
نکته قابل تامل بازار کسب و کار در خصوص این گزارش که توسط پایگاه خبری نویاب شاید به آن به دلایلی کمتر پرداخته شده است این است که در خصوص عامل اصلی که همان مافیاست و به آن صرفا بعنوان یک اشاره کوچک از زبان ریاست اتحادیه املاک که خود مسئول رسیدگی وکنترل قیمت ملک است و دیگری مشاور املاکی که خود بعنوان یکی از هزاران مشاور املاکی است که در تعیین نرخ قیمت مسکن دست دارد .

حال بر اساس این گزارش انتظار می رود که مسئولین ذیربط با ورود به این مسئله و قیمت گذاری ملک براساس چندین پارامتر مختصر همچون نوع سازه ، مصالح بکار رفته ، موقعیت مکانی، عمر ساختمان و چندین پارامتر دیگر که جز حیطه وظایف کارشناسان مرتبط است نسبت به قیمت گذاری ملک برای مردمی که برای پیدا کردن سرپناه به دنبال آن هستند اقدام کند.

هر چند که دولت یازدهم و دوازدهم در زمان خود نسبت به احداث مسکن برای اقشار کم درآمد همچون دولت نهم و دهم قدمی بر نداشت که هیچ حتی پروژه‌های به زمین مانده دولت نهم و دهم را نیز مسکوت کرد اما پس از آن با روی کار آمدن دولت سیزدهم قرار شد که سالیانه بیش از یک میلیون مسکن در کنار احیای پروژه‌های رو زمین مانده برای افراد کم درآمد ساخته شود که انتظار می‌رود این روند حرکت سریعتری به خود گیرد چرا که خبرهای به گوش رسیده حکایت‌‌ از آن دارد که بودجه این کار صرف توسعه و تولید بستنی و امثالهم شده که انتظار می‌رود این خبر هم همانند اخبار کذب شبکه‌های معاند و فیک دورغی بیش نباشد .
به گزارش بازار کسب و کار به تازگی نیز در این خصوص متوجه شدیم که دولت برای ساخت مسکن ویلایی به افراد واجد شرایط در برخی از نقاط کشور که امکان واگذاری زمین وجود دارد کرده است.
حال با وجود تمام این موارد باید به دنبال حل این مشکل بود، مشکلی که به گفته کارشناسان سرچشمه‌اش را می توان در خود مشاورین املاک دانست چرا که عده‌ای با گرفتن جواز کسب و دادن وجه قانونی اقدام به خرید و فروش‌های سوری و بالا و پائین آوردن قیمت مسکن چه در خرید و فروش و چه در رهن و اجاره کرده‌اند و لزوما نیاز است که ابتدا هیات مدیره اتحادیه املاک گرگان که خود مجری نخست در کنترل و مقابله با مافیای مسکن است با شناسایی این گونه افراد و معرفی آنها به مراجعه ذیربط مانع از سو استفاده این گونه اشخاص که شاید دست نشانده‌های دشمن برای دلسرد کردن مردم و از سوی دیگر موجبات نارضایتی را در بین شهروندان ایجاد می کنند شوند.
حال جهت پیکان اتهام ابتدا به سوی اتحادیه املاک است که صرفا با ارائه جواز و دریافت حق عضویت دیگر کاری به عضو خود تا زمان اعلام شکایت ندارد و اتهام دوم را می توان به سمت مسئولین ذیربط که می‌بایست با کنترل های میدانی خود و به طور نامحسوس مانع از جولان مافیای بازار و خروج ارز از کشور و ایجاد ساخت وساز و توسعه شهری در کشوری ثالث همچون ترکیه و با قیمت‌های به مراتب پائین‌تر و امکانات به مراتب بالاتر از گرگان و کشور را به مخاطبین خود پیشنهاد دهند لذا می طلبد که مسئولین هر چه بیشتر به این موضوع ورود پیدا کنند .

قیمتهای که بیشتر شبیه یک شوخی است تا واقعیت

طی یکی دو سال اخیر افزایش نرخ آپارتمان در کشور امری فراگیر بوده اما شهر گرگان به سبب سوداگری دلالان، جهشی آسانسوری را تجربه و عنوان هفتمین شهر گران مسکن را تصاحب کرده است.

قیمتهای که بیشتر شبیه یک شوخی است تا واقعیت

شرایط خاص کشور در عرصه‌های بین المللی و اعمال تحریم و تنگناهای مالی، همه بازارهای اقتصادی از جمله بازار مسکن در کشور را تحت تأثیر خود قرار داده است.
در کنار این پارامترهای مؤثر خارجی، برخی تصمیمات نادرست هم بازار مسکن را متلاطم کرد؛ خلق شکاف مشهود بین نیاز جامعه و تولید و عرضه مسکن سبب شد تا شاهد رشد قیمت غیرمتعارف مسکن در یکی دو سال اخیر باشیم.
ناترازی بین تولید و نیاز جامعه در کنار تورم عمومی تحمیلی بر اقتصاد کلان کشور نرخ گذاری در بازار مسکن را از چارچوب متعارف و مشخص خارج و قیمت‌های سلیقه‌ای و نجومی را به همراه آورد.
فرآیندهای سفته بازی و سوداگری در بازار مسکن و تبدیل مسکن از یک کالای ضروری و مصرفی به یک کالای سرمایه‌ای سبب شد تا نرخ آپارتمان و واحدهای مسکونی چند برابر افزایش یابد؛ تورمی که از هیچ چارچوبی تبعیت نکرده و صرفاً نتیجه پیشی گرفتن نیاز جامعه از تولید مسکن است.
در کنار سایر عناصر فوق الذکر، برخی از کارشناسان بر این باور هستند که سرعت اندک اجرای قانون جهش تولید مسکن و مشکلات موجود در بخش تأمین زمین، تخصیص تسهیلات کافی و به موقع و همچنین ناتوانی برخی متقاضیان در تأمین و پرداخت سهم آورده، موجب شده تا برخی سفته بازان بازار مسکن، حباب قیمت را روز به روز افزایش دهند.
یکی از مناطقی که رشد قیمت مسکن در آن با ویژگی‌های شهرشناختی و منطقه‌ای آن هیچ تناسبی ندارد. شهر ۳۵۰ هزار نفری گرگان است که براساس آمارهای رسمی عنوان هفتمین شهر گران مسکن در کشور را با خود یدک می‌کشد. بررسی میدانی قیمت آپارتمان در گرگان مرکز استان گلستان بیانگر آن است که قیمت آپارتمان در گرگان طی حداکثر دو سال اخیر بیش از دو برابر افزایش یافته و این تورم در مناطق منتهی به محلات خوش آب وهوا و مرفه نشین گرگان از سه برابر هم فراتر رفته است.

ناترازی بین تولید و نیاز جامعه

یکی از مشاوران املاک در گرگان در این خصوص گفت: قیمت مسکن از قیمت سایر کالاها و خدمات بازار مستثنی نیست و همزمان با رشد تورم، قیمت خانه و آپارتمان هم افزایش یافته است.
حمیدرضا آریانفر افزود: در یک دهه اخیر روند تولید و ساخت مسکن شیب نزولی زیادی داشته اما نیاز جامعه به مسکن افزایشی بوده و این ناترازی بین تولید و مسکن، قیمت را بالا برده است.
سوداگران با خرید و احتکار خانه‌ها به دنبال قیمت -گذاری نجومی هستندآریانفر به طور ویژه در خصوص افزایش قیمت خانه در گرگان گفت: همه محلات گرگان در یکی دو سال اخیر با رشد چند برابری روبرو شده اند اما این افزایش قیمت در مناطقی خوش آب و هوا در مسیر ناهارخوران که زمین‌های جدیدی برای ساخت آپارتمان وجود ندارد، بسیار محسوس‌تر است.
وی بیان کرد: قیمت آپارتمان در دو سال گذشته در محور ناهارخوران متری ۳۰ الی ۳۵ میلیون تومان بوده اما در روزهای اخیر خانه‌های این منطقه به متری ۷۰ الی ۹۰ میلیون تومان هم افزایش یافته که مهم‌ترین علت این افزایش آسانسوری، کمبود زمین در مناطق بالاشهر گرگان است.
آریانفر گفت: با توجه به اینکه برخی از مناطق گرگان با استقبال بیشتر خریداران به ویژه خوش نشینان مواجه است، سفته بازان و سوادگران با خرید و احتکار این خانه‌ها به دنبال قیمت گذاری نجومی در این محلات هستند که تا حدودی هم موفق می‌شوند.

قیمت ۱۰۰ میلیون تومانی خانه در گرگان

یکی از کارشناسان حوزه بازار مسکن گفت: قیمت مسکن در محلات خوش آب و هوای گرگان مانند النگدره و ناهارخوران با قیمت بهترین شهرهای مازندران و نقاط اعیانی تهران برابری می‌کند که هیچ منطق و پشتوانه عقلایی در این قیمت‌ها به چشم نمی‌خورد.
دانیال زهتابیان گفت: فعالیت سفته بازان و قیمت گذاری‌های غیرواقعی برای تهیج خریداران اصلیترین عنصر سیر صعودی آپارتمان در محلات اعیانی گرگان است.
وی ادامه داد: در سال‌های اخیر برخی از افراد متولد ساکن شهرهای پیرامونی گرگان با هدف کسب درآمدهای نجومی با تزریق منابع مالی نجومی به افزایش قیمت مسکن در این شهر دامن زده اند، پول‌های سرسام آور و اطلاعات اندک این افراد سبب می‌شود که در دام سفته بازان گرفتار و ملکی را بسیار فراتر از نرخ واقعی آن خریداری کنند.
زهتابیان گفت: طرح برخی قیمت‌ها در مناطق بالاشهر گرگان برای هر مترمربع آپارتمان بیشتر شبیه یک شوخی است تا واقعیت، قیمت گذاری هر متر ۱۰۰ میلیون تومان در گرگان شبیه افسانه است.
وی ادامه داد: قیمت گذاری این چنینی بیشتر در واحدهای نوساز اتفاق می‌افتد اما سایر ابنیه با قدمت های بیشتر هم با تاسی از این قیمت در پی فروش املاک مستهلک خود با قیمت‌های نجومی هستند، در حالی که با این قیمت‌ها می‌توان در بهترین شهرهای خوش آب و هوای مازندران، مشهد و حتی تهران آپارتمان تهیه کرد.

لزوم نظارت بر فرآیند قیمت گذاری

رئیس اتحادیه املاک گرگان هم معتقد است: برخی پارامترهای تأثیرگذار بر نرخ مسکن در یکی دو سال اخیر افزایش یافته است که از آن جمله می‌توان به افزایش سرسام آور قیمت نرخ مصالح، دستمزد و عوارض شهرداری اشاره کرد که به تبع آن قیمت فروش مسکن هم به صورت تصاعدی افزایش یافته است.
محمدرضا صنعتی گفت: اگر به دنبال ایجاد تعادل قیمت در بازار مسکن هستیم باید علاوه بر نظارت بر فرآیند قیمت گذاری، قوانین مربوط به بخش مسکن را به درستی اجرا کنیم که از مؤثرترین قوانین اعمال مالیات بر واحدهای خالی است.
وی افزود: برای مقابله با سفته بازی آپارتمان در گرگان باید روند احداث واحدهای طرح نهضت ملی مسکن شتاب بیشتری بگیرد تا تولید به حد نرمالی برسد و بخشی از نیاز جامعه را تأمین کند.
صنعتی گفت: برخی قیمت گذاری ها در گرگان با واقعیت بازار هیچ تناسبی ندارد و بیشترین بخش قیمت، حباب است که برای افراد ناآگاه خسارت‌های سنگینی رادر پی خواهد داشت.
رونق نهضت ملی مسکن اهرمی برای توقف قیمت

سخنگوی کمیسیون عمران مجلس شورای اسلامی گفت: در دولت یازدهم و دوازدهم توجهی به ساخت مسکن نشد و با وجود شعارهای مختلف عملاً تولید مسکن در کشور قابل قبول نبود.
عبدالجلال ایری ادامه داد: افزایش قیمت مسکن همانند سایر کالاها نشأت گرفته از تورم عمومی بوده اما این افزایش قیمت در برخی محلات و شهرهای کشور مشهودتر است.
نماینده حوزه انتخابیه غرب گلستان ادامه داد: هر چند روند فعلی تولید مسکن در طرح نهضت ملی مسکن با انتظارات و آمارهای اولیه فاصله زیادی دارد اما با حل مشکلات تأمین زمین و تخصیص به موقع منابع بانکی در سال دوم قانون جهش مسکن تولید آپارتمان و خانه ویلایی شتاب می‌گیرد که این امر قیمت افسارگسیخته مسکن را مهار خواهد کرد.
ایری گفت: با فرآیندهای دستوری و حکومتی امکان مهار قیمت بازار خرید و فروش و یا اجاره مسکن ممکن نیست لذا باید با افزایش تولید به تقابل فعالیت‌های سفته بازی برویم.
افزایش قیمت آپارتمان هر چند امری فراگیر و منحصر به گرگان نیست اما برخی ضعف‌های ساختاری و نبود نظارت کافی از سوی متولیان بخش نظارتی در این شهر روند قیمت گذاری نجومی و بی ضابطه بر واحدهای مسکونی را نمایان‌تر از سایر نقاط کشور کرده است که بخشی از این تورم بی ضابطه در قیمت گذاری ناشی از سیاست‌های غلط منطقه‌ای در نهادهای پایین دستی بخش مسکن مانند شهرداری است.
کاهش و تعدیل نرخ عوارض ساختمانی و پیش بینی بسته‌های تشویقی و حمایتی از جمله دیگر راهکارهای کاهنده سیر صعودی قیمت مسکن در گرگان است که گویا از هیچ قانون و قاعده‌ای تبعیت نمی‌کند./ نویاب

حمیدرضا محمدیاری – نکته قابل تامل بازار کسب و کار در این گزارش را می توان در چند عامل دید :

یک جولان دلالانی که در لباس و ظاهر مشاورین املاک اقدام به خرید و فروشهای سوری می کنند که خود عامل اصلی در افزایش افسار گسیخته قیمتها دارد که در این خصوص لازم است اتحادیه مشاورین املاک به عنوان بخش نظارتی ورود پیدا کند و با این افراد برخی و آنان را به مراکز قضایی معرفی کند که این اتفاق قطعا صورت نگرفته و اگرهم گرفته باشد جنبه بازدارندگی نداشته و بیشتر جنبه تذکری بوده.

دوم اینکه دستگاه‌های نظارتی نیز باید نظارت و کنترل خود را بر قیمت‌گذاری‌های مسکن بیشتر کنند و تنها بر روی کاغذ و شعار بسنده نداشته باشند که متاسفانه در چند سال اخیر شواهد بر این بوده که نظارت‌ها بیشتر شعاری و بر روی کاغذ بوده تا عملیاتی و برخوردی .
سوم اینکه باید برای کنترل قیمت‌ها پایگاهی طراحی شود و بر اساس پارامترهای لازمی که یک واحد مسکونی می تواند داشته باشد قیمت‌گذاری بر روی آن صورت گیرد که این پارامترها می‌تواند شامل نوع مصالح به کار رفته ، سال ساخت، منطقه ساخت و متراژ و … باشد.
چهارم اینکه با توجه به هشدارهای مکرر دولت چه در دولت دوازدهم و چه سیزدهم بر کنترل قیمت‌ها چه اجاره و چه خرید وفروش که متاسفانه دستگاه‌های متولی هیچ‌گونه اقدامی در این خصوص انجام نداده‌اند و بیشتر اقدامات بر روی کاغذ بوده تا در عمل و این باعث شده که در شرایط کنونی که کشور در بحران اقتصادی به سر می‌برد و مردم در این فشار بیشترین صدمه را می بیند نتوانند این افزایش قیمت‌ها را تحمل کنند و در نهایت به حاشیه نشینی رو بیاورند .
پنجم اینکه هر چند افزایش قیمت مصالح مزیدی است بر بالا رفتن قیمت مسکن اما نه در این حد و عامل اصلی افزایش قیمت‌ها را می توان در برخی مشاورین املاک دانست که باید با اینگونه افراد طبق قانون برخورد کرد.
ششم اینکه مجلس دیگر نباید به دنبال وضع قوانین جدیدی باشد که هیچ ضمانتی بر اجرای آن نیست بلکه باید به دنبال اجرا و اصلاح قوانینی باشد که در حال حاضر در قفسهای بایگانی در حال خاک خوردن هستندکه این از مهمترین بخش‌های نظارتی است و این از مهمترین وظایف نمایندگان مردم در خانه ملت است.

جولان مافیا ؛ فلوریدا و تهران ارزانتر از گرگان مقصر کیست؟

اشاره: نشست «راه گفتگو» با موضوع «کارکرد رسانه‌های فارسی زبان خارج در حوادث اخیر» روز یکشنبه در مؤسسه اطلاعات برگزار شد.

در این نشست که با دبیری آقای محمد خدادی برگزار شد آقایان سعید آجرلو، مدیر مسئول روزنامه صبح نو و مجید تفرشی، تاریخ‌نگار و پژوهشگر بین‌المللی مقیم لندن درباره ماهیت و چگونگی تأثیرگذاری رسانه‌های فارسی زبان خارج از کشور بر جریان‌های داخلی و نیز ضعف‌ها و تضعیف‌های رسانه‌های داخلی و راههای برون رفت از بحران مخاطب رسانه‌های داخلی بحث و گفتگو کردند. مشروح این گفتگوها در پی می‌آید:

تضعیف رسانه‌های داخلی عرصه را برای شبکه های ماهواره‌ای گشود

محمد خدادی: گفتگو مسیری برای شناخت عمیق‌تر و دقیق‌تر برای رسیدن به راهکار است. آنچه در پیرامون ما در روزهای اخیر اتفاق افتاد، دغدغه همه ماست. شناخت دقیق‌تر و روشن شدن ابعاد موضوع و پیدا کردن زوایای پنهان هر چالش، آسیب یا بحران، نیاز به واکاوی‌های بیشتری دارد. در باب موضوع بحث امروز، ما جزو محدود کشورهایی هستیم که ظرفیت رسانه‌ای متعددی در خارج از کشور توسط تعداد زیادی از افراد درباره کشور ما تأسیس و مدیریت می‌شود.

حداقل در پنج کشور دنیا، اتاق خبر به زبان فارسی وجود دارد. این مراکز در جده، لندن، واشنگتن، پاریس، داخل سرزمین‌های اشغالی و در آلبانی هستند. من با شناختی که از رسانه دارم و اکثریت رسانه‌های دنیا را دیدم، چنین مدل مشابهی را نه شنیدم و نه دیدم. بحث امروز ما درباره ماهیت آنها، روش‌های رسانه‌ای آنها، کارکرد آنها و منابع مالی آنهاست.در حال حاضر، پرحجم‌ترین خبر به زبان انگلیسی در گوگل درباره واژه «ایران» در بخش انگلیسی ایران اینترنشنال بارگذاری شده است. ما می‌خواهیم درباره نقش این رسانه‌ها در فضای اعتراضی صحبت کنیم.

مجید تفرشی: من همیشه سعی می‌کنم هربحثی را هم از منظر داخلی، هم از منظر منطقه‌ای و بین‌المللی ببینم. البته کار اصلی من سیاست نیست؛ من تاریخ‌نویسم. به قول «ویلیام فاکنر»، نویسنده معروف آمریکایی من یک کشاورز بادام زمینی‌کار جنوبی آمریکایی هستیم که وقتی اوضاع برای کارم مساعد نیست، چیزی می‌نویسم. کار اصلی من هم تاریخ است و گاهی وارد حوزه رسانه هم می‌شوم. من در خارج از کشور و کمتر از آن در داخل کشور، کار رسانه‌ای کرده‌ام. در حوزه سیاست هم ورود نداشته‌ام و جزو صد آرزوی اول من هم هرگز رئیس‌جمهوری شدن یا رئیس روزنامه اطلاعات یا وزیر ارشاد شدن یا نخست‌وزیر شدن نبوده است. بنابراین راحت می‌توانم حرف خودم را بزنم. من سعی می‌کنم در این مناظره، فرصت‌ها و چالش‌ها را از هر دوطرف ببینم، زیرا یک‌طرفه نگاه کردن، نتیجه‌اش همان می‌شود که «مارگارت تاچر» گفت؛ وقتی به او گفتند که چرا دروغ می‌گویی؟ گفت من دروغ نمی‌گویم، بلکه در راستگویی صرفه‌جویی می‌کنم. ولی من دوست ندارم در راستگویی صرفه‌جویی کنم.

سعید آجرلو: من در ابتدا آرزوی رحمت برای آقای دعایی دارم که انسان شریف و بزرگواری بود. در دوره جدید، رویکرد روزنامه اطلاعات در مقابل برخی از روزنامه‌های حاکمیتی، رویکرد درست و دقیق و مورد نیازی است. اینکه مؤسسه اطلاعات، در را به روی گفتگوها و جدال احسن‌ باز کند، حتما می‌تواند زمینه‌ساز ترغیب فضای رسانه‌ای کشور باشد. رسانه‌های دولتی به دلیل زیرساخت‌ها، توانایی‌های مالی و منابع انسانی، خیلی منسجم‌تر می‌توانند وارد این عرصه شوند. من سعی می‌کنم در این جلسه بیشتر از موضوع رابطه جامعه‌شناسی و سیاست با رسانه‌ صحبت کنم.

خدادی: جریان رسانه‌های فارسی‌زبان خارج از کشور، یک بستر در برابر تحولات داخلی است. این موضوع به شرایط بحرانی محدود نمی‌شود. درست است که این رسانه‌ها در مقاطعی اوج می‌گیرند، اما مأموریتی که برای آنها تعریف شده، در طول سال در حال انجام است. اساساً کارکرد، ماهیت، نقش و سهم و هدف تشکیل رسانه‌های فارسی‌‎زبان خارجی را با چنین کادر گسترده‌ و پراکندگی جغرافیایی، چه می‌دانید؟

تفرشی: من بحثم را از منظر ارتباط رسانه با دیپلماسی عمومی شروع می‌کنم. مسأله این است که رسانه، به‌ویژه رسانه‌هایی که بامخاطب فراتر از مرزهای ملی و منطقه‌ای و بین‌المللی طرف است، چه اهدافی دارد که گاهی نوع و جنس آن با رسانه‌های داخلی ممکن است فرق داشته باشد. مهم‌ترین وجهی که یک رسانه در طول زمان باید به‌دست آورد، مسأله جلب اعتماد و کسب اعتبار است. وقتی رسانه‌ای اعتماد و اعتبار نداشته باشد، عملاً نمی‌تواند منویات خود را به طور کامل انجام دهد و ضریب نفوذ خودش را از دست می‌دهد. مثالی که همیشه مطرح است، بی‌بی‌سی فارسی است. بی‌بی‌سی فارسی در ۱۹۴۰ تأسیس شده، نزدیک ۸۲ سال است که تأسیس شده. ابتدا رادیو و بعد تلویزیون آن تأسیس شد. اگر الان می‌بینید که بی‌بی‌سی فارسی، برخلاف تمام منشورهای بین‌المللی به جای بی‌طرفی به یک کنشگر سیاسی تبدیل شده است، به دلیل این است که در یک دوره طولانی چند ده ساله، چه در ارتباط با ایران، خاورمیانه یا جهان اسلام و خلیج فارس و چه در ارتباط با بریتانیا و جامعه بین‌المللی، توانسته اعتبار کسب کند و اعتمادسازی کند و بعد وارد قضیه شود. به تعبیر خود مدیران بی‌بی‌سی، ما ۹۹ تا راست راست می‌گوئیم تا کسی در دروغ صدم ما، تردیدی نکند. وقتی که ما در رسانه‌های داخلی این تردید و عدم اطمینان را پیدا کردیم که رسانه‌های ما، به‌ویژه رسانه‌های دولتی و حکومتی ما راست نمی‌گویند، طبیعتاً وقتی هم که گاهی راست می‌گویند، ممکن است در آن تردید ایجاد شود. نمونه بارز آن وقتی است که در یک دوره طولانی «ایرنا» به یک بازیگر جناحی در فضای سیاسی و جناحی کشور تبدیل شد. در جریان اشغال عراق، خبر دستگیری صدام را منتشر کرد که هیچ کس از آن اطلاع نداشت ولی به آن اعتنا نشد چون قبلاً این اعتمادسازی و اعتبار سنجی انجام نشده است. خبرگزاری ایرنا در ایلام به دلیل ارتباطی که با «جلال طالبانی» داشتند، این خبر را منتشر کرد ولی کسی اعتنا نکرد تا اینکه ۱۰ تا ۱۲ ساعت پس از آن «پل برمر» دیپلمات آمریکایی در عراق، این خبر را منتشر کرد.

شما کالایی دارید که این کالا به پشتیبانی مالی و اداری و تدارکاتی نیاز دارد و در یک راهبرد شما باید باورپذیری ایجاد کنید. وقتی باورپذیری نباشد، شما حتی اگر پول و پشتیبانی هم داشته باشید، نمی‌توانید کاری انجام دهید. ما رسانه‌های داخلی خودمان را حداقل از دوران بعد از جنگ به تدریج خلع اعتبار و خلع احترام در مردم کردیم و آن وقت توقع داریم که رسانه‌های خارجی که معاند و مخالف هستند، دیده نشوند. شما نمی‌توانید رسانه داخلی را بی‌حیثیت کنید بعد بگوئید به سراغ رسانه‌های خارجی نروید. برای من جالب است که دوستان از چپ افراطی تا راست ارتجاعی اکثراً صحبت می‌کنند که ما روزنامه‌های داخلی نمی‌خوانیم و تلویزیون را نمی‌بینیم. این عجیب است و شما نمی‌توانید به روزنامه‌ای که نمی‌خوانید، فحش بدهید. من در همین سال‌های اخیر دیدم که بهترین مباحث انتقادی و مباحث مربوط به مسائل روز و راهبردی در روزنامه‌های ایران درج می‌شود. ولی بلایی به سر روزنامه‌های ایران آمده است که ضمن ورشکستگی مالی اقبال عمومی نسبت به آن‌ها ممکن نیست. علی‌رغم آن که بسیاری از روزنامه‌نگاران ما از این حیطه خارج شده‌اند، زندان رفته‌اند و مهاجرت کردند، اما همچنان مطالب مهمی در روزنامه‌های ما چاپ می‌شود ولی دیده نمی‌شود و خوانده نمی‌شود چرا، چون اعتبار و احترام آن‌ها از بین رفته است. چون روزنامه را از چشم مردم انداخته‌اند، در این بازی نابرابر فضا را برای «ایران‌ستیزان» باز می‌کنید. من به جز معدودی از رسانه‌های بین‌المللی، با همه رسانه‌های خارجی فارسی‌زبان در دوره‌ای همکاری یا گفتگو داشته‌ام. در یک روز هشت مقاله از من در «بی‌بی‌سی» فارسی چاپ شد با «پرس‌تی‌وی» و ایرنا همکاری داشته‌ام. من درباره تجربه خودم در این دو رسانه مثال می‌زنم. من از سال ۲۰۰۰ میلادی تا ابتدای دوره احمدی‌نژاد با ایرنا همکاری داشته‌ام. تا قبل از زمان آقای هاشمی، ایرنا یک خبرگزاری دولتی بود که امکانات خوبی داشت. از زمان آقای هاشمی ایرنا به یک خبرگزاری حکومتی تبدیل شد که وارد دعواهای سیاسی شد و البته امکاناتش هم گسترده‌تر شد. دفاتری در نیویورک و لندن و پاریس داشت ولی کیفیت خبرگزاری به افول رفت.

در زمان خاتمی، ایرنا باز سیاسی‌تر شد و تبدیل شد به یک مرکز سیاسی. یک خاطره‌ای را تعریف کنم که به صحبت‌های من ربط دارد. در زمستان سال ۸۴ جلسه‌ای در دانشکده علوم سیاسی و اقتصادی دانشگاه لندن اجرا شد. در ‌آنجا سخنران، نفر دوم سفارت اسرائیل بود که به دعوت دانشجویان یهودی آمده بود. او در صحبت‌های خود گفت: که در دولت آقای خاتمی ما گرفتاری داشتیم و دپارتمانی ایجاد کردیم برای پیدا کردن نقاط ضعف ایران و بین خطوط مسئولان ایرانی برای مچ‌گیری و به دام انداختن مسئولان ایرانی در مجامع بین‌المللی و افکار عمومی جهان، و اکنون از آقای احمدی‌نژاد تشکر می‌کنم که با آمدنشان این دپارتمان تعطیل شد. چون ایشان به اندازه‌ای گاف می‌دهد که ما دیگر نیازی به این دپارتمان نداریم. در زمان آقای احمدی‌نژاد، در ایرنا عملاً کار رسانه‌ای به کار تبلیغاتی تبدیل شد و در زمان آقای روحانی هم دیدم که دفاتر ایرنا در لندن به مخروبه‌ای تبدیل شده که برای آنها دنبال سرایدار می‌گشتند. پرس تی‌وی از ابتدا که کار خود را شروع کرد، به  «صدای بی‌صدایان» تبدیل شد. خواهر زن آقای«تونی بلر»، نخست‌وزیر اسبق انگلستان و جمعی از نمایندگان مجلس مجری برخی از برنامه‌های پرس تی‌وی بودند و رشدی معادل رشد الان «ایران اینترنشنال» داشت. در سال ۸۸، استفاده ابزاری و تبلیغاتی در جریان این سال و قبل از آن در جریان فتنه ۸۴، نقطه نزول این شبکه شروع شد. در سال ۸۸، شخصی که بارها و بارها برای رس تی‌وی فیلم ساخته بود و با وزارت اطلاعات همکاری داشت و پرونده حقوقی داشت، در تلویزیون پرس تی‌وی آمد و اعتراضاتش را پخش کردند و در نتیجه پرس تی‌وی از کانال لندن حذف شد، فعالیتش غیرقانونی شد و نزولش را به دست خودمان شروع کردیم. این استفاده ابزاری لحظه‌ای، یعنی نابود کردن و خودسوزی. الان پرس تی‌وی یک دفتر کوچک با دوکارمند در لندن دارد و اموالش را هم حراج کردند و بودنش ضرر است. یعنی رسانه‌ای که از نظر میزان رشد و درصد بیننده در دنیا مقام اول را پیدا کرده بود، به دست خودمان نابود کردیم. این دو مثال نشان می‌دهد درست است که شبکه‌های جهانی مدام علیه ما فعالیت دارند ولی ما بخت‌هایی داشتیم که در این رقابت، مقابله کنیم و آنها را از دست دادیم. در مقابل شبکه «الجزیره» را ببینید که چطور در دنیا اعتبار دارد و خبرنگارهای مطرح در آن کار می‌کنند. ما با یک جنگ رسانه‌ای مواجه‌ایم که در مقابل آن نه پول و نه درایت راهبردی داریم و نتیجه آن رویکردهای جدید بی ‌بی سی فارسی و ایران اینترنشنال شده است. پشتیبانی‌های منطقه‌ای و بین‌المللی در کنار تلاش گام به گام برای کسب اعتبار علیه ایران را من در این‌ها تجربه کرده و دیده‌ام.

خدادی: آقای آجرلو، من بیشتر می‌خواهم شما این زاویه را بررسی کنید که کارکرد رسانه‌های فارسی زبان در فضای افکار عمومی ما چیست، ماهیتش را بیشتر بررسی کنید.

آجرلو: به نظر من نسل جدید رسانه‌های فارسی زبان خارج از کشور، درون شکاف دولت- ملت در ایران زیست می‌کنند. ساختار دولت در ایران همیشه رانتی بوده یعنی نفت را می‌فروختند و پولش را تقسیم می‌کردند. در دوره‌ای این پول صرف توسعه می‌شد و در دوره‌‌ای دیگر، سمت سیاست‌های باز‌توزیعی رفت. از سال ۸۹ به بعد، ما در فروش نفت و آوردن پول نفت به داخل، مشکل داشتیم. اقتصاد هم ریشه تورم و نقدینگی و اشتغال است، اما من این را در حوزه فرهنگ و رسانه می‌خواهم بررسی کنم. طبیعتاً اقتصاد سیاسی بر رابطه میان دولت و ملت در ایران تأثیر گذاشته است. یعنی جمع جبری رشد اقتصادی در کشور در ۱۰ سال گذشته صفر است. از این زاویه فارغ از اینکه چه کسی رئیس‌جمهوری است، نهاد دولت به دلیل ماهیت نفتی تضعیف شده است. حدود چهار دهه بعد از جنگ، این فرصت بوده که وابستگی اقتصاد ایران به نفت کمتر شود که نشد. رسانه‌های خارجی درون این شکاف وارد شدند به ویژه از اوایل دهه ۹۰ و برخی مانند بی‌بی‌سی به صورت فرآیندی و با صبر و حوصله و برخی مانند ایران اینترنشنال به صورت پروژه‌ای وارد شدند. سطح دیگر، فرآیند یا پروژه‌های مداخله امنیتی  ـ سیاسی در ایران است. تقریباً مورد ایران از نظر مخالفان خارج از کشور، مثال‌زدنی و یگانه است. رسانه‌های خارج از کشور، بخشی از پروژه‌های امنیتی، سیاسی علیه ایران هستند و درون ایران هم تحولاتی اتفاق افتاده که این فضا را بیشتر به این‌ها داده است. می‌توان گفت به میزان پیچیده شدن جامعه، حکومت و محیط بین‌الملل، نسل جدید رسانه‌های خارجی هم پیچیده‌تر شده‌اند. اتفاق دیگر، بحران نمایندگی و چالش نمایندگی در سیاست است که از انتخابات ۹۸ شروع شد و در ۱۴۰۰ ادامه یافت. به این معنی که رابطه نیروهای سیاسی با نیروهای اجتماعی قطع شده است. در حوزه اصلاح‌طالبان این اتفاق افتاد و در سطح جریان راست خودش را به شکل دیگری بروز داد. این چالش نمایندگی سیاسی در سطح رسانه هم خودش را نشان داد.
در طول تاریخ صدساله ایران در برهه‌های مختلف شکاف دولت- ملت داشتیم و در زمان‌هایی مثل دهه ۶۰ این به کمترین مقدار رسیده است. در مورد رسانه‌های خارج از کشور، محور عملکرد این رسانه‌ها، قرار دادن ایران در وضعیت انقلابی بود. در این دوره شبکه و رسانه از واقعیت پیشی گرفته است. واقعیت را دستکاری می‌کند. یعنی واقعیت چیزی نیست، جز آن چیزی که رسانه می‌گوید. به همین دلیل آنچه در خیابان می‌گذرد با  آنچه در رسانه می‌گذرد، انطباق ندارد. این فاصله، فریبنده‌ است. رسانه‌های خارجی از قالب رسانه به کنشگری تبدیل شده‌اند و بازتاب دهنده ناآرامی نیستند بلکه بخشی از ناآرامی‌ هستند. به طرز عجیبی تشویق به خشونت و رادیکالیسم می‌کنند. رسانه‌ عامل تهییج به جنگ داخلی و خشونت شده است و حتی در این زمینه، جنگ شهری را آموزش می‌دهند. به همین دلیل در ناآرامی‌های اخیر، پدیده بازنمایی رسانه‌ای بسیار مهم است.

خدادی: طبیعتاً رسانه محل انتقال اطلاعات است و باید بستر تضارب آرا باشد. دنیای امروز، عصر انتخاب اطلاعات است. آن هم از نوع یک انتخاب هوشمند. من که کارم خبرخواندن است معتقدم در این جریانات اخیر چند اتفاق افتاده است. واقعیت اول این است که تقسیم کار رسانه‌ای صورت گرفته، که هر کدام از رسانه‌های خارجی فارسی زبان، از یک زاویه‌ای جریانات را پوشش می‌دهند. اتفاق دوم، تنوع سبک‌هاست یعنی سبک‌های ژورنال‌های تهییجی مورد استفاده است. مسأله بعدی، استفاده از «فیک نیوز» است، یعنی شما امروز می‌بینید که حتی «سی‌ ان ان» هم فیک نیوز می‌زند. تصویرسازی و روایت‌گری، مسأله دیگر است. بستر روایتگری هم به سمت هدایت‌گری است. ادبیاتی هم که به کار می‌گیرد، انگار مرکزی است که پیام می‌دهد، در واقع محل انتقال پیام نیست، خود پیام است. مسأله بعد، ضریب دادن به اقوام است. چه شده که رویکرد این رسانه‌ها به اینجا رسیده است؟ آیا این اصلاً کار رسانه‌ای است؟ آیا مدل مشابهی در بقیه کشورها دیده‌اید؟

تفرشی: در مورد اخبار، در یک دوره‌ای روزنامه‌های کیهان و اطلاعات رسانه‌هایی انحصاری بودند که به قول مرحوم آل احمد «دوقلوهای عصر» بودند. در آن شرایط مردم محکوم بودند اطلاعاتشان را از این رسانه‌ها بگیرند. من به خاطر دارم که اواخر دهه ۶۰، طرف قرارداد آرشیو ملی ایران بودم و به مسئولین سازمان اعتراض می‌کردیم که چرا ما به نشریات خارجی دسترسی نداریم. مسئول مربوطه با منت زیاد، یکسری روزنامه و نشریه سفارش داد که ربطی به کار ما و تاریخ نداشتند و این در حالی بود که روزنامه «ساندی‌تایمز» همان وقت در کشوی خانم مسؤول بین‌الملل بود و هر وقت دوست داشت آن را به ما می‌داد تا نگاهی به آن بیاندازیم و بلافاصله پس می‌گرفت. سال‌ها گذشت، من به انگلیس مهاجرت کردم و روزی به دوستم، استاد کاوه بیات زنگ زدم و گفتم امروز «ساندی‌تایمز» مطلبی درباره ایل قشقایی کار کرده و شما که درباره این ایل کار می‌کنی، بد نیست نگاهی به آن بیاندازی. او به من جواب داد که آن مطلب را صبح خوانده‌ام! این تفاوت دوره ما بود با دوره‌های بعدی. آقای شکوهی از روزنامه‌نگاران قدیمی تعریف می‌کرد که در دهه ۶۰ از او و برخی روزنامه‌نگاران دعوت کردند که در سمیناری یک هفته‌ای که در بهشهر و نکا برگزار می‌شد شرکت کنند؛ سمیناری که درباره بررسی خطرات احتمالی پیش روی ماهواره بود. او می‌گفت یک هفته هر روز برای ما جلسه گذاشتند تا با دلایل علمی، فنی، منطقی، فلسفی، ژئوپلیتیکی و از هر منظر دیگری که فکرش را بکنید، ثابت کنند که اساسا انتقال تصاویر رایگان ماهواره خانگی غیرممکن است و این توهمی بیش نیست و شما گول این شایعات را نخورید!
ببینید، جاده پیچیده ولی برخی از مسئولین رسانه‌ای ما نپیچیده‌اند! یعنی همچنان فکر می‌کنند که مردم محکوم‌اند و مجبورند که حرف ما را فقط گوش کنند واگر کسانی به رسانه‌های خارجی گوش می‌کنند، اولا همه مغرض و معاند هستند و ثانیا، کسانی هم که به اینها توجه می‌کنند، همه آدم‌های خارج از دین و انقلاب و اسلام هستند. ولی واقعیت‌های دیگری هم هستند که باید به آنها توجه کرد.

ما در دیپلماسی عمومی چهار تا لایه داریم. دیپلماسی عمومی در واقع فتح قلوب و اذهان مخاطب با راهکارهای دیپلماتیک غیرمتعارف است. برای اینکه منویات یک کشور، دولت یا حکومت در اذهان بنشیند، چهار لایه وجود دارد: لایه اول تأثیرگذاری بر سیاست‌ورزان کشورهای هدف است، لایه دوم تأثیرگذاری بر نخبگان آن کشورها است، اعم از دانشگاه‌ها، دانشگاهیان، اندیشکده‌ها، تحصیلکرده‌ها و غیره. لایه سوم تأثیرگذاری بر رسانه‌ها و تعامل بر رسانه‌های خارجی است و لایه چهارم تأثیرگذاری بر افکار عمومی است. تجربه من در ارتباط با اینها این است که هر وقت حرف‌های عجیب و شاز از دهان هر کدام از این چهار لایه شنیدم، کسانی بودند که بیشترشان ارتباط فیزیکی و مستقیمی با ایران نداشتند. کمتر پیش آمده است که کسی به‌طور رسمی وارد ایران شده و با ایران ارتباط داشته باشد و دیگاه‌هایش افراطی باشند. ما در این دوره طولانی در سال‌های بعد از جنگ، به دلایل مختلفی، با انگیزه‌های قابل درک ولی غیرقابل قبول، پای سیاستمداران خارجی را به ایران قطع کردیم، روابطمان با دنیا متزلزل بود، نخبگان دانشگاهی خارجی را هم به چشم جاسوس و مزدور دیدیم و ارتباطاتمان فقط با یک عده از آدم محدود که از ایران مورد تأیید بوده‌اند، برقرار بود. در برنامه‌های تلویزیونی مثلا با یک گاوچران در آریزونا به عنوان کارشناس سیاسی مصاحبه می‌کنند و یکی از ایران تأیید می‌کند و به آمریکا فحش می‌دهد و به عنوان نخبه معرفی می‌شود! بنابراین ما یارکشی کرده‌ایم و با کسانی که دوست داریم صحبت کرده‌ایم. صنعت توریسم ما وضعیت اسفناکی داشت و الان بدتر هم شده است و مردم عادی به ایران سفر نمی‌کنند. ارتباط رسانه‌های دنیا با ما قطع شده و خبرها را از ما نگرفته‌اند و مجبورند خبر را از کسانی بگیرند که علیه ما هستند؛ یعنی عمدتا از سازمان مجاهدین و اخیرا سلطنت‌طلب‌ها. نتیجه این می‌شود که سازمان مجاهدین خلق در ناآرامی‌های سال ۹۸ بیانیه داد که در ایران ۱۵۰۰ نفر کشته شده‌اند. رویترز این بیانیه را پردازش کرد و به نام خودش منتشر کرد و این آمار به فکت قطعی تبدیل و در تاریخ ثبت شد. حتی عفو بین‌الملل هم می‌گوید ۱۵۰۰ نفر کشته شده‌اند و منبعش رویترز است. از طرف دیگر، نماینده مجلس آمار آقازاده‌های که در آمریکا هستند را اعلام می‌کند و آنها را مزدور و جاسوس می‌نامد. آقای ترامپ خبر نماینده مجلس ایران را توییت می‌کند و این به فکت تبدیل می‌شود.

این یک بازی رسانه‌ای است که ما در آن عقب افتاده‌ایم چون امروز رسانه‌های ایران از بیرون دیده و شنیده نمی‌شوند زیرا اعتبار و اعتماد را از دست داده‌اند. نتیجه این می‌شود که در ناآرامی‌های اخیر، عده زیادی از نوجوانان ایرانی به خیابان آمده‌اند، مطالبات برحقی دارند، ولی رسانه‌های خارج از کشور، با پول سازمانی که در طول تاریخ دنیا بیشترین پول را از قدرت‌های ضدکشورشان گرفته‌اند، می‌توانند به جریان‌های سالم و پاک جهت داده و آن را تغییر دهند. آیا ما می‌توانیم مطالبات برحق جوانان را نادیده بگیریم؟ نه. آیا می‌توانم توطئه‌های خارجی را نادیده بگیریم؟ نه. چرا این اتفاقات افتاده است؟ زیرا ما نتوانستیم در جریان ارتباط گیری با سیاست‌ورزان، نخبگان و رسانه‌ها و افکار عمومی دنیا، برای خودمان جایی داشته باشیم. حرف ما شنیده نمی‌شود زیرا ما به دست خودمان، رسانه‌های بین‌المللی خود را تقلیل درجه داده‌ایم و در عرصه رسانه‌های بین‌المللی جهانی هیچ جایی نداریم. یک مثال بزنم: در ایران بیش از صد مؤسسه پژوهشی درباره جنگ ایران و عراق داریم. اگر در سایت آمازون یا کتابخانه کنگره آمریکا یا کتابخانه کنگره بریتانیا جستجو کنیم، حتی یکی از این کتاب‌ها را دراین مراکز پیدا نمی‌کنیم و هیچ‌کدامشان در عرصه بین‌المللی دیده و خوانده نمی‌شوند. تاریخ جنگ ما را اسرائیلی‌ها، عرب‌ها، ترک‌ها، آمریکایی‌ها و اروپایی‌ها می‌نویسند و در دانشگاه‌های دنیا تدریس می‌کنند و تاریخ‌نگاری تحلیلی جنگ را هم انجام می‌دهند. ولی ما در داخل کشور، یقه امثال حسین علایی را می‌گیریم و صدای آنها را خفه می‌کنیم تا انتقاد نکنند، به خیال خودمان در داخل فاتح هستیم ولی در دنیا عرصه را به تاریخ‌نگاری‌ها و راست و دروغ‌های دیگران باخته‌ایم. شما دریچه را در داخل می‌بندی، اما امکان بستن دریچه را در خارج نداری و آن فرد خارجی کار خودش را انجام می‌دهد. ما در داخل عده‌ای را کنترل می‌کنیم ولی در خارج، همه چیز را از دست می‌دهیم. ما تصور می‌کنیم که دنیا، دنیای اخلاق و وجدان و مرام و معرفت است و مجبور است حق را به ما بدهد و دشمنان ما مزخرف می‌گویند و حق بر باطل پیروز است و لازم نیست ما کاری انجام دهیم. اگر هم زمانی تلاش‌هایی در قالب ایرنا و پرس‌تی‌وی داشته‌ایم، خودمان، به‌دست خودمان آنها را نابود کرد‌ایم و معدود افرادی که در اندیشکده‌های بین‌المللی با ما کار می‌کردند را به عنوان جاسوس و مزدور دستگیر کرده‌ایم و هیچ کسی جرأت نمی‌کند به ایران نزدیک شود. ما در دنیا تنها هستیم و بخشی از این تنهایی، خودخواسته است. در عرصه رسانه‌ای، تنهاتر هم هستیم. مثلا خبرنگار ارشد اکونومیست در ایران که همه مطالب این روزنامه را درباره ایران می‌نویسد، تنها آدمی در رسانه‌های بین‌المللی بود که مطالب مثبت و واقع‌گرایانه درباره ایران می‌نوشتف با خود ما مرتب صحبت می‌کرد، به ایران سفر می‌کرد و مدام با مقامات ایرانی ارتباط داشت ولی در ایران آن‌چنان بلایی سرش آوردند که یک ماه در هتل حبس بود و سپس از ایران فرار کرد و از همان موقع، شروع کرد به بد و بیراه گفتن به ایران! ما در این وقایع مقصریم. در عرصه رسانه‌ای یارکشی وجود دارد. شما چند تا اندیشکده در دنیا دارید؟ آمریکایی‌ها در اروپا اندیشکده دارند، عرب‌ها دارند، ترک‌ها دارند، اسرائیلی‌ها دارند، برزیلی‌ها دارند… ایران اساسا نه‌تنها اندیشکده بومی در دنیا ندارد، بلکه هر ایرانی هم که وارد این محافل می‌شود، حتی اگر از روی جاه‌طلبی رفته باشد، سریع او را جاسوس می‌نامیم و اگر به ایران بیاید، دستگیرش می‌کنیم. ما در اندیشکده‌های دنیا که تصویرسازی و تصمیم‌سازی برای دنیا می‌کنند، جایی نداریم. رسانه‌ها و خبرنگارهای ما را در این محافل راه نمی‌دهند. من در زمان دانشجویی هفته‌ای ده تا جلسه در اندیشکده‌ها می‌رفتم ولی الان همکار رسانه‌ای شما در ایرنا که در لندن مستقر است، صورت جلسه‌نویس سفارت شده است که یک بچه ۱۵ ساله در تهران هم می‌تواند این کار را انجام دهد. اساسا وجود رسانه‌های ایران در دنیا، به‌ویژه در اروپا، زیر صفر است؛ یعنی تأثیر منفی دارد. نتیجه این می‌شود که وقتی عرصه رسانه‌ای نمی‌توانیم رقابت کنیم، سراغ تخریب می‌رویم. مثلا به تجربه شخصی خودم اشاره می‌کنم: تونی بلر در نشست سالانه مهمانی شهردار منطقه سیتی لندن، طی یک سخنرانی گفت «ما مناقشات و چالش‌های زیادی با ایران و سوریه داریم. ولی به هیچ وجه نمی‌توانیم این دو کشور را از معادلات خاورمیانه حذف کنیم؛ برعکس، خوشمان بیاید یا نه، هرکاری که بخواهیم انجام دهیم، باید از این دو کشور کمک بگیریم.» معمولا این نطق‌های رسمی را چند ساعت قبل به رسانه‌ها می‌دهند تا آنها بر اساس آن، تحلیل و سرمقاله بنویسند. صبح روز بعد، آقای کان کاکلین، دبیر سرویس امنیتی وقت «دیلی تلگراف» که بسیار ضدایران است، با کمک همکارانش یک مقاله در دیلی تلگراف نوشتند و گفتند «ایران به زودی رهبری القاعده در دنیا را در دست خواهد گرفت، محمود احمدی‌نژاد به زودی جانشین بن‌لادن می‌شود.» سفارت ایران اینها را دید و یک هفته بعد اعتراض و تکذیب کرد. کاری که من کردم این بود که ۵۱ مقاله کاکلین را استخراج کردم و دریافتم که تمامی مطالبش، به جز یکی از آنها، بدون منبع قابل ردیابی است. تنها منبعی که به آن اشاره کرده بود، سازمان مجاهدین بود. این آدمی است که در اروپا و آمریکا و در کثیف‌ترین فعالیت‌های ضدایرانی فعالیت و اعتبار دارد. او اعتبارش را کسب کرده و هر روز مطلب منتشر می‌کند و همین الان هم سر مسأله ایران، مسأله جام جهانی و غیره، هر روز مقاله می‌نویسد. ما در این عرصه حضور نداریم؛ با اندیشکده‌ها و با سیاستمداران تعامل نداریم، افکار عمومی را در سراسر دنیا نمی‌شناسیم و با رسانه‌ها هم تقابل داریم ولی انتظار داریم که در این عرصه برنده باشیم! این نشدنی است. یکی ازمدیران ایرنا زمانی به من گفت «ما در لندن آمده‌ایم و در استادیوم ومبلی، تیله‌بازی می‌کنیم!» ما در بازی فتح قلوب و اذهان باخته‌ایم. ایرانی‌هایی که وارد اندیشکده‌ها می‌شوند را جاسوس می‌دانیم و خارجی‌ها را مزدور و حقوق‌بگیر قلمداد می‌کنیم، تعاملی هم نداریم و با کنترل فیزیکی همه چیز، کاری می‌کنیم که راه‌های غیرمتعارف باز شود و در نتیجه، راه برای مثلا سازمان مجاهدین که در این دوره طولانی با تلاش‌های ملی و بین‌اللملی و رسانه‌ای منزوی شده بود، الان دوباره فعال شده است. چرا این اتفاق افتاده است؟ شما مطالبات جوانان را نشنیدید، مسأله شفافیت، نظارت و حسابرسی را نادیده گرفتید، فرصت برابر را از بچه‌ها گرفتید و نتیجه آن شد که آن حس تعلق و وفاداری از بین رفت. رویکرد به دشمن قابل‌قبول نیست، ولی قابل درک است. باید آن را بفهمیم و آسیب‌شناسی کنیم. تصور ما این است که ما نباید تغییر کنیم ولی دنیا باید تغییر کند و خود را با ما تطبیق دهد. چنین چیزی اتفاق نمی‌افتد.
آخرین نکته من این است که در عرصه رسانه‌ای وقتی با پدیده‌هایی مثل تغییر رویکرد بی‌بی‌سی فارسی نسبت به چند سال پیش مواجه می‌شویم، باید واکاوی کنیم که چرا این اتفاق افتاد. همان‌طور که عرض کردم، بی‌بی‌سی فارسی از سال ۱۹۴۰ تجربه‌ای در رابطه با براندازی دولت ایران و آغاز اشغال ایران را دارد که اسنادش هم منتشر شد. و در زمان شاه هم بیشترین مناقشات و انگلیس بر سر بی‌بی‌سی فارسی بود. در ۱۹۷۵، محمدرضا شاه به دلیل برنامه مستند «پانوراما» علیه شاه و حقوق بشر، کل دفتر بی‌بی‌سی را در تهران به مدت یک سال تعطیل کرد. دفتر بی‌بی‌سی در تهران تا سال ۸۸ باز بود. در زمان انقلاب هم این افسانه حمایت بی‌بی‌سی از انقلاب ایران آ‌ن‌قدر رایج شد که در تاریخ‌نویسی جمهوری اسلامی هم حتی آمده است. اتفاقی که افتاد این است که بعد از دوره‌ای از ۸۸ به بعد، می‌بینید تعداد زیادی از بچه‌هایی که در ایران روزنامه‌نگار بودند، از کشور خارج شدند، اندکی از آنها در «صدای آمریکا» و بسیاری در ‌بی‌بی‌سی استخدام شدند. بعضا من با این افراد آشنایی داشتم. روزگاری بعضی از اینها با ایران مناسبات خوبی داشتند یا بی‌طرف بودند. حتی بعضا این شائبه وجود داشت که حکومت ایران در بی‌بی‌سی نفوذی دارد و خود انگلیسی‌ها، دو مورد را در این زمینه ثابت کردند. وقتی شرایط زندگی برای خانواده‌های این افراد در ایران سخت شد، آنها به دلیل لغراض شخصی، تند شدند. ما قانونی داریم که در زمان رضاشاه تصویب شد و می‌گوید هر ایرانی که می‌خواهد تابعیت خارجی بگیرد، باید تابعیت ایرانی‌اش را پس بدهد، اموالش را بفروشد و اگر نفروخت، دولت مصوبه دارد که می‌تواند بر اساس آن اموال این فرد را حراج کند. الان ما بین ۶ تا ۱۰ میلیون ایرانی در خارج از کشور داریم که دو سوم آنها، پاسپورت خارجی دارند و این قانون را درمورد هیچ‌کدامشان اجرا نمی‌کنیم ولی درباره کارکنان بی‌بی‌سی اجرا می‌کنیم. نتیجه اینکه آن افرادی که بی‌طرف بوده یا حتی متهم به طرفداری از ایران بودند، به دلایل شخصی و خانوادگی، در مقابل نظام قرار گرفتند. در نتیجه سازمان نظارت بر رسانه‌های بریتانیا، عملا دخالتش را از بی‌بی‌سی برداشت و قانون ضد تروریسم بریتانیا که تشویق به خشونت و تروریسم را منع می‌کند، در رابطه با بی‌بی‌سی چشمش را می‌بندد و منشور بی‌طرفی بی‌بی‌سی که در هر برنامه حتما باید از هر دو دیدگاه نماینده‌ای حاضر باشد، عملا وجود خارجی ندارد یا اگر وجود داشته باشد، دو نفر یکجور حرف می‌زنند. بخشی از این مربوط به دشمنی دولت بریتانیا، کارکنان بی‌بی‌سی است و بخش دیگر، به عملکرد داخلی ما برمی‌گردد.
ایران‌اینترنشنال داستان متفاوتی دارد. این رسانه سه تا بنیانگذار خبرنگار داشته که هر سه در ایران سابقه داشتند. مؤسس اجرایی ایران اینترنشنال، شرکت دی‌ام‌ای مدیا بود که صاحبش آقایی به نام راب بینن است. این آقا، بزرگترین رسانه‌ساز در اروپا است. صاحب اصلی این رسانه هم آقای عبدالرحمن راشد است که در ابتدا بیشتر جناح معتدل سعودی پشتش بودند ولی بعدها تندتر شد.

آجرلو: در انقلاب مارکسیستی بحثی مطرح است تحت عنوان «انقلابیون حرفه‌ای» که افرادی هستند که انقلاب را به عنوان کاتالیزور تسریع می‌کنند. رسانه‌های فارسی‌زبان خارجی نقش انقلابیون حرفه‌ای را برای خود انتخاب کرده بودند. این نسل جدید از رسانه‌ها، بعد از ترامپ، به شدت خشونت‌طلب شدند. این رسانه‌ها درتعامل با شبکه‌های اجتماعی قرار دارند. شبکه‌های اجتماعی، توزیع‌کننده محتوای همان رسانه‌ها شدند و انتشار محتواها را تسریع می‌کنند. این شبکه‌ها، اول نیاز کاذب و بعد آگاهی کاذب تولید می‌کنند. این شکل از شبکه‌های اجتماعی، در خلأ رسانه‌های خبری معتبر داخلی، خیلی مسأله مهمی است. شما در این شبکه‌ها آگاهی کاذب دریافت می‌کنید و حتی اگر رسانه داخلی محتوای خوب تولید کند، چون زمین رقابت عوض شده است، امکان رقابت ندارد. متأسفانه ما می‌خواهیم تمام مسئولیت‌های نهادها را بر عهده رسانه بگذاریم که بسیار خطرناک است. شما نمی‌توانید ناکارآمدی و حل نشدن مسائل اقتصادی و معیشتی را بر رسانه بار کنید. رسانه می‌تواند طرح موضوع و گفتگو کند ولی نمی‌تواند مشکلات اقتصادی مردم را حل کند. من می‌خواهم بگویم پاسخ مسأله فاصله بین دولت و ملت و کاهش سرمایه اجتماعی، از رسانه نمی‌گذرد، از کارآمدی می‌گذرد. اگر رسانه را جای سیاست، جامعه‌‌شناسی و فرهنگ قرار دهید، در نهایت آن را نابود می‌کنید. مسأله اصلی سیاست است؛ سیاست به معنای قابلیت حل منازعه، تصمیم‌گیری، تدبیر امور و معیشت مردم و هر تعریف دیگری که از آن داریم. مسأله ما، بیشتر از آنچه رسانه باشد، کارآمدی است. ۱۰ سال پیش، جمع جبری رشد اقتصادی ما صفر بوده است. این را رسانه چطور می‌خواهد حل کند؟ دلار در طی ۱۲ سال، ۳ یا چهار برابر شده است. این واقعیت موجود است. رسانه چه کاری می‌تواند انجام دهد؟ مسأله تورم، یک مسأله ریشه‌ای در کشور است که همواره وجود داشته است. پاسخ مسائل محیط زیستی، مسأله آب، اقلیم، تورم، اشتغال و…همه در سطح سیاست و جامعه‌شناسی است نه در رسانه. اگر نهادهای واسط بین جامعه و دولت را تضعیف کنیم، سرخوردگی به‌وجود می‌آید. مسأله مهم‌تر، صدا و سیماست. چیزی که مرا واقعا نگران می‌کند، افت مخاطب صدا و سیماست. در همین ده سال اخیر، آیا بروکراسی صدا و سیما کوچک شده است؟ خیر. آیا درآمدهای این نهاد در سطح تجاری و بازرگانی کم شده است؟ به نظر من به نسبت جاهای دیگر، نه، اما به شدت کیفیت رسانه‌ای پایین آمده است. در یک سال گذشته، در موضوع سیاسی اصلاحی در صدا و سیما ندیدیم . در سطح سرگرمی، این نهاد به شدت دچار بحران است. پلتفرم‌های داخلی مثل فیلیمو، نماوا، و غیره، رقابت را از صدا و سیما برده‌اند. این نهاد می‌توانست از خیلی سال قبل، تولید را به بخش خصوصی واگذار کند و خودش فقط نظارت داشته باد. ما امروز با یک نسل جدید دهه هشتادی مواجهیم که نمی‌توانیم با آنها صحبت کنیم. آنها گوشی برای شنیدن ندارند و ما هم تلاش نمی‌کنیم که صدایمان را به گوش این بچه‌ها برسانیم. بخشی از این برمی‌گردد به کیفیت آدم‌هایی که صدا و سیما را اداره می‌کنند. مثلا در دهه اخیر، کیفیت آدم‌ها در صدا و سیما نزول پیدا کرده است. وقتی کیفیت افراد در رسانه‌ای که قرار است با عموم جامعه حرف بزند پایین بیاید، خلاقیت از بین می‌رود. در نتیجه اولین واکنش صدا و سیما در مواجهه با واقعیت، سکوت است. این در حالی است که رقیب خارجی سکوت نمی‌کند، شبکه‌های اجتماعی هم همینطور. لذا صدا و سیما مجبور می‌شود واکنش نشان دهد و همه ما می‌دانیم که تأثیر واکنش از کنش بسیار کمتر است. این مشکل صدا و سیما است. دفاتر خارجی صدا و سیمای ما الان چه کاری انجام می‌دهند؟ به نظر من هر کدام از آنها می‌توانند حداقل نصف «منو تو» و بی‌بی‌سی کا رکنند. می‌توان زیرساخت‌های آنها را از نظر اقتصادی و نیروی انسانی تقویت کرد، ولی چرا این اتفاق نمی‌افتد؟ زیرا یک بروکراسی عظیمی در صدا و سیما وجود دارد که خود مدیران هم از پس آن برنمی‌آیند و مشغول سامان دادن به آن بروکراسی هستند و حوزه‌های کیفی و محتوایی کنارگذاشته شده‌اند.
من چند سال است که با همین دهه هشتادی‌ها مواجه هستم. ما کجا را برای آنها فراهم کردیم که بتوانند حرف بزنند؟ حداقل باید نهاد دانشگاه را برای آنها تقویت کنیم. من در این ایام فضا را باز کردم تا آنها حرف بزنند و دیدم که واقعا حرف عجیبی نمی‌زنند. خلاصه حرفشان این است که ما باید به رسمیت شناخته شویم، صدای ما باید شنیده شود. این دهه هشتادی‌ها، فرزند شبکه اجتماعی هستند و دنیا آنجا برایشان ترسیم شده و شناختشان از آنجا به‌دست آمده است. شکاف نسلی از این منظر واقعیت دارد که ارزش‌ها و باورهای آنها، با ارزش‌ها و باورهای ما متفاوت است. این نسل مسأله چشم‌انداز دارد. از یک طرف تصاویر اتوپیایی غیرواقعی از جاب اپوزوسیون‌ها دریافت می‌کند و از طرف دیگر، ما در حل مسأله مشکل داریم و خیلی از مسائلمان، مثل مشکل آب در خوزستان، گرد و غبار، حمل و نقل عمومی و … را حل نمی‌کنیم. لذا برای این نسل مسأله چشم‌انداز به‌وجود می‌آید. ما بخشی از این مشکل را در رسانه می‌توانیم حل کنیم ولی عمده آن، باید در سطح اجرایی، دولت، کارآمدی و مجلس حل شود.
در این دوره رسانه‌های خارج از کشور بر بحث نمادسازی بسیار متمرکز بودند. این شکل از نمادسازی را در ناآرامی‌های ۹۸ ندیدیم.

تفرشی: مسأله حذف نیروهای میانجی و واسطه، موضوعی است که الان آشکارتر شده است. من معتقدم باید دیدگاه‌های مختلف را شنید. از این منظر، وقتی می‌بینید که مثلا آقای لاریجانی یا آقای ظریف تحریم می‌شوند، این تحریم‌ها کاملا هدفمند و هوشمندانه است نه اتفاقی. ما صداهای میانه را خفه کردیم و درها را برای کسانی که تمامیت‌خواه هستند و می‌خواهند با روش‌های رضاشاهی مشکلات را حل کنند، باز گذاشتیم. از طرف دیگر، بستر برای اپوزوسیون برانداز وابسته به خارج فراهم شده است. یعنی این وسط هم طبقه متوسط جدید از بین رفته و هم کسانی که صداهای میانه‌ای بودند و می‌توانستند برخلاف کسانی که سیاهی و ناامیدی را در کشور منتشر می‌کنند، تولید و توزیع امید داشته باشند. در نتیجه این صداها شنیده نمی‌شود و اگر شنیده شود هم به سرعت، با وصف‌های مثل «ماله‌کش» و «وسط‌باز» و … تحقیر می‌شود. نمونه بارز این صداها که شنیده نشد، نامه مهم و تاریخی آقای حجتی کرمانی به رهبر انقلاب است. ما از این دست تجربه‌ها در طول تاریخ داشته‌ایم. در همه دولت‌های بالنده، مشاورینی بودند که صدایی داشتند، مشاوره می‌دادند، نقد می‌کردند و هشدار می‌دادند. هیچ حکومتی در طول تاریخ ایران، به نسبت جمعیت، به اندازه جمهوری اسلامی مشاور نداشت ولی این مشاوران، اکثرا بر اثر تجربه و سیلی روزگار، یاد گرفتند که چیزی نگویند که رئیس مکدر شود. در واقع، ما یک نسل پرجمعیتی از مشاورانی را تربیت کردیم که اینها مباشر هستند و این مباشران، در شرایط عادی و ثبات، بسیار آدم‌های نازنین و دوست‌داشتنی هستند ولی در شرایط بحران، هیچ کاری از دستشان برنمی‌آید و آن منتقدانی نیستند که بتوانند جامعه را نجات دهند.
نکته دیگر اینکه، در سیستم کنونی دانشگاهی ایران بسیاری از استادان ما دزدان مقالات خارجی هستند، و اکثرشان اگر به دانشگاه‌های بین‌المللی بروند، حتما به خاطر رزومه‌های قلابی و دزدی علمی اخراج می‌شوند و این ربطی به دولت خاتمی و رئیسی و غیره ندارد بلکه معضل فرهنگی ماست. این سیستم، نخبه‌پرور نیست، به‌ویژه در زمانی که نخبه‌پروری در جامعه ما، به ویژه در رشته های علوم انسانی، در حال مرگ است. ما یک استاد علوم سیاسی داشتیم، آقای دکتر حسین بشیریه به دانشگاه سیراکیوز در آمریکا رفت، یک ترم درس داد و برای ترم دوم برگشت ایران که کارشرا درست کند و به آمریکا برگردد. در دانشگاه سیراکیوز هنوز استخدام نشده بود ولی دانشگاه تهران او را اخراج کرد و ممنوع‌الخروج شد. ولی دانشگاه سیراکیوز، تا زمانی که دکتر بشیری ممنوع‌الخروج بود، هزینه زندگی او را پرداخت کرد. همین باعث شد که وقتی به آمریکا برگشت، به دانشگاه دیگر نرفت و هنوز هم همانجا تدریس می‌کند . ما وقتی چنین رفتاری با نخبگانمان می‌کنیم، توقع نداشته باشیم که بتوانیم جلوی فرار مغزها، رفتن به رسانه‌های بیگانه و معاند شدن را بگیریم. تا وقتی این ساز و کار هست، توقع نداشته باشیم مردم احساس تعلق داشته باشند.

آجرلو: فکر می‌کنم سلبریتی‌ها به عنوان رسانه‌های فردی، عملکرد پوپولیستی داشتند زیرا می‌توانستند در عین بیان نقد یا اعتراض، دعوت به آرامش بکنند. سلبریتی‌ای که یک ماه بعد از اعتراضش، متن پشیمانی منتشر می‌کند، صلاحیت کار سیاسی ندارد. سلبریتی‌ها، می‌توانند کنشگری اجتماعی داشته باشند اما از صلاحیت سیاسی برخوردار نیستند. نکته دیگر اینکه، درباره نیاز به آرایش جدید در رسانه‌ها است. با آرایش گذشته نمی‌توان در این صحنه منازعه وارد شد.
تفرشی: درشت‌نمایی سلبریتی‌ها در همه دنیا هست ولی در ایران، بخشی از این موضوع، خودخواسته است. شما وقتی ۸ سال به یک سلبریتی تریبون می‌دهید تا دولت مستقر را مسخره کند، نباید از اینکه الان با تغییر موضع دارد انتقاد می‌کند، ناراحت بشوید. این پرورده خود شماست. شما وقتی به چماقدار چماق می‌دهید تا بر سر دشمنتان بکوید، کارتان پیش می‌رود ولی نمی‌توانید چماق را از او بگیرید. از طرف دیگر هم، شما مداح‌ها را دارید. نمی‌شود دهان سلبریتی را بست ولی دهان مداح را باز گذاشت.

استاندار گلستان گفت: توجه جدی به حمایت همه جانبه از خانواده و جوانی جمعیت نیاز ضروری استان است و باید موانع پیش‌رو آن با ارائه خدمات در جامعه برطرف شود.

در گلستان موانع اجرای قانون خانواده و جوانی جمعیت برطرف شود

علی‌محمد زنگانه در نشست حمایت از خانواده و جوانی جمعیت گلستان، افزود: قانون حمایت از خانواده و جوانی جمعیت ۱۷ سال قبل نوشته شده اما قبل از شروع فعالیت دولت سیزدهم به خوبی اجرا نمی‌شد.

وی همچنین بر ضرورت هدفگذاری دستگاه‌ها برای ارائه خدمات بهتر در حوزه حمایت از خانواده و جوانی جمعیت تاکید کرد.
استاندار گلستان افزود: طراحی برنامه از محل بودجه عمومی جواب نمی‌دهد چون این اعتبارات دارای محدودیت است و باید از سایر ظرفیت‌های در اختیار به خوبی استفاده کرد.
زنگانه با اشاره به این که ترویج جوانی جمعیت کار سختی است، گفت: برای گسترش و نهادینه کردن این فرهنگ در جامعه، طراحی، جذابیت و تشکیل کمپین ضروری است.
مدیرکل دفتر امور زنان و خانواده استانداری گلستان هم در این جلسه گفت: حل موانع پرداخت وام ازدواج به جوانان متقاضی در بانک‌های استان ضروری است چرا که حدود ۳۰ درصد از متقاضیان با ایجاد موانع از دریافت وام منصرف شدند.
آزاده رجبی افزود: در ۶ ماه نخست امسال ۲۷ هزار نفر برای دریافت وام ازدواج به بانک‌های عامل معرفی شدند.
وی ادامه داد: برخی از مراجعه کنندگان دریافت وام ازدواج در گلستان با تاخیر چندین ماهه این تسهیلات را دریافت می‌کنند که بررسی علت تاخیر در پرداخت وام از سوی بانک‌ها ضروری است.
وی بر رفع موانع ارائه وام فرزندآوری، پیگیری اختصاص ۳۰ درصد اعتبارات تشکل‌های مردم نهاد با همکاری دستگاه‌های اجرایی مرتبط برای تخصیص، جمع‌آوری آمار مهاجرت هم استانی‌ها به خارج از کشور و شتاب در تهیه اطلس جمعیتی استان و سرمایه‌گذاری در حوزه ترویج فرهنگ ازداوج آسان و ساده زیستی تاکید کرد.
به گفته وی ۳۸ دستگاه وظیفه مندی در حوزه حمایت از خانواده و جوانی جمعیت دارد تا چالشهای این حوزه را رفع کنند.
سرپرست معاونت امور جوانان اداره کل ورزش و جوانان گلستان هم گفت:۱۰ میلیارد ریال اعتبار در قالب « قرارگاه آمنه» برای رفع مداخلات در حوزه ازدواج و پیشگیری از طلاق مصوبه از وزراتخانه برای جذب گرفته شد.
حامد ملاحسنی افزود: پیگیری اجرای طرح مزبور با همکاری جهاددانشگاهی در پنج نقطه فرهنگی گرگان در قالب پنج پایگاه شناسایی و اطلاع رسانی شده است.
وی بر راه‌اندازی کمیته سامانه ازدواج برای شتاب در فرهنگ‌سازی ازدواج و حل مشکلات فراروی جوانان، حمایت بیشتر در راه‌اندازی مراکز مشاوره از طریق فرمانداران در اختصاص مکان فعالیت، راه‌اندازی کانون‌های واسطه‌گری ازدواج توسط سازمان تبلیغات اسلامی و تسریع در شناسایی تشکل‌های مردم نهاد با ایجاد بانک اطلاعات در حوزه ازدواج تاکید کرد.
ملاحسنی همچنین از میزبانی گلستان برای تربیت مربی حدیث زندگی خبرداد و خواستار هم افزایی بیشتر دستگاههای مرتبط در عملیاتی شدن این طرح در استان در آینده نزدیک شد.
مدیرکل راه و شهرسازی گلستان هم گفت: هزار و ۵۰۰ نفر برای دریافت مسکن در قالب حمایت از خانواده و جوانی جمعیت در استان ثبت نام کردند و پالایش افراد واجد شرایط دریافت تسهیلات در این حوزه از ۱۵ روز قبل آغاز شد.
مهدی ملک افزود: تاکنون ۳۰ درصد از افراد متقاضی این طرح مورد پالایش قرار گرفتند.
وی خواستار تامین زمین برای ساخت مسکن جمعیت واجد شرایط در این طرح در گلستان شد.

نکته قابل تامل بازار کسب و کار از این نشست
یک اشتغال و درآمدزایی را برای جوانان مهیا کنید
دوم قانون تسهیل ازدواج جوانان

قانون تسهیل ازدواج جوانان که نظرتان در ذیل به آن جلب می کنم

ماده ۱ – به منظور توانمند سازی جوانان برای تشکیل خانواده، دولت مکلف است صندوق
اندوخته ازدواج جوانان را ایجاد نماید. اساسنامه صندوق شامل ماهیت صندوق، منابع مالی، ارکان، شرح وظایف صندوق و نحوه عضویت در آن ظرف سه ماه از تصویب این قانون توسط دولت تهیه و جهت تصویب به مجلس شورای اسلامی ارائه میشود.
ماده ۲ – دولت مکلف است علاوه بر استفاده از منابع بودجه سنواتی پیش بینی شده، از محل «صندوق اندوخته ازدواج جوانان» به مزدوجین نیازمند به اجاره مسکن، حسب تشخیص کمیته سامان ازدواج با توجه به امکانات صندوق، وام ودیعه مسکن پرداخت کند.
ماده ۳ – با تأکید بر روشهای انبوه سازی، کوچک سازی، ارزان سازی و استفاده از روشهای نوین ساخت در امر مسکن، دولت مکلف است علاوه بر بهره مندی از تسهیلات متداول و رایج فعلی (انبوه سازی و اجاره به شرط تملیک) از طریق نهادهای عمومی نظیر شهرداری و اوقاف و امور خیریه و با بهره گیری از همکاری و امکانات وزارت مسکن و شهر سازی و بنیاد مسکن انقلاب اسلامی و استفاده از زمینهای دولتی یا زمینهای
اهدایی خیرین، واحدهای ساختمانی به عنوان «مسکن موقت» احداث کرده و آنها را در اختیار زوجهای جوان با اجاره مناسب قرار دهد. مدت استفاده هر زوج متقاضی از این واحدها حد اکثر سه سال است.
ماده ۴ – الف – کلیه دستگاههای دولتی، نهادهای عمومی و شهرداریهای دارای تسهیلات رفاهی، فرهنگسرا و تالار، باشگاه و اردوگاه موظفند با هماهنگی کمیته سامان ازدواج، فضاهای مذکور را برای برگزاری جشن و مراسم ازدواج در اختیار زوجهای واجد شرایط قرار دهند.
ب – به هر یک از خانواده‌های جوان عضو صندوق که هیچیک از زوجین اشتغال به کار یا
منبع درآمدی نداشته باشند، حد اکثر تا مدت دو سال پس از تاریخ ازدواج مبلغی به عنوان کمک هزینه زندگی به صورت قرض‌الحسنه پرداخت میگردد.
سقف مبلغ مذکور را کمیته سامان ازدواج متناسب با سرمایه صندوق تعیین خواهد نمود.
ماده ۵ – دولت مکلف است به منظور تکریم و ترویج سنت حسنه نبوی ازدواج، فرهنگ سازی
و ترویج الگوهای مطلوب، با استفاده از امکانات رسانه ملی و دستگاههای فرهنگی و آموزشی اقدامات ذیل را انجام دهد:
الف – تصحیح باورها و آداب و رسوم مانع و مزاحم ازدواج جوانان در مناطق کشور.
ب – تشویق جوانان و خانواده‌ها به برپایی جشنهای گروهی و کاهش هزینه‌های تشریفات
مراسم ازدواج.
ج – روز اول ذی‌الحجه (روز ازدواج امیرالمؤمنین «ع» و فاطه زهرا «س») به عنوان روز ازدواج جوانان نامگذاری شود.
د – طرح مباحث مربوط به چگونگی تشکیل خانواده و روشها و آداب همسر گزینی و ازدواج
آسان و شرعی از طریق رسانه‌های گروهی، صدا و سیما، کتب درسی مقطع متوسطه (سال سوم
و پیش دانشگاهی) و آموزش عالی.
ماده ۶ – دولت موظف است به منظور سامان فعالیتهای ازدواج در استانها و نظارت بر روند اجرایی این قانون در کلیه فرمانداریها، کمیته سامان ازدواج متشکل از فرماندار، امام جمعه شهر و رئیس شورای شهر تشکیل دهد.
تبصره ۱ – این کمیته حسب مورد میتواند از شخصیتهای حقیقی و حقوقی جهت شرکت درجلسات و تصمیم گیریهای ذی‌ربط دعوت به عمل آورد.
تبصره ۲ – کلیه دستگاههای ذی‌ربط موظف به همکاری با این کمیته هستند.
تبصره ۳ – استانداران موظفند پس از دریافت گزارش اقدامات کمیته‌ها، نتیجه را از طریق دولت به تفکیک هر استان به صورت سالانه به کمیسیون فرهنگی مجلس شورای اسلامی گزارش کنند.
ماده ۷ – به منظور رفع موانعی که باعث تأخیر ازدواج میگردد و تشویق و ترغیب جوانان به ازدواج و تشکیل خانواده، وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح مکلف است پس از موافقت فرمانده کل نیروهای مسلح اقدامات ذیل را انجام دهد:
الف – تعیین محل خدمت سربازان متأهل در نزدیکترین پادگان و مرکز نظامی محل سکونت.
ب – پرداخت مستمری به میزان حد اقل دو برابر سربازان مجرد به سربازان متأهل که میزان افزایش مستمری متأهلین از محل صندوق اندوخته ازدواج جوانان تأمین میگردد.
ماده ۸ – دولت موظف است طرح جامع آموزش و مشاوره قبل و بعد از ازدواج مشتمل بر
برنامه‌های: مشاوره برای همسریابی، تشکیل خانواده، آماده سازی زوجهای جوان برای آغاز زندگی مشترک، آشنایی با حقوق خانوادگی و اخلاق همسر داری و آمادگی برای داشتن فرزند را تهیه و ظرف سه ماه پس از تصویب این قانون به مجلس ارائه دهد.
ماده ۹ – دولت مکلف است متأهلین واجد شرایط را در اولویت دسترسی به فرصتهای شغلی، وام اشتغال و وام مسکن قرار دهد.
ماده ۱۰ – وزارتخانه‌های علوم، تحقیقات و فناوری و بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و سایر مؤسسات دارای مرکز آموزشی، موظفند در چارچوب بودجه سنواتی نسبت به ساخت و واگذاری خوابگاهها برای متأهلین اقدام لازم را معمول دارند و همچنین نسبت به پرداخت کمک هزینه تحصیلی به دانشجویان متأهل به میزان دو برابر دانشجویان مجرد، که افزایش آن از محل صندوق اندوخته ازدواج جوانان تأمین میشود، اقدام نمایند.
تبصره- دانشجویان متأهل رشته‌های پزشکی مجازند قبل از انجام خدمت سربازی و طرح‌خدمت نیروی انسانی در آزمون دوره‌های تخصصی شرکت کنند.
ماده ۱۱ – آئین نامه اجرایی این قانون پس از تصویب اساسنامه صندوق توسط مجلس شورای اسلامی، ظرف مدت سه ماه توسط دولت تهیه و به تصویب هیأت وزیران میرسد.
ماده ۱۲ – گزارش اجرای این قانون هر شش ماه یکبار توسط دولت تهیه و به کمیسیون فرهنگی مجلس شورای اسلامی تقدیم میشود.
ماده ۱۳ – وزرای امور اقتصادی و دارایی، مسکن و شهر سازی و کشور در موارد مرتبط مسؤول حسن اجرای این قانون در برابر مجلس شورای اسلامی میباشند.
قانون فوق مشتمل بر سیزده ماده و چهار تبصره در جلسه علنی روز یکشنبه مورخ بیست و هفتم آذر ماه یکهزار و سیصد و هشتاد و چهار مجلس شورای اسلامی تصویب و در تاریخ ۷/۱۰/۱۳۸۴ به تأیید شورای نگهبان رسید.
مصوبه ای که نمایندگان مجلس باید در اجرای آن پس از گذشت ۱۷ سال قدم بردارند تا بتوان این مهم را به تحقق رساند.
هر چند نمایندگان محترم مجلس به دنبال وضع قوانین جدیدی همچون این قانون هستند که صرفا بر روی کاغذ و برای عده‌ای معدود و نور چشمی مورد اجرا قرار می گیرد طی ۱۷ سال گذشته قوانین بسیاری توسط خانه ملت وضع شده که بسیاری از آنها بر روی کاغذ در حال خاک خوردن هستند و مدیران دستگاه‌ها و سازمانهای اجرای قانون خود را اجرا می کنند و کاری به کار قوانین وضع شده توسط مجلسی‌ها ندارند و مردم هر ساله زمان انتخابات صرفاً با تناول وعده و وعیدها متنوع کاندیداهای محترم و هزینه‌های گزاف شان اقدام به انتخاب نماینده‌ای می کنند که شاید تغییری در وضع معیشت اشتغال و ازدواج و فرزندآوری داشته باشند اما متاسفانه گویا وعده‌ها برای همان زمان است و هر ساله نیز میزان مشارکت مردم به لحاظ وعده‌های عملی نشده و قوانین وضع شده روی کاغذ علی الرغم میل باطنی تمایلی به حضور در صحنه انتخابات را ندارند.
حال انتظار می رود که نمایندگان خانه ملت به جای وضع قوانین جدید به دنبال احیا و اجرای قوانینی که در گذشته وضع شده باشند.

نیروهای مسلح در هر کشور به منظور برقراری نظم و امنیت و همچنین حفظ و حراست از کیان سرزمین‌ها تشکیل می‌شود و دارای بخش‌های مختلف است.

روایت ایثارگرانه از نجات جان کودک تا رد رشوه توسط پلیس خادم گلستان

نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران از سه سازمان نظامی شامل ارتش جمهوری اسلامی ایران، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و فرماندهی انتظامی جمهوری اسلامی ایران تشکیل شده‌ و وزارت دفاع نیز وظیفه برنامه‌ریزی و پشتیبانی نیروهای نظامی را برعهده دارد.

نیروهای مسلح ایران بزرگترین سازمان نیروهای مسلح در غرب آسیا و پنجمین نیروی بزرگ جهان در ابعاد مختلف محسوب می‌شود.

بدون شک هر یکی از سازمان‌های نظامی در ایران وظیفه خاصی در کنار وظیفه عمومی برعهده دارند و در طول ایام سال یک هفته به نام هر یک از این سازمان‌ها نامگذاری شده که در مهر ماه امسال از ۱۳ تا ۱۹ این ماه به نام هفته فراجا نام نهاده شده که در این ایام برنامه‌های مختلفی در سطح کشور برگزار می‌شود.

البته هر سال با تدابیر اندیشیده شده، یک شعار برای این هفته در نظر گرفته می‌شود که امسال شعار هفته فراجا “پلیس خادم مردم، مردم حامی پلیس” در نظر گرفته شده است.

نظم و امنیت ایران اسلامی مرهون رشادت و از خودگذشتگی‌های دلیر مردان این سرزمین است که در این عرصه مهم با پایمردی ایستاده‌اند.

هفته نیروی انتظامی فرصتی است مغتنم تا از تلاش‌های شبانه‌روزی پرسنل این نیرو به عنوان یکی از ارکان مهم تامین امنیت و نظم عمومی در کشور قدردانی شود.

امروز نیروی انتظامی و کارکنان خدوم آن با بهره­مندی از بصیرت، هوشمندی و تقویت روحیه توکل بر خدا با برنامه‌ریزی و اشراف کامل، امنیت را به عنوان هدیه‌ای گرانبها به محضر مردم عزیز ایران اسلامی تقدیم نموده‌اند.

اعتماد عمومی به نیروی انتظامی که حاصل عمل به تکالیف قانونی، همراه با رأفت و مهربانی است راه را برای دستیابی این نیرو به “پلیس تراز انقلاب اسلامی” که از مطالبات مهم رهبری معظم انقلاب بوده، هموارتر نموده است.

پلیس برای دفاع از جان و مال و ناموس مردم سر از پا نشناخته و جان می‌دهد، کارشان برخورد با جرائم و ناهنجاری‌های اجتماعی است و از سوی دیگر آرامش و آسایش مردم مدنظرشان بوده و برقراری نظم و امنیت عمومی و دفاع از مرزهای آبی و خاکی کشور و ارزش‌های انقلابی و اسلامی را وظیفه خود می‌دانند.

عزمشان جزم است و در کنار ایمان و اعتقاد به پشتوانه مردمی که حامی آنها هستند سربلند و بی‌دغدغه در سایه‌ رهبری مقتدر، هوشمند می‌خواهند در تراز انقلاب اسلامی قدم بردارند.

پلیس مهربانی با مردم را در دستور کار خود قرار می‌دهد، اما با هنجارشکنان و متخلفان برخورد قاطعانه و قانونی دارد.

پلیس دارای بخش‌های مختلفی همچون مرزبانی، راهنمایی و رانندگی، مبارزه با موادمخدر، پیشگیری، آگاهی، اطلاعات، امنیت عمومی، فتا و یگان ویژه است که هر یک به فراخور وظایف خود بدون هیچ منت و چشمداشتی، حتی در این روزها که دشمنان قسم‌ خورده این نظام، وحدت و انسجام و یکپارچگی مردم را نشانه رفته‌اند، سبزپوشان و سبزقامتان فراجا در کمال آرامش و خویشتن‌داری و با روحیه‌ای خستگی‌ناپذیر و دلسوزانه در خدمت مردم هستند و با حضور شبانه‌روزی در ناآرامی‌های اخیر اجازه تعدی به آشوبگران را نمی‌دهند.

اقتدار پلیس خواسته مردم است و مردم در این اغتشاشات و محکوم کردن این حرکات با راهپیمایی و حمایت از فراجا و حتی پخش گل و شیرینی و شربت نشان دادند که حامی فراجا هستند.

پلیس حامی ملت، دولت و مظلومان است، پلیس سپری مقاوم جلوی ظالمان، نامردان، دزدان . اغتشاشگران و … بوده و اگر فراجا، سپاه پاسداران، ارتش و بسیجیان زیر سایه و فرماندهی ولی امر رهبر معظم انقلاب نباشند مملکت به منجلاب تبدیل خواهد شد.

قدر این آرامش و این زندگی را باید دانست، دشمنان منتظر فرصت از جهل و نادانی وطن‌فروشان هستند، که ایران را تبدیل به مستعمره خویش کنند، دشمن اصلی ما مردم ایران، (رژیم صهیونیستی، انگلیس، آمریکا) هستند که فقط از حقوق بشر حرف می‌زنند، اما خواستار جنگ داخلی و کشته شدن جوانان هستند تا بتوانند ایران را ویران و معادن را به یغما ببرند.

کاش فقط یک لحظه حال خود و خونواده‌هایشان را درک می‌کردیم، روزگارشان پر از حسرت کنار خانواده است، نه عید دارند نه تعطیلات، نه گرما و سرما برایشان مفهمومی دارد، تنها بخاطر آرامش جامعه وارد این میدان شدند، بسیاری از آنها جان دادند تا آرامش و دلگرمی برایمان بماند.

پایه و اساس ماموریت پلیس، ارتباط مستمر و نزدیک با مردم برای خدمت‌رسانی است که دستیابی به چنین رابطه‌ای منجر به موفقیت روز افزون ماموریت‌های پلیس و تامین مطلوب نظم و امنیت عمومی خواهد شد.

مقابله با بی‌نظمی اجتماعی نیازمند مشارکت و همدلی همه اقشار جامعه است و اگر ارتباط و تعامل و همگرایی ۲ سویه مردم و پلیس تقویت شود به مرحله پیشگیری تعاملی یا مشارکتی که امروز موثرترین نوع پیشگیری است دست خواهیم یافت.

تعامل مردم با پلیس، پیشران تامین نظم و امنیت عمومی است و باید از هفته فراجا به عنوان فرصتی مناسب برای دستیابی به هدف غایی پلیس در پیشگیری از وقوع جرم بهره برد و در واقع این هفته، ظرفیتی است که می‌توان با همراهی سرمایه‌های اجتماعی پلیس با محوریت مردم به اهداف متعالی پلیس در ترسیم جامعه بدون جرم، امنیت پایدار و تامین امنیت، آسایش و آرامش عمومی روحی دوباره بخشید.

فراجا در کشور حدود ۱۳ هزار و در گلستان ۳۰۹ شهید تقدیم این نظام و انقلاب کرده و این تنها بخشی از خدمت سبزپوشان و سبزقامتان به جامعه است و آنان حتی پا را از وظایف خود فراتر گذاشته و به نوعی اقدامات ارزشمند دیگر همچون نجات جان کودک از آتش، نجات جان مردم از سیل و سیلاب و غیره انجام می‌دهند و حتی در مبارزه با اراذل و اوباش و هنجارشکنان و متخلفان هیچ چشمداشتی و نداشته و با توجه به مشکلات اقتصادی که شاید داشته باشند، از گرفتن رشوه و قبول وعده و قول‌های پوشالی سر باز زده و با آن افراد و گروه‌ها مقتدرانه و قانونی برخورد می‌کنند.

این هفته فرصتی دست داد تا به سراغ تعدادی از فرزندان و خادمین این سرزمین در لباس نیروی انتظامی برویم و چند کلامی با آنان به گفت و گو بنشینیم و مروری بر دوران حضورشان در فراجا گلستان داشته باشیم.

رد رشوه متخلف عزم و اراده‌ام را راسخ‌تر در برابر متخلفان کرده است

خبری از بندرترکمن رسید که یکی از پرسنل کلانتری این شهرستان در حین دستگیری یکی از افرادی که شرب خمر کرده، رشوه کلان فرد متخلف را رد کرده، به سراغ این افسر کادر که جوانی ۲۲ ساله بود رفتیم و گفت و گویی با او انجام دادیم.

گروهبان یکم «میکائیل گلعلی‌پور» نامش بود که ابتدا در خصوص علت حضور در نیروهای مسلح و انتظامی گفت: به علت داشتن علاقه خدمت به مردم، حضور در نیروی انتظامی را یک فرصت دانستم تا بتوانم به ملت و جامعه خود به نوعی کمک کنم.

وی در گفت و گو با خبرنگار ایرنا اظهارداشت: البته یکی از برادرهایم نیز از پرسنل فراجا در یکی از استان‌های کشور است و این نیز میزان علاقه من برای حضور در این لباس خدمتگزاری به مردم را بیشتر کرد.

وی بیان کرد: هر چند در ابتدای کار برای جذب و استخدام و همچنین دوره آموزش اولیه، سختی و مشکلات زیادی کشیدم، اما به علت علاقه شدیدم، هیچگاه از پای ننشستم تا بتوانیم به هدفم که خدمت به مردم بود برسم.

وی تصریح کرد: از آنجایی که فراجا بیشتر با مردم در ارتباط است و خدمت به مردم در  این سازمان نظامی بیشتر لمس می‌شود و مستقیم با مردم سر و کار دارد، این سازمان را از بین سایر سازمان‌های نیروهای مسلح انتخاب کردم.

گروهبان یکم گلعلی‌پور گفت: کسی که با علاقه وارد این کار می‌شود، دنبال زود تمام شدن دوران کار و بازنشستگی نیست و دوست دارد تا پای جان در خدمت مردم باشد و به علت همین علاقه، سختی‌هایی همچون نداشتن تعطیلی، روز و شب و غیره را به جان می‌خرد.

این افسر فراجا در خصوص رد کردن رشوه یکی از متهمین در حین دستگیری گفت: چند وقت پیش با یکی از پرسنل وظیفه در شیفت شب مشغول گشت‌زنی در سطح حوزه استحفاظی کلانتری محل خدمت بودم که به سرنشینان یک دستگاه تاکسی درون شهری به علت حرکات نامتعارف مشکوک شدیم.

وی ادامه داد: پس از قرار گرفتن در کنار تاکسی (از سمت راننده)، درخواست کردیم که راننده خودرو را متوقف و اقدامات خود را برای بررسی بیشتر انجام دادیم.

وی افزود: راننده تاکسی هیچ نسبتی با ۲ سرنشین دیگر (مسافر) نداشت و به سراغ سرنشین جلو رفتم که متوجه شدم به علت مصرف زیاد مشروبات الکی و شرب خمر، تعادل فکری و روحی ندارد و از آنجایی که بیشتر این افراد در چنین شرایطی ممکن است ناهنجاری‌های دیگر ایجاد کنند اقدام به دستگیری سرنشین جلو و همراهش دیگرش که در صندلی عقب نشسته بود، کردیم.

گلعلی‌پور اضافه کرد: از ۲ متهم خواستم که از خودرو بدون هیچ حرکت اضافی پیاده شوند و پس از پیاده شدن آنها، به سمت‌شان رفتم و دستبند قانون را بر دستان آنان زدم که در این هنگام در کف دستم احساس سنگینی کردم.

این افسر فراجا گفت: با نگاهی به کف دستم، مشاهده کردم مبلغ زیادی وجه نقد از سوی سرنشین جلو تاکسی گذاشته شده که به سختی سر ۲ راهی قرار گرفتم.

وی بیان کرد: وجه پیشنهادی را در صندلی جلو انداختم و کارم را ادامه دادم و سپس با سوارکردن متهمان در خودرو کلانتری و هدایت آنها به مقر، کارم را ادامه دادم.

وی در خصوص ای که چرا پیشنهاد رشوه را رد کرده در حالی که می‌توانست شرایط زندگی‌اش عوض شود، گفت: از دوران بچگی پدرم چنین لقمه‌هایی سر سفره خانواده نیاورده و عادت به خوردن چنین پول‌هایی نداریم.

گلعلی‌پور خاطرنشان کرد: من برای رسیدن به این لباس زحمت‌های زیادی را تحمل کردم و حاضر نیستم به راحتی آنچه را که به سختی به دست آوردم به راحتی از دست بدهم و همین دلیل، متهمین را پس از هدایت به کلانتری و تنظیم صورتجلسه به همراه وجه پیشنهادی رشوه، با هماهنگی قضایی به بازداشتگاه هدایت و سپس برای رسیدگی بیشتر به مقامات قضایی تحویل دادم.

این افسر فراجا گفت: حس خوبی دارم که توانستم جواب نان و نمکی که پدر و مادر به من دادند را با این کار (رد رشوه) دهم و وجدان راحتی داشته باشم.

وی همچنین با اشاره به اینکه ما در کنار وظایف ذاتی و سازمانی، وظایف انسانی داریم که یک نمونه آن نجات جان اعضای یک خانواده از آتش‌سوزی بود، یادآور شد: ساعت سه بامداد یکی از ایام اخیر، در حین گشت‌زنی در حوزه استحفاظی متوجه بلند شدن دود آتش از یک منزلی شدیم که با به صدا در آوردن آژیر و همچنین تماس با آتش‌نشانی، اهالی منزل را از وجود آتش خبردار کردم و از آنان خواستم تا خود را به بیرون از ساختمان برسانند و به فاصله کوتاهی از تماس با ۱۲۵، پرسنل آتش‌نشانی خود را رسانده و آتش را مهار و خاموش کردند.

گلعلی‌پور افزود: خوشحالم که در آن حادثه نیز از دماغ کسی خون نیامد و خسارت مالی اندکی به ساختمان وارد شد.

نجات جان کودک نجات جان فرزندان خودم است/ پیمان بستم تا پای جان در برقرای نظم، امنیت و آرامش مردم از خدمتی فروگذار نباشم

یکی از پرسنل یگان ویژه فراجا در گرگان گفت: ما خادمین مردم هستیم و هدف ما جز خدمت‌رسانی به مردم چیز دیگری نیست و این نه تنها هدف ما، بلکه رویکرد فراجا است که در این مسیر ایجاد آرامش، پیشگیری و جلوگیری از وقوع جرم در همه ساعات را وظیفه خود می‌دانیم، زیرا مردم ولی نعمت ما هستند و ما نیز مردم را از خود و در واقع خواهران و برادران خود می‌دانیم.

ستوان سوم احمد پارسا در گفت و گو با خبرنگار ایرنا اظهارداشت: هر چند پرسنل فراجا عزم و اخلاص زیاد در کار دارند، اما معتقدیم هر کاری که می‌کنیم، برای اعضای خانواده خود است و ما مردم ایران، عضو یک خانواده هستیم و اجازه دخالت به غریبه‌ها را نخواهیم داد.

وی بیان کرد: به علت علاقه در ایجاد امنیت و موثر واقع شدن، احساس کردم که می‌توانم با حضور در نیروی انتظامی به این آرزو و علاقه‌ام برسم و امروز بسیار خوشحالم که افتخار کنم، لباس سربازی امام زمان (عج) را بر تن دارم.

وی خاطرنشان کرد: از بچگی آرامش را دوست داشتم و همیشه تلاش کردم این آرامش را هم برای خانواده‌ام ایجاد کنم و چون معتقدم مردم ایران اعضای یک خانواده هستند، پس تلاش دارم تا برای آنان نیز این آرامش و آسایش را فراهم سازم.

این افسر یگان ویژه فراجا در گرگان گفت: به اتفاق همکارانم همیشه سعی و تلاش داشتیم که پلیسی خدمتگزار برای مردم در تراز انقلاب اسلامی باشیم تا امام زمان (ع) و فرمانده کل قوا و ملت ایران از ما راضی باشند.

ستوان پارسا افزود: از سال ۱۳۸۶ که وارد فراجا شدم، پیمان بستم تا پای جان در برقرای نظم، امنیت، آرامش و آسایش مردم از خدمتی فروگذار نباشم و برایم فرقی نمی‌کند که خدمت در این عرصه در داخل شهر باشد یا در یگان مرزی و دورترین نقطه کشور که همکاران برای حفاظت و حراست از کیان جمهوری اسلامی به شهادت رسیدند و آرزو دارم تا جان ناقابل خود را هم همچون همرزمانم تقدیم جامعه کنم.

وی ادامه داد: پلیس هیچگاه تعطیلی و  استراحت ندارد و حتی در حوادث و بلایای طبیعی و گاها غیرطبیعی که این روزها افراد خود فروخته و فریب خورده داخلی در زمین دشمن بازی می‌کنند، حضور دارد، بطوری که پرسنل و همکارانم که در استراحت هستند در این مواقع با پوشیدن لیاس رزم و عزم و اراده والا و بالا وارد میدان عمل می‌شوند.

وی یادآور شد: بارها مشاهده کردم که بسیاری از همکارانم با وضو وارد محل خدمت می‌شوند که این یک پشتوانه فکری و اعتقادی قوی و تقوا در درونشان است و تاکید دارم که من و همکارانم با این اعتقاد و توکل به خدا و ائمه هیچگاه از مجرمین نمی‌ترسیم و ماموریت خود را تا پای جان انجام می‌دهیم و فراجا با تقدیم شهدایش این اعتقاد و ایمان و تفکر را ثابت کرده است.

افسر یگان ویژه فراجا گرگان گفت: ایجاد امنیت پشتکار مهم و قوی می‌خواهد و در این مسیر نیاز است که ماموریت‌ها و وظایف محوله را به درستی انجام دهیم و سختی‌ها را با جان و دل بخریم تا حس خدمت‌رسانی به مردم را در خود تقویت کنیم.

اینکه احساس رضایت و لبخند بر چهره مردم پس از مراجعه به پلیس به وجود می‌آید، بهترین پاداش برای ما محسوب می‌شود

ستوان پارسا افزود: فراجا سرلوحه کارش ایجاد امنیت است و در واقع این مساله، آن را به عنوان ویترین نیروهای مسلح مبدل کرده و هر جا سر برگردانیم و نگاهی بیاندازیم، همکاران ما حضور دارند که همگی هدفشان ایجاد امنیت صد در صد مردم است.

وی بیان کرد: البته معتقدیم مردم ما لیاقت‌شان بیشتر از این خدمات ماست و ما در حد توان برای ایجاد رضایتمندی کار می‌کنیم.

وی تصریح کرد: اینکه احساس رضایت و لبخند بر چهره مردم پس از مراجعه به پلیس به وجود می‌آید، بهترین پاداش و مزد برای ما محسوب می‌شود و ما نیز انتظار داریم تا مردم کنار ما باشند، زیرا ما نیز تا پای جان کنارشان هستیم و توقع داریم به فرزندانشان در فراجا اعتماد کنند تا آنان بتوانند به راحتی امنیت را برایشان ایجاد کنند.

پارسا ادامه داد: مردم یقین داشته باشند، پرسنل فراجا از هیچ کمکی دریغ نمی‌کنند و به غیر از برقراری امنیت در کارهای دیگر همچون نجات جان مردم از آتش، حضور در سیل آق‌قلا، ریزش معدن زمستان یورت آزادشهر به عنوان کارهای خدماتی در جامعه حضور دارند.

افسر یگان ویژه فراجا گرگان به بیان خاطره نجات جان کودکی از داخل چادر مسافرتی پرداخت و گفت: در سیزدهمین روز از فروردین ماه سال جاری در حالی که خانواده‌ها در روز طبیعت مشغول تفریح بودن، به اتفاق همکارانم در حال گشت‌زنی در مسیر ناهارخوران گرگان بودیم که متوجه برخواستن دود از داخل یک چادر مسافرتی شدم.

وی افزود: البته آتش هنوز به چادر به صورت کامل نرسیده بود که خود را به چادر رساندم و با صدا زدن اهالی داخل چادر برای نجات جانشان، متوجه شدم کسی در داخل آن نیست و احتمال آتش گرفتن چادر به صورت کامل وجود دارد که با رعایت تمامی موارد وارد چادر شدم.

وی یادآور شد: پس از وارد شدن به داخل چادر متوجه شدم کودکی سه ساله داخل چادر دراز کشیده و با سر و صدای من تازه از خواب بیدار و بهت زده به آتش می‌نگرد که در یک لحظه تصمیم به نجات جان کودک گرفتم.

پارسا تصریح کرد: ابتدا کودک را به بیرون رساندم و در جای امن قرار دادم و سپس پیک‌نیک را به بیرون انتقال دادم و دوست داشتم کسی متوجه این اقدام نشود که پس از برطرف شدن خطر خانواده کودک رسیدند و حیرت زده و مات و مبهوت مانده و برای نجات جان کودکشان به شیوه‌های مختلف نه تنها از من بلکه از پرسنل فراجا قدردانی می‌کردند.

افسر یگان ویژه فراجا گرگان افزود: البته این اندک کار ماست و اگر غیر این بود باید شک کرد و من نجات جان آن کودک را نجات جان فرزندان خود می‌دانم و امروز به خود می‌بالم که در این لباس مقدس مشغول انجام وظیفه هستم.

آری این است غیرت و تعصب مردان ایرانی که در برقراری نظم و امنیت و حفظ و حراست از کیان سرزمینشان از هیچ کوششی دریغ نمی‌کنند و حتی در برابر رشوه دست رد به سینه مجرمان زده و در بخش دیگر در کنار وظایف ذاتی و تخصصی خود در حیطه سازمانی، کارهای خدماتی مختلفی انجام می‌دهند تا مردم به راحتی زندگی و در کمال آرامش و آسایش باشند.

فراجا همچون سایر سازمان‌های نیروهای مسلح اجازه نخواهد داد تا تعرضی به کشور شود و دست در دست مردم ایران و سایر همرزمانشان نقشه‌های شوم دشمنان را نقش بر آب می‌کنند.